- Τώρα κατάλαβα γιατί πριν από το Πάσχα όλα τα καθώς πρέπει περιοδικά έχουν μεγάλα και εκτενή Αφιερώματα στο Βιβλίο.
- Σου λέει, όλοι αυτοί που θα φύγουν από την πρωτεύουσα, να μην έχουν κάτι να διαβάζουν στην επιστροφή, στο μποτιλιάρισμα των διοδίων.
- Διότι, μία ώρα αναμονής στα διόδια της Νεστάνης.
- Και μιάμιση στα διόδια του Ισθμού (που είναι πορθμός) της Κορίνθου.
- Να δυόμιση ώρες συνολικά!!!
- Έτσι ξεπέταξα το βιβλίο «Στον κήπο του Επίκουρου. Αφήνοντας πίσω τον τρόμο του θανάτου» του Ίρβιν Γιάλομ
- Που είναι και της μόδας.
- Και μάζεψε και πέντε χιλιάδες κόσμο στο Μέγαρο, όταν ήλθε στην Αθήνα για διάλεξη.
- Ενώ η συνοδηγός μου, την ίδια ώρα ξεπέταξε τα Πρακτικά του Τρίτου Εθνικού Συνεδρίου με θέμα «Ήπιες επεμβάσεις για την προστασία των ιστορικών κατασκευών».
- (Διότι της συνοδηγού μου, της έχει κάτσει μια εμμονή από την ημέρα που είδε ότι πάνω στην ιστορική κρήνη της πλατείας Κασταλίας σκαλίστηκε μια επιγραφή που ανακοινώνει ποιος δήμαρχος «ανέδειξε» την πλατεία το 2009).
- «Ξέρεις κάτι;» μου είπε ενώ το όχημά μας ήταν ακινητοποιημένο και ένας Πακιστανός απ’ έξω προσπαθούσε να μας πουλήσει μια κίτρινη κιθάρα μικρού μεγέθους. «Μπορεί να δημιουργηθεί δεδικασμένο».
- (Γιατί θα πρέπει κάποιος να αγοράσει κίτρινη κιθάρα στα διόδια της Νεστάνης; Για να τραγουδήσει τον πόνο του;)
- «Τι δεδικασμένο πουλάκι μου;» απόρησα αφήνοντας εκνευρισμένος στην άκρη για λίγο τον «Κήπο του Πακιστανού» και αγριοκοιτάζοντας μέσα από το παρμπρίζ τον Επίκουρο με την κίτρινη κιθάρα.
- «Να σου εξηγήσω», επιμένει η δικιά μου. «Διότι μπορεί, όποιος συντηρεί τον Παρθενώνα κάθε φορά να σκαλίζει και το όνομά του επάνω στα μάρμαρα. Π.χ. “Η ανάδειξη του Παρθενώνα έγινε επί δημαρχίας Νικήτα Κακλαμάνη”;».
- «Μην ανησυχείς, αγάπη μου», την καθησυχάζω, ενώ ένας άλλος Πακιστανός προσπαθεί να μας πουλήσει καλάμια του ψαρέματος. «Άλλο πράγμα ο Παρθενώνας και άλλο η κρήνη της πλατείας Κασταλίας».
- (Καλάμια του ψαρέματος στα διόδια της Νεστάνης; Γιατί να θέλει να αγοράσει κάποιος καλάμι του ψαρέματος επιστρέφοντας προς Αθήνα; Μυστήριοι οι Πακιστανοί έμποροι και οι Έλληνες καταναλωτές…)
- «Εννοείς ότι τα μάρμαρα του Παρθενώνα είναι λευκά, ενώ της κρήνης της πλατείας Κασταλίας είναι γκρίζα;», επιμένει εκείνη.
- «Γιατί δεν διαβάζεις χρυσή μου “Το σταυροδρόμι των ψυχών” της Χρυσηίδας (πρώην Χρύσας) Δημουλίδου, που δεν έχει τέτοιου είδους προβληματισμούς;» την αποπαίρνω.
- «Δεν το διαβάζω, γλυκέ μου, διότι είδα στο οπισθόφυλλο ότι μας καθηλώνει, μας προβληματίζει και ίσως μας λυτρώσει από τους επίγειους φόβους μας και το άφησα για σένα που ασχολείσαι με τον Γιάλομ και το φόβο του θανάτου και άλλα συναφή», με αποστόμωσε.
Άγγελος Πολύδωρος
