Εσύ Ανέστης! Εμείς πού πάμε Κύριε;…- Πού πάμε «κύριε» ( προσφώνηση ευγενείας) πατέρα, που αποδέχεσαι ή και ανέχεσαι να μεγαλώνεις παιδιά, όπου και όπως τα συμφέροντα των ολίγων διαμορφώνουν;…
– Πού πάμε «κύριε» δάσκαλε, που η πλειοψηφία των «αγώνων» σου, έχουν πρώτιστη και κύρια αναφορά την βελτίωση των αποδοχών σου;…
– Πού πάμε «κύριε», που η «παράταξη» των σεμνών και των ταπεινών παρα-ταξιδεύει τη χώρα στις μαύρες θάλασσες των καταφρονεμένων; Εκεί, όπου η χλεύη, η ανυποληψία, ο εμπαιγμός, η περιφρόνηση, η εξαγορά συνειδήσεων, έχουν πάρει τη θέση των Συμπληγάδων. Εκεί, που το ξεπούλημα των Αξιών των Ελλήνων, τις μεταλλάσσει σε οφέλη των «φίλων», των κουμπάρων, των… ετέρων Ευρωπαίων, και των συμμάχων μιας άμωμης «συμμορίας», όπου το δίκαιο είναι πάντα με το μέρος του ισχυρότερου.
– Πού πάμε «κύριε» Βουλευτά, «κύριε» Πρόεδρε της όποιας Παράταξης, του όποιου Κόμματος, με την «αόρατη» φορεσιά που δεν μπορεί πλέον να καλύψει καμία αλήθεια, όσο ωραία ψέματα κι αν χρησιμοποιείτε;…
– Πού πάμε «άγιοι πατέρες της εκκλησίας», που όχι μόνο δεν προτείνατε -στους δύσκολους αυτούς για το… «ποίμνιό» σας καιρούς- τη συνεισφορά της τεράστιας εκκλησιαστικής περιουσίας στο ταμείο του κράτους, όπως κάνει κάθε φορολογούμενο καλύβι στην πατρίδα μας, αλλά αύριο- μεθαύριο στις εκλογές, θα πράξετε τα δέοντα για τη συνέχιση ενός πολιτικο- εκκλησιαστικού καθεστώτος, το οποίο καθιστά πλουσιότερους τους έχοντες και κατέχοντες και βυθίζει στην απόγνωση την άνεργη νεολαία και τα μεγάλα στρώματα του λαού, τα οποία βολοδέρνουν μεταξύ επικείμενης απόλυσης, κολοβωμένου μεροκάματου, ανασφάλιστων γηρατειών;
– Πού πάμε «κύριε» -«πνευματικέ άνθρωπε»- που η πάλαι ποτέ υπέρλαμπρη τούτη χώρα βυθίζεται όλο και πιο βαθειά στην πολιτισμική και πολιτειακή βαρβαρότητα; Πού πάμε που η γενέτειρά σου, η μικρή κοινωνία των συντοπιτών, των συμπολιτών, των συνανθρώπων σου, σε θέλουν στις επάλξεις του αγώνα στους δύσκολους καιρούς της ειρήνης, όπου οι Αξίες του Έλληνος Πολιτισμού και τα ακριβά της Ελληνίδος Παιδείας, κατεξευτελίζονται γραπτώς, προφορικώς, οριζοντίως και καθέτως από αναρριχημένες σε ξένα αναστυλώματα «ικανότητες»;!…
– Πού πάμε «κύριε» «πρώτε πολίτη», που δεν μπορείτε να δεχτείτε πως πέρα από το πλήθος των αδιάφορων για την ΠΟΛΗ δημοτών, και των παραταξιακών «φίλων» που σας «φιλούν το χέρι» για διάφορους λόγους, υπάρχουν και κάποιοι που πάνω από πρόσωπα, κόμματα, και λοιπές συμπάθειες ή αντιπάθειες έχουν θέσει τον ΤΟΠΟ τους!!! Και ο Τόπος τους, εάν έχει γεννήσει έναν ΘΕΟΦΙΛΟ ΒΟΡΕΑ, προσβάλλεται κατάφορα όταν η «ΔΗΜΑΡΧΕΙΑ» του 2008 και του 2009 μ.Χ επιμένει να κομπάζει τόσο (αχαρακτήριστα!!!) ανορθόγραφη. Και αν ο Τόπος τους, είχε ως προστάτιδά του την εξαίσια στο κάλλος ΑΜΑΡΥΣΙΑ ΑΡΤΕΜΗ, αγανακτεί για τις αντικαταστάτριές της που ήρθαν με το δικό της ονοματεπώνυμο, να καμαρώσουν ως εισί… Εκείνη!!! Κι όταν τέτοια πολιτισμικά ζητήματα που θέτουν οι πολίτες που λέγαμε, αντιμετωπίζονται ως εχθρικές επιθέσεις κατά θεσμών και προσώπων, τότε δεν ρωτάμε «πού πάμε κύριε». Ξέρουμε…
– Πού πάμε Κύριε; Εσύ Αναστημένος μέσα από τον τιτάνιο Αγώνα Σου, πήγες στα δεξιά του Πατρός. Εμείς πού πάμε; Μπρος γκρεμός -στη μέση ο Πειρασμός να προσφέρει πλούτη, «δόξα», αξιώματα, ηδονές της σάρκας όλων των ειδών και των ποιοτήτων, να προτείνει διαβολές και τριβόλια, άνομα σκαρφίσματα για άδικες και πρόστυχες πράξεις- και πίσω ρέμα…
– «Πού πάμε Κύριε», και το ερώτημα ρητορικό, διότι Έχεις απαντήσει σε όλα όσα έπρεπε να ξέρει ο άνθρωπος της γης. Επομένως η ερώτηση θα πρέπει να αφορά στις… εξοχότητές μας.
Αλήθεια πού πάμε;…
ΤοποΓράφει η θέμις
