Γράφει η Φανούλα Αργυρού
«Μια ατελείωτη αυτοχειρία των Ελληνοκυπρίων κυβερνώντων ή μη! Να το δει κανείς και να μην το πιστέψει! Τόσο πια!
»Και απ’ ό, τι παρατηρώ, αυτός ο «διζωνικός χάρτης» στη συνέχεια τουρκοποιήθηκε ακόμη περισσότερο ώς τα σημερινά «σύνορα».
»Και σκέφτομαι: Μα, πώς είναι δυνατόν να υπάρχει μέσα στο ελληνικό ανθρώπινο στοιχείο (ελλαδικό και κυπριακό) τόσο πολύ ο σπόρος της εσχάτης προδοσίας, της παράδοσης στους ξένους, της απαξίωσης του εαυτού!
»Γιατί; Απ’ την αρχαιότητα! Ένα τραγικό μαζοχιστικό σαράκι και συνάμα μια εύκολη υποτακτική τάση. Αδιανόητο και συστηματικά ατιμώρητο».
Το σχόλιο αναγνώστη του εξωτερικού, μόλις διάβασε το πρόσφατο άρθρο μου «Η ενσυνείδητη τουρκοποίηση της Κερύνειας με τον διζωνικό χάρτη…», «Σημερινή», 7.6.2026.
Προσθέτω, δυστυχώς, ακόμα λίγους «σπόρους» από το αδιαμφισβήτητο ιστορικό και τραγικό «μαζοχιστικό σαράκι», από τα βρετανικά επίσημα έγγραφα στο Βρετανικό Εθνικό Αρχείο (και βιβλίο «Διζωνική vs Δημοκρατία 1955-2019), Ίσως και… Γιατί η αλήθεια ποτέ δεν βλάπτει, παρά μόνο τους ενόχους…
O νυν Πρόεδρος Νίκος Χριστοδουλίδης συνεχίζει πάνω στα ερείπια των προκατόχων του. Δίχως δικό του σχέδιο είτε Β είτε Ω. Κρέμεται πάνω στους ξένους, ηθικούς αυτουργούς εγγυητές και άγνωστους πληρωμένους ,όπως την κ. Ολγκίν, να μας… λύσουν (διαλύσουν) βάσει των σχεδίων Λονδίνου/Νιχάτ Ερίμ από το 1955…
Ιδού, λοιπόν:
Γλ. Κληρίδης, 19.7.1974: Aστραπιαία, άκρως μυστική κάθοδος στη Λευκωσία τού Βρετανού πρέσβη στην Ουάσιγκτον, Peter Ramsbotham, για «συνεννόηση» με τον Γλ. Κληρίδη. Τα πρακτικά της οποίας διατηρήθηκαν απόρρητα ΜΕΧΡΙ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΓΛ. ΚΛΗΡΙΔΗ. Ο Κληρίδης συμφώνησε ότι έπρεπε να γίνουν παραχωρήσεις από Αθήνα και Άγκυρα, η Αθήνα έπρεπε να δώσει κάτι στους Τούρκους για να γλυτώσουν το γόητρο των Τούρκων… Ο Μακάριος δεν έπρεπε να επιστρέψει είτε ως Πρόεδρος είτε ως Αρχιεπίσκοπος…
Μακάριος, 22.7.1974: 1η συνάντηση με Χένρι Κίσινγκερ (μετά τα θαλασσώματά του με τους «εγγυητές και σωσίες του»): Του έδωσε σημείωμα με 6 προτάσεις για λύση… με παραχωρήσεις στους Τούρκους…
Εκεχειρία – Η εισβολή συνεχίζεται…
Γλ. Κληρίδης, 27.7.1974: Προς Βρετανό Υπ. Αρμοστή, έτοιμος να διαπραγματευτεί ομοσπονδιακή λύση, συμφωνούσε με τον Ρ. Ντενκτάς πριν ακόμα τη δεύτερη εισβολή. Θεωρούσε τη λύση που θα προέκυπτε «ρεαλιστική και σταθερή»…
