- Ακούω να μου λένε: «Γράψτε κάτι για την κατάσταση»
- Ή «Μα γιατί δεν μιλάτε και σεις;»
- Ερωτώ: Να γράψουμε και να πούμε τι;
- Για να τα διαβάσουν, ποιοι;
- Οι θεσμοί, για τους οποίους έγραφα στο προηγούμενο;
- Πάνε αυτοί…
- Αυτοί μας ξεχνούν από την επομένη της ημέρας, που τους τοποθετούμε στις θέσεις τους με την ψήφο μας.
- (Και μας θυμούνται πάλι πριν τις επόμενες εκλογές).
- Προκειμένου δε, να μη χαθούν τα οφίτσια, κόμματα με διαφορετικές πολιτικές ιδεολογίες (αν υπάρχουν πια) συμφωνούν μεταξύ τους, αρκεί να πάνε κόντρα στη σημερινή κυβέρνηση των ερασιτεχνών.
- Κόντρες χωρίς προτάσεις, ή λύσεις.
- Οι δε «λύσεις» που προτείνουν, επικεντρώνονται στις λέξεις «επανεκκίνηση» (λες και βρίσκονται μπροστά στον υπολογιστή τους και θα πατήσουν restart να ξεμπλοκάρει), «αντισταθείτε» (γενικά και αόριστα) και «δεν πληρώνω» (ξεχνώντας ότι απευθύνονται στους δανειστές τους και ότι τόσα χρόνια που πλήρωναν, το έκαναν με δανεικά).
- Να γράψω για να τα διαβάσουν, ποιοι;
- Εκείνοι, που περιμένουν να μας χαριστούν τα χρέη, για να αρχίσουν πάλι τα ίδια, παρασυρμένοι από τις διαφημίσεις της TV, που συνεχίζει σε χαλεπούς καιρούς να διαφημίζει προϊόντα υπερπολυτελείας, αμέσως μετά τις δηλώσεις των κυβερνώντων για (αόριστη) «ανάπτυξη»;
- Εκείνοι, που γεμίζουν τις καφετερίες τις εργάσιμες ώρες της ημέρας και περιμένουν τους «άλλους», να ξεσηκωθούν για να πέσουν οι τιμές των φραπέ και των καπουτσίνο που έχουν αγγίξει τα 5 ευρώ;
- Εκείνοι, που αναρωτιούνται «πώς θα εξηγήσουμε στα παιδιά μας ότι δεν μπορούν να ζουν πλέον όπως ζούσαμε»;
- Εκείνοι, δηλαδή, που μεγάλωσαν τους σημερινούς νέους με τη νοοτροπία «τελείωσε το λύκειο με 19 για να σου πάρω αυτοκίνητο» και όταν δεν έπαιρναν 19, τους έστελναν στο εξωτερικό με δάνειο, αντί να τους στείλουν πίσω στο χωριό να καλλιεργήσουν πατάτες (που εισάγουξμε από την Τουρκία);
- (Αλλά ξέχασα, στα χωριά μας δουλεύουν πακιστανοί, μπαγκλαντέζοι, ιρανοί και άλλοι, που θεωρούν τη χώρα μας παράδεισο).
- Σε ποιους να απευθυνθώ από αυτή τη μικρή και πρώην σατιρική στήλη, που εξελίσσεται σε πικρόχολη;
- Δυο πράγματα θα γράψω.
- Δεν είναι δικά μου και με βάζουν σε σκέψεις.
- Το πρώτο: «Το δανείζεσθαι της εσχάτης αφροσύνης και μαλακίας εστίν» (Πλούταρχος. Όχι ο τραγουδιστής, ο άλλος που έζησε τον 1ο μ.Χ. αιώνα).
- Το δεύτερο: «Τα δάνεια δούλους τους ελεύθερους ποιεί» (Μένανδρος, 4ος π.Χ. αιών).
Άγγελος Πολύδωρος
