Αγαπητέ κ. Σταθόπουλε,
Θα ήθελα να σχολιάσω το άρθρο σας «η γη δεν γυρίζει μόνο για μας» ως εξής: (για το οποίο σας συγχαίρω, όπως κάνω σιωπηλώς και για πολλά άλλα άρθρα της εφημερίδας σας κατά τα τελευταία 25 χρόνια):
Δεν είμαστε μόνο «φοβικοί» όπως αναφέρατε.
Αδιάφοροι επίσης είμαστε.
Ζητάμε να μην έρθει ο ΟΚΑΝΑ και ας επιτρέπουμε (διά πράξεων ή και παραλήψεων) να παίρνουν οι νέοι μας ναρκωτικά, να μη φιλοξενηθούν τα παιδιά του Χατζηκώνστα στην ΗΛΙΔΑ και ας επιμένουμε να δημιουργούμε όποτε γουστάρουμε νέα ορφανά και «αγνώστου πατρός», οι αστυνόμοι να μην ενοχλούν κανέναν για να παρκάρουμε επάνω στη Λ. Κηφισιάς μέρα μεσημέρι.
Είμαστε «παρτάκηδες».
Τις προάλλες, ένα πρωί στις 10:00, εν αιθρία, ένα πρεζόνι (ένας άνθρωπος δηλαδή) λιποθυμάει καταμεσής στο κατάστρωμα της οδού Σωρού, γωνία με Αμαρουσίου-Χαλανδρίου. Δίπλα του εκατοντάδες αυτοκίνητα, όλοι εγκλωβισμένοι στην κίνηση, ακίνητοι. Εξ αυτών, μόνο ένας κατέβηκε να δώσει ένα χέρι βοηθείας, δεύτερος δε βρέθηκε.
Σε λίγο, αν συνεχίσουμε έτσι, δεν θα έχει νόημα να κυκλοφορούν εφημερίδες, να βλέπουμε τηλεόραση, ήδη προσφάτως αυτο-καταργήσαμε το δικαίωμά μας της ψήφου, τι χρειάζονται εξάλλου οι Δήμοι, τα Κοινοβούλια και οι κυβερνήσεις, τα θρησκευτικά έχουν από ετών καταργηθεί στα σχολεία, τα πανεπιστήμια με την πρώτη ευκαιρία σιγοκαίγονται.
Χάθηκε η επικοινωνία, ξεθώριασε το ενδιαφέρον, άχρηστη έννοια η αγάπη.
Μόνο η πάρτη μας, αυτό είναι το κόμμα μας, η ιδεολογία μας και η θεότητά μας.
Κάναμε τον Όλυμπο από περήφανο βουνό, ένα ταπεινό υψωματάκι.
Δεν θελήσαμε να σκαρφαλώσουμε σε αυτόν, αλλά τον ισοπεδώσαμε για να παρκάρουμε άνετα τα αγορασμένα με 72 άτοκες δόσεις αυτοκίνητά μας.
«Φτου» στους καθρέφτες μας!
Ποτέ στην ιστορία η Ελλάδα δεν έμοιαζε τόσο πολύ με την Πομπηία.
Και δεν υπάρχει Βεζούβιος να καλύψει τις πομπές μας.
Μιχάλης Σερασκέρης