Η εισβολή συνεχίζεται…
Μακάριος, 29.7.1974: 2η συνάντηση με Κίσινγκερ: Του ζήτησε να επέμβει… Είπε «προτιμώ Αμερικάνο μάγειρα», «οι Τούρκοι δεν κάνουν πίσω σύμφωνα με το ψήφισμα του Σ.Α. Ζητούν Ομοσπονδία. Είσαι σε θέση να παίξεις πιο θετικό ρόλο. Μπορείς να κάνεις κάποιες προτάσεις»…
Η εισβολή συνεχίζεται…
Γενεύη 1, 30.7.1974: Οι τρεις Υπουργοί Εξωτερικών των «εγγυητριών δυνάμεων» υπέγραψαν αναγνώριση δύο αυτόνομων διοικήσεων. Δίχως να ονομάζουν τα τουρκικά κατοχικά στρατεύματα, παρά μόνο «opposing armed forces». Στη Γενεύη 2 θα συζητούσαν για τις δύο αυτόνομες διοικήσεις…
Η εισβολή καλπάζει…
Γενεύη 2, 12/13.8.1974: Ο Τζέιμς Κάλαχαν πίεζε Γλ. Κληρίδη και Γ. Μαύρο να υπογράψουν γεωγραφική Ομοσπονδία. O Τούρκος ΥΠΕΞ (Γκιουνές) πρότεινε βεβιασμένο σχέδιο καντονίων, το οποίο απέσυρε την επομένη και ο Ετζεβίτ προχώρησε με τη δεύτερη εισβολή, για να πάρει όσα ήθελε προτού ξαναρχίσουν διαπραγματεύσεις (που συνεχίζονται μέχρι σήμερα για αναγνώριση δύο κρατών).
16.8.1974: Οι Βρετανοί αποφάσισαν «Γλ. Κληρίδη γι’ αυτν τη φάση» (προώθηση Διζωνικής), είχαν βολευτεί με τον Μακάριο μέχρι τότε…
Ο Κληρίδης πρότεινε λύση στη γραμμή Γκιουνές και νεκρές ζώνες – κρατήθηκε μυστική
Γλ. Κληρίδης, 13.9.1974: Ο Δρ Waldheim (Γ.Γ., ΟΗΕ) ενημέρωσε τους Βρετανούς άκρως εμπιστευτικά, α) πως ο Κίσινγκερ δεν βιαζόταν να αναμειχθεί και β) τι του είπε Αμερικανός αξιωματούχος για την ιδιωτική συνάντηση που είχαν την ίδια μέρα Γλ. Κληρίδης/Ραούφ Ντενκτάς.
«…Ο Κληρίδης είχε προτείνει μια ενδιάμεση λύση βασισμένη στη γραμμή Γκιουνές – που κατατέθηκε στη Γενεύη – και που περνούσε από τη Μύρτου μέχρι την παλαιά Αμμόχωστο. Η περιοχή που θα εκκενωνόταν από τα τουρκικά στρατεύματα θα μετατρεπόταν σε νεκρή ζώνη, υπό την επίβλεψη των Ηνωμένων Εθνών, στην οποία θα επιτρεπόταν στους Ελληνοκυπρίους να επιστρέψουν. Η Εθνική Φρουρά θα εκκένωνε τουρκοκυπριακές περιοχές… που θα επέβλεπαν τα Ηνωμένα Έθνη… Αν η ενδιάμεση λύση γινόταν δεκτή, οι φυλακισμένοι και κρατούμενοι Τουρκοκύπριοι θα μπορούσαν, αν ήθελαν, να μετακινηθούν στο τουρκικό βόρειο μέρος… Επανέναρξη διάσκεψης στη Γενεύη…».
23.9.1974: Συνάντηση Βρετανού ΥΠΕΞ Τζέιμς Κάλαχαν στη Νέα Υόρκη με Έλληνα ΥΠΕΞ Γεώργιο Μαύρο (Τζον Τσούνη και Ντένις Καραγιάννη).
