Τρίτη μέρα λειτουργίας των σχολείων. (Δημοτική Συγκοινωνία – 02 – αφετηρία από ηλεκτρικό σταθμό Αμαρουσίου στις 11.30 π.μ.). Πλήθος μαθητών γυμνασίου – λυκείου προσπαθεί να επιβιβαστεί στη στάση Κοτζιά – Ευκαλύπτων.
Σπρώχνονται, φωνάζουν, ελάχιστοι ασχημονούν με το γνωστό λεξιλόγιο… Ο οδηγός κάνει ό,τι μπορεί για να εξυπηρετήσει την κατάσταση, ανοιγοκλείνοντας τις πόρτες. Η μηχανή αγκομαχά στην ανηφόρα. Παρ’ όλα τα δυσάρεστα, το λεωφορείο μύρισε άνοιξη και ας ήταν Σεπτέμβρης.
- Γιατί, βρε παιδιά, δεν έχετε σχολείο; ρωτά ένας στριμωγμένος κύριος, κρατώντας μετά βίας τη χειρολαβή.
- Δεν έχει γίνει το πρόγραμμα ακόμα, απαντά ένας μαθητής με κολλημένο τσουλούφι και πίσω κοτσίδα.
- Και γιατί δεν έγινε πρόγραμμα νωρίτερα; Μήπως έχετε κενά καθηγητών; ξαναρωτά.
- Ξέρουμε εμείς; Αυτούς να ρωτήσετε. Άλλωστε δεν μας ενδιαφέρει καθόλου, απαντά δυσανασχετώντας ο ίδιος.
Μια ηλικιωμένη κυρία, φανερά στενοχωρημένη, συμπληρώνει τον προηγούμενο διάλογο με στοργική διάθεση.
- Αλήθεια, παιδιά μου, δεν σας ενδιαφέρει που χάνετε ώρες μαθημάτων; Πώς θα συναγωνιστείτε μεθαύριο στις Πανελλήνιες τους συνομηλίκους σας των ιδιωτικών σχολείων, που σχολάνε στις τρεις και μισή;
- Και σιγά που θα μάθουμε από το σχολείο. Αν δεν ήταν οι απουσίες, δεν θα πατάγαμε στο σχολείο, απαντά με αφοπλιστική εφηβική αυθάδεια μια κοπελιά με μικρό τατουάζ – τριαντάφυλλο στο μπράτσο.
Ξεσπούν όλοι οι μαθητές σε γέλια, συνηγορώντας έτσι στην εγκυρότητα της απάντησης.
Στυγνή η αλήθεια, γυμνή η πραγματικότητα. ΑΠΑΞΙΩΣΗ!
❍ ❍ ❍
«Πάνω από 1 δισ. ευρώ το χρόνο υπολογίζεται ότι ξοδεύουν οι Έλληνες γονείς σε φροντιστήρια και 600.000 ευρώ σε ξένες γλώσσες. Ο αριθμός των φροντιστηρίων: γύρω στις 3.000. Η φράση –δωρεάν παιδεία– μοιάζει με χιλιοειπωμένο ανέκδοτο».
(Έψιλον – Ελευθεροτυπία, 12/9/2010)
Είπατε τίποτα;
Ελένη Καραμπέτσου
Μαρούσι
