Γράφει ο Δημήτρης Νατσιός
Δάσκαλος – Κιλκίς
Η πιο άχαρη σχολική χρονιά πλησιάζει. Είναι η πρώτη φορά, μετά από τρεις δεκαετίες διδασκαλίας, που νιώθω, και πολλοί συνάδελφοι το συμμερίζονται, αγωνία, ακεφιά, «ακηδία» θα την ονόμαζα, χρησιμοποιώντας μια λέξη της νηπτικής θεολογίας. ( Η λέξη ακηδία παράγεται από το άλφα το στερητικό και το ρήμα κήδω-κήδομαι, που σημαίνει φροντίζω, μεριμνώ. Από δω και ο κηδεμών και η κηδεία. Ακηδία σημαίνει αμέλεια, αφροντισία. Κατά την «Κλίμακα» του αγίου Ιωάννου του Σιναϊτου, «ακηδία εστί πάρεσις ψυχής και νοός έκλυσις, ολιγωρία ασκήσεως, μίσος του επαγγέλματος…». Δηλαδή, παράλυση της ψυχής και ατονία του νου, αδιαφορία για την άσκηση και μίσος για τις υποσχέσεις που έδωσες…).
Από την μια το πυρίκαυστο καλοκαίρι. Οι φωτιές που «μαύρισαν» και τον τόπο και τις ψυχές μας. Μόνο αυτό έλειπε εν μέσω της φοβερής οικονομικής κρίσης. Και η καταστροφή χτυπάει και πονά τον απλό λαό, που το μέλλον του έγινε τέφρα και αποκαϊδια…
Από την άλλη η βοή των πλησιαζόντων γεγονότων. Τα σκοτάδια του Ισλάμ, ξεχύνονται και πάλι προς την Δύση. Είναι τρομερό. Ό,τι κακό συμβεί στην Ασία, στις χώρες του Μωαμεθανισμού, θα ξεβραστούν οι χειρότερες συνέπειές του στην πατρίδα μας. Αλληλοσκοτώνονται οι Αφγανοί, λιανίζουν οι Ταλιμπάν τους αντιφρονούντες; Τρέμει η Ελλάς. Διαλύουν οι Αμερικανοί το Ιράκ ή την Συρία; Πανικός στην χώρα μας; (Πληρώνουμε την «εξαγωγή δημοκρατίας» των ΗΠΑ και των προθύμων παρακεντέδων τους. Αυτοί εξάγουν δημοκρατία και ερείπια και εμείς εισάγουμε λαθρομετανάστες και ισλαμικά γκέτο. Στην παρούσα συγκυρία προθυμοποιήθηκαν οι Αλβανοί και οι Σκοπιανοί να φιλοξενήσουν Αφγανούς. Οι καημένοι… ας ρωτούσαν τους Έλληνες πολιτικούς!! Διαπρέπουν στον τομέα αυτό. Τόσες δεκαετίες υποτέλεια, προστασία και εξάρτηση, εντολοδόχοι των «Δυνάμεων» -με το αζημίωτο- αλλά η πατρίδα «πικραμένη, εντροπαλή», στο τελευταίο σκαλί. Δεν έμαθαν ότι τα αφεντικά τους γλοιώδεις δούλους πρώτα μαστιγώνουν και ταπεινώνουν. Με κάτι τέτοια εμετικά προσκυνήματα στους Αμερικανούς, παίρνουμε θάρρος και γελάει το αχείλι μας, αν και με τους Αλβανούς υπάρχει φόβος για την ελληνική μειονότητα).
Και αυτό το κακό, η λαθρομετανάστευση, θα συνεχιστεί. Ξηρασίες, ανομβρίες, πείνες και ασθένειες, πόλεμοι, συμβάντα που ωθούν σε μετακινήσεις λαών, θα πολιορκούν πρωτίστως την χώρα μας. Άλλοι κατηγορούν την γεωγραφία ή την ιστορία, άλλοι την Τουρκία ή την λεγόμενη ευφημιστικώς ΕΕ. Τις πταίει; «Οι ανίκανοι κυβερνήται της Ελλάδος έπλασαν τα ερείπια», που θα έλεγε και ο Παπαδιαμάντης. Θα το πω πολύ απλά. Αν ήμουν αφγανός ή πακιστανός θα προσπαθούσα να φτάσω στην πιο ανοιχτή, μακροθυμούσα και γενναιόδωρη χώρα της Ευρώπης. Στην χώρα που προσφέρει, δωρεάν, φως, νερό, τηλέφωνο, κλιματιστικό, επιδόματα και μια στρατιά χρήσιμων ηλιθίων -που αυτοπροσδιορίζονται προοδευτικοί- οι οποίοι προστατεύουν τους μωαμεθανούς εποίκους από τον ρατσισμό των κακόψυχων, «ελληναράδων» γηγενών. Και θα περνούσα τα σύνορα, σίγουρα κάποια στιγμή… Το ότι ακυρώθηκε η επανάσταση του Εικοσιένα, αυτό ουδόλως ενδιαφέρει, γιατί μια ολόκληρη γενιά Ελλήνων, ανατράφηκε μπουκωμένη από τα δηλητήρια της αφιλοπατρίας και του αντιχριστιανισμού. Και είναι τόσοι πολλοί οι αφασιακοί Βαλκάνιοι που κατοικούν στην Ελλάδα, ώστε εκπροσωπούνται και από κόμματα εξουσίας. Φευ!!