Ο Κάλαχαν τούς είπε: «Ήταν ξεκάθαρο ότι η Τουρκία θα επέμενε στη διαίρεση της Κύπρου σε δύο ζώνες» και ρώτησε αν η Ελληνική Κυβέρνηση και ο Μακάριος θα δεχόντουσαν, φτάνει να είχαν μια κεντρική ομόσπονδη κυβέρνηση. Ο Μαύρος θα δεχόταν (είπε) αν δεχόταν η κυπριακή Κυβέρνηση. Ο Τζούνης διερωτήθηκε γιατί να δεσμευόταν ο Μακάριος τόσο νωρίς και ο Κάλαχαν απάντησε ότι «έπρεπε, για να δείξουν ρεαλισμό και υποστήριξη στον Κληρίδη». Ο Μαύρος είπε ότι δεν έπρεπε οι Τούρκοι να πάρουν περισσότερο έδαφος από το ποσοστό πληθυσμού τους. Για λόγους τακτικής δίσταζε να υποστηρίξει ΔΔΟ από τώρα, οι Τούρκοι θα το καταβρόχθιζαν και θα ζητούσαν περισσότερα…
Ο Κληρίδης ικανοποιεί Βρετανούς και Τούρκους
Γλ. Κληρίδης, 6.11.1974: Σε ομιλία του στη γκαλερί «Αργώ», στη Λευκωσία, δημόσια υποστήριξε την τουρκική προϋπόθεση μιας γεωγραφικής (δι-περιφερειακής) λύσης, δηλαδή, διζωνικής. Ο Κάλαχαν τού εξέφρασε τα συγχαρητήρια και τον θαυμασμό του (για την τόλμη του) να ευχαριστήσει τον Ντενκτάς (και τους ιδίους!) που το απαιτούσε…
10.2.1975: O Γλαύκος Κληρίδης έδωσε στον Ντενκτάς, δικοινοτικές πολυ-περιφερειακές ομόσπονδες προτάσεις, με τις οποίες η κυπριακή Κυβέρνηση ξεκίνησε, με έγγραφο, την υποταγή στις τουρκικές απαιτήσεις. Το οποίο έλεγε: «Το Σύνταγμα θα είναι ενός δι-κοινοτικού, πολυ-περιφερειακού ομόσπονδου κράτους. Η περιοχή που θα διοικείται από τους Τουρκοκυπρίους θα περιλαμβάνει σημαντική περιοχή στον Βορρά, που θα επεκτείνεται από αμφότερες τις πλευρές Λευκωσίας – Κερύνειας προς τη θάλασσα… Η Κεντρική Κυβέρνηση του Ομόσπονδου Κράτους θα έχει σημαντικές εξουσίες…».
13.2.1975 – O Ρ. Ντενκτάς «απάντησε» με την πρόθεση να ανακηρύξει μονομερώς το λεγόμενο «τουρκικό ομόσπονδο κράτος της Κύπρου»…
Μακάριος 1975: Δέχθηκε τη ΔΔΟ αλλά δεν θα το έλεγε μέχρι συμφωνίας…
13.5.1940: Ο Winston Churchill, αφού ανέλαβε Πρωθυπουργός, είπε στον χαζοχαρούμενο κατευναστή Neville Chamberlain για τη συμφωνία «ειρήνης» του με τον Hitler από το βήμα της Βουλής:
«You were given the choice between war and dishonour. You chose dishonour, and you will have war».
«Είχες επιλογή μεταξύ πολέμου και ταπείνωσης, επέλεξες την ταπείνωση, θα έχεις πόλεμο»…
Ας παραφράσουμε τον Winston Churchill:
«Νίκο Χριστοδουλίδη, έχεις επιλογή μεταξύ τερατώδους βρετανο-τουρκικής διζωνικής και απελευθέρωσης, μην επιλέξεις την ταπείνωση με αναγνώριση και διάλυση…»
* Ερευνήτρια/δημοσιογράφος
