Γράφει ο Νίκος Αναγνωστάτος *
Τα σύνορα της χώρας µας δεν είναι ξέφραγο αµπέλι, κάτι που ενέχει κινδύνους
Θόρυβος που ξεπερνάει όλα τα εσκαµµένα, έχει δηµιουργηθεί µε το τραγικό ναυάγιο λαθροµεταναστών µεταξύ Χίου και Μικράς Ασίας και τον άδικο χαµό δεκαπέντε ανθρώπων και τον τραυµατισµό αρκετών άλλων. Το επεισόδιο αφορά µια µεταφορά δυστυχισµένων ατόµων από τις ακτές της Τουρκίας προς τα ελληνικά νησιά του ανατολικού Αιγαίου.
Πριν προχωρήσω στην ανάλυση σε βάθος του θέµατος, να κάνω µερικές αυτονόητες σκέψεις για το γεγονός.
Η αξία της µετακόµισης των σαράντα περίπου λαθρέων µεταναστών, ήταν περί τα 180.000 δολάρια. Σηµαντικό ποσό για να αναγκάσει τον διακινητή να κάνει ό,τι µπορεί για την ολοκλήρωση της µεταφοράς.
Τούτο σηµαίνει ότι έκανε διάφορους ελιγµούς για να αποφύγει το περιπολικό του λιµενικού σώµατος. Σε έναν ελιγµό βρέθηκε στην πλώρη του περιπολικού, το οποίο ήταν εν κινήσει και πέρασε από κάτω του. Από την άλλη το περιπολικό δεν ήταν η πρώτη φορά που βρισκόταν σε παρεµπόδιση πλεούµενου να προχωρήσει, στις τόσες λοιπόν φορές να φέρθηκε απάνθρωπα για πρώτη φορά; Μάλλον δύσκολο, αν όχι αδύνατο, µε καλοπιστία. Άρα, κατά την ταπεινή µου άποψη, η πιο πιθανή εκδοχή, µε όλη την καλή προαίρεση, οι ελιγµοί του φουσκωτού προκάλεσαν το ατύχηµα.
Τώρα οι διεθνείς συνθήκες και κανονισµοί, οι οποίοι είναι λίαν προστατευτικοί των προσφύγων. Οφείλουµε λοιπόν να εξετάσουµε πως χαρακτηρίζεται ο πρόσφυγας.
«Πρόσφυγας θεωρείται αυτός/η που εγκαταλείπει τη χώρα καταγωγής του/ης ή τον τόπο της τελευταίας ή συνήθους διαµονής του/ης εξαιτίας δικαιολογηµένου φόβου δίωξης εξαιτίας της φυλής, της θρησκείας, της εθνικότητας, της συµµετοχής του/ης σε ιδιαίτερη κοινωνική οµάδα ή των πολιτικών του/ης πεποιθήσεων».
Εκείνοι λοιπόν που εγκαταλείπουν την Τουρκία, δηλαδή την χώρα που διαµένουν προσωρινά ή µόνιµα αδιάφορο, είναι µετανάστες για να βελτιώσουν τις συνθήκες της ζωής τους, από κοινωνική ή οικονοµική άποψη, διότι δεν διώκονται ούτε κινδυνεύουν στην Τουρκία. Μετανάστες λοιπόν και δη λαθραίοι, αφού προσπαθούν να εισέλθουν στην Ελλάδα κρυφά δηλαδή χωρίς άδεια. Άρα µε την ακριβολόγα και νοηµατική αξιοθαύµαστη ελληνική γλώσσα, είναι λαθροµετανάστες! ∆εν αντιλαµβάνοµαι τον λόγο που ενοχλεί αυτός ο τόσο συγκεκριµένος και ακριβόλογος χαρακτηρισµός;
Σύµφωνα πάλι µε το διεθνές δίκαιο και µε τη σύµβαση της Γενεύης, η οποία αποτελείται από 46 άρθρα, δύο παραρτήµατα αρκετών επί πλέον άρθρων και αναφορών λεπτοµερώς µε κεφαλαία γράµµα «Α -ΣΤ», το ένα άρθρο συναγωνιζόµενο το άλλο και το ένα παράρτηµα ισχυρότερο του άλλου, σε υπερβολικούς όρους προστασίας των «προσφύγων», όρους που θα ζήλευαν πολλοί πολίτες εξελιγµένων λαών, ευρωπαϊκών και άλλων κρατών, αναφέρει ότι «οι χώρες αντιµετωπίζουν τους µετανάστες µε βάση τους δικούς τους µεταναστευτικούς νόµους και διαδικασίες».
Τη σύµβαση αυτή της Γενεύης, της 25 Ιουλίου 1951, µε έναρξη ισχύος τις 22 Απριλιου 1954, προσυπέγραψε και η Ελλάδα και κυρώθηκε µε το ν.δ. 3989/19-09-1959 (ΦΕΚ Α’ 201). Εποµένως κανείς δεν µπορεί να αµφισβητήσει όσα πιο πάνω αναφέρονται.
Με δεδοµένο λοιπόν, ότι δεν έχουµε την αντικειµενική δυνατότητα ως Ελλάδα, να φιλοξενήσουµε όλους αυτούς τους δυστυχείς, που ψάχνουν για µια πιο ανθρώπινη ζωή, µε ήρεµη, αλλά διερευνητική σκέψη και νηφάλια απόφαση, να σκέπτονται δύο φορές, πριν εκφράσουν κρίσεις και απόψεις, επί των καθηµερινών γεγονότων, όπως αυτό το τραγικό δυστύχηµα στα νερά της Χίου.
∆εν µπορώ να αποφύγω τον πειρασµό, να αναφερθώ στους «αριστερούς» της χώρα µας, και όχι µόνο, (ζητώντας προκαταβολικά συγγνώµη από τους αγνούς και ήρεµους ιδεολόγους,) οι οποίοι, µη αντιλαµβανόµενοι τον λόγο που οι ιδέες τους, ως µοναδικοί «επαναστάτες» και «ανθρωπιστές», δεν µπορούν να εφαρµοστούν, αλλά παριστάνουν τους µόνους «δίκαιους», «κοινωνιστές, «ανθρωπιστές» και ό,τι νοµίζουν οι ίδιοι θεωρητικά σωστό, διαταράσσοντας και ζηµιώνοντας την καθηµερινή ζωή των πολιτών, µε διαδηλώσεις που βλάπτουν την παραγωγικότητα, µε κοντάρια πολεµικά, ως φέροντα την επαναστατική τους σηµαία, ζηµιώνοντας και τους µικροεπαγγελµατίες, καταλαµβάνοντας και καταστρέφοντας τους πανεπιστηµιακούς χώρους, εµποδίζοντας και τους ίδιους να σπουδάσουν για µια καλύτερη σύγχρονη και ευηµερούσα κοινωνία, οφείλουν να αντιληφθούν το τεράστιο λάθος τους και την µάταιη, αλλά καταστροφική τους προσπάθεια, να προσγειωθούν στην, έτσι κι αλλιώς, µη απόλυτα σωστή και δίκαιη κοινωνία, για εφικτούς τρόπους σταδιακής και προσαρµόσιµης βελτίωσής της. Είθε!
* nanagnostatos@gmail.com