Ας επανέλθω στην νέα σχολική χρονιά. Τι μας περιμένει, αν περάσουμε βεβαίως τα μπλόκα;
Πάλι μάσκες και κρυμμένα πρόσωπα ό,τι χειρότερο για σχολική αίθουσα, που μοιάζει με χειρουργικό θάλαμο. Και να επικρέμεται και η καραντίνα. Ίσως δεν έχουμε αντιληφθεί πόση ζημιά έγινε τα δύο προηγούμενα χρόνια με την καθήλωση μικρών παιδιών μπροστά από τον υπολογιστή. Ο εθισμός, ύπουλα και αθόρυβα, εισχώρησε στις ψυχές των άγουρων παιδιών. Η «ψηφιακός εαυτός» τούς είναι πολύ πιο ευχάριστος από τον «πραγματικό εαυτό». Το διαδίκτυο λειτουργεί όπως ακριβώς τα ναρκωτικά. Ο ανώριμος χρήστης αισθάνεται κυρίαρχος του κόσμου, γι’ αυτό και σύμφωνα με έρευνες οι ηθικές αναστολές όσων το χρησιμοποιούν αμβλύνονται. (Ρώτησα κάποιους μαθητές μου το εξής απλό: Αυτά που βλέπετε στο διαδίκτυο, θα μπορούσατε να τα δείτε με τους γονείς σας παρέα; Απάντηση; Αμηχανία και ένοχα βλέμματα). Η δε μελέτη, το αναντικατάστατο θεμέλιο της γερής παιδείας, είναι πια το καθημερινό βάσανο των οικογενειών. Ψάχνουν οι γονείς χίλιους τρόπους μήπως και φιλοτιμήσουν τα παιδιά τους και στρωθούν στο διάβασμα. Μόνο μία είναι η απάντηση: «Παράδειγμα τοις τέκνοις παρέχειν». (άγιος Χρυσόστομος).
Από φέτος, μετά βαϊων και κλάδων, εγκαινιάζεται η αξιολόγηση. Πολύς θόρυβος για το τίποτε. Τυπική διαδικασία θα καταντήσει. Αξιολόγηση αυστηρή-πέλεκυς πρέπει να πέσει- απαιτείται στις πανεπιστημιακές σχολές, ιδίως σ’ αυτές που σπουδάζουν οι εκπαιδευτικοί. Να ξεριζωθούν όλα τα εθνομηδενιστικά, νεοσταλινικά απολειφάδια, που μαγαρίζουν, που μολύνουν με τα ανθελληνικά τους δηλητήρια, εδώ και δεκαετίες τους αυριανούς δασκάλους και καθηγητές. Μόνο έτσι θα ανασάνει η παιδεία. Γι’ αυτό και πρέπει να ιδρυθούν ιδιωτικά πανεπιστήμια, όπου θα κληθούν να διδάξουν άνθρωποι που έχουν ιθαγένεια ελληνική και πραγματική επιστημονική κατάρτιση και όχι κομματικά διαπιστευτήρια, που ισοπεδώνουν διδακτορικά και περγαμηνές αξιοζήλευτες στην αλλοδαπή.
Άλλη… ιλιγγιώδης καινοτομία, έτσι εξαγγέλθηκε, είναι το πολλαπλό βιβλίο. Κάποιος που δεν γνωρίζει, θα υποθέσει ότι μπορώ εγώ ο δάσκαλος, να διδάξω φέτος, για παράδειγμα, κείμενα από παλαιότερα ανθολόγια ή να προσφύγω στους άριστους του ελληνικού λόγου από την αρχαιότητα ως σήμερα. Καλό και άγιο αυτό. (Προσωπικώς το πράττω εδώ και χρόνια). Όμως τα πράγματα δεν είναι έτσι. Θα υπάρχει το Μητρώο Διδακτικών Βιβλίων, τα εγκεκριμένα δηλαδή από το υπουργείο βιβλία και από αυτά θα διδάσκεις. Και έσται η εσχάτη πλάνη χείρων της πρώτης… Ξέρουμε τι βιβλία θα εγκρίνει το νεοταξικό υπουργείο. Θα δουν πολλά τα μάτια μας…
Και βέβαια από φέτος, αυτό κι αν προκαλεί καύχηση και υπερηφάνεια στον λαό μας, εισάγεται και η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση, από το νηπιαγωγείο κιόλας. Το διαβάζεις και μονολογείς; Αυτό ήταν. Λύθηκε το πρόβλημα της παιδείας. Θα ισορροπήσουν οι οικογένειες. Ο άνεργος πατέρας ή αναγκεμένη μητέρα, θα βρει παρηγοριά και ελπίδα όταν τα βλαστάρια τους, 5 ή 6 ετών, θα τους ιστορούν την σεξουαλική διαδικασία. Πώς και δεν το σκέφτηκαν εδώ και αιώνες οι μεγάλοι δάσκαλοι και επιστήμονες; Ιδού η απορία… Νέα σχολική χρονιά; Τα “όπλα”, στις επάλξεις και αγώνες για την ελληνική παιδεία…
