Εις τα ερείπια του αρχαίου Αθμόνου, άτινα ανεκαλύφθησαν προσφάτως εις κτήμα ιδιοκτησίας Χόνδου του Αθμονέως, ευρέθησαν μαρμάριναι πλάκες, εις ας αποτυπώνεται αδρώς απόσπασμα αρχαίας τραγωδίας.
Αρχαιολόγοι, κατόπιν εργώδους προσπαθείας αποκωδικοποίησαν και συνέραψαν ψήγματα διαλόγου και χορικού της τραγωδίας, ήτις πιθανολογείται ότι εγράφη περί το 2010 π. Χ. επ’ αφορμήν των εκλογών του δήμου:
«Ηλίας ο Αθμονεύς εν μεγαλοπρεπεία απολογούμενος:
Τιμή σ’ εκείνους όπου στην ζωή των
όρισαν και φυλάγουν Θερμοπύλες.
Ποτέ από το χρέος μη κινούντες·
δίκαιοι κι ίσοι σ’ όλες των τες πράξεις,
αλλά με λύπη κιόλας κ’ ευσπλαχνία·
γενναίοι οσάκις είναι πλούσιοι, κι όταν
είναι πτωχοί, πάλ’ εις μικρόν γενναίοι,
πάλι συντρέχοντες όσο μπορούνε·
πάντοτε την αλήθεια ομιλούντες,
πλην χωρίς μίσος για τους ψευδομένους.
Και περισσότερη τιμή τους πρέπει
όταν προβλέπουν (και πολλοί προβλέπουν)
πως ο Εφιάλτης θα φανεί στο τέλος,
κ’ οι Μήδοι επί τέλους θα διαβούνε.
Αθμόνιος χορός της τραγωδίας, εν απογνώσει:
Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις,
τούτο προσπάθησε τουλάχιστον
όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου,
μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες.
Μην την εξευτελίζεις πιαίνοντάς την,
γυρίζοντας συχνά κ’ εκθέτοντάς την
στων σχέσεων και των συναναστροφών
την καθημερινή ανοησία,
ως που vα γίνει σα μιά ξένη φορτική.
Γεώργιος ο κυβερνών Αθμονεύς, πανηγυρίζων:
Με λόγια, με φυσιογνωμία, και με τρόπους
μια εξαίρετη θα κάμω πανοπλία·
και θ’ αντικρύζω έτσι τους κακούς ανθρώπους
χωρίς να έχω φόβον ή αδυναμία.
Θα θέλουν να με βλάψουν. Αλλά δεν θα ξέρει
κανείς απ’ όσους θα με πλησιάζουν
πού κείνται η πληγές μου, τα τρωτά μου μέρη,
κάτω από τα ψεύδη που θα με σκεπάζουν»
Κατόπιν τούτου, η στήλη εύχεται Καλά Χριστούγεννα.
