Ο Μάης του 1453 ξαναζεί το 2011 για τον ελληνισμό. Μάη μήνα, στις 29 του 1453 έπεσε η Βασιλεύουσα. Μάη μήνα του 1919 έγινε η γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου. Μάη μήνα του 2011 βρέθηκαν ελληνόφωνοι ηγέτες, που βγάλανε στο σφυρί την Ελλάδα και το λαό της. Και βούλιαξαν αύτανδρη τη χώρα. Τη δώσανε λάφυρο στους πάσης προελεύσεως εχθρούς της.
Της Χαριτίνης Ρασιά
Όμως, αυτά που ζούμε σήμερα σε πολύ άγρια εκδοχή και με αιτία τα συμφέροντα των εχθρών της αντιστεκόμενης Ελλάδας, είναι αποτέλεσμα ενός άλλου πογκρόμ, των Ελλήνων της Πόλης και της Σμύρνης, τον Σεπτέμβριο του 1955. Ως μνημόσυνο στο μαρτύριο των Ελλήνων της Βασιλεύουσας, σκέφτηκα να καταγράψω τα όσα δεινά υπέστησαν τότε οι Έλληνες της Πόλης, όπως μου τα διηγήθηκε μια Κωνσταντινοπολίτισσα φίλη μου.
Γεωργία Αργυροπούλου
Είμαι η φωνή μιας Μαρουσιώτισσας, που γεννήθηκα στο Φανάρι, από Φαναριώτες γονείς. Το σπίτι μου ήταν μια ανάσα απ’ το Πατριαρχείο μας. Φοίτησα στο Ιωακείμειο Παρθεναγωγείο, που ήταν δίπλα στη Μεγάλη του Γένους Σχολή. Επί εποχής Αθηναγόρα κατηχήθηκα στο Πατριαρχείο μας, με κατηχητή τον Ευάγγελο Γαλάνη, τον σημερινό Μητροπολίτη της Ιεράς Συνόδου ΠΕΡΓΗΣ. Γαλουχήθηκα σε σωστή οικογένεια. Το τρίπτυχο πατρίς – θρησκεία – οικογένεια, διαμόρφωσε το χαρακτήρα μου, όπως και οι γνώσεις της παιδείας μας, λειτούργησαν ως ασπίδα, με στόχο την υπεράσπιση και τη διαιώνιση του Γένους μας. Θυμάμαι τη νύχτα της 6ης Σεπτεμβρίου του 1955.
Ήταν φρικιαστική, ζήσαμε τη μεγίστη βαρβαρότητα μιας μερίδας του τουρκικού όχλου, που σε λίγες μόνο ώρες κατέστρεψαν όλες τις περιουσίες μας και έσπειραν τον τρόμο στις ψυχές μας, καταστρέφοντας ακόμα και τα νεκροταφεία μας. Υποστήκαμε βιαιοπραγίες, βανδαλισμούς, επιδρομές, απελάσεις και διωγμούς. Και όλα αυτά τα υποστήκαμε χωρίς να ευθυνόμαστε. Αιτία της καταστροφής ήταν το ξεκίνημα του αγώνα των Κυπρίων και η δήθεν φωτιά στην οικία Ατατούρκ στη Θεσσαλονίκη. Θυμάμαι που ως παιδί το 1955 παρακολουθούσα την επιδρομή απ’ το παράθυρο του σπιτιού μου. Αυτά που είδα έμειναν σαν εικόνες από κινηματογραφική ταινία που ποτέ δε θα ξεχάσω.
Το μόνο θετικό τότε για μας ήταν ο Πατριάρχης Αθηναγόρας. Μια ισχυρή φυσιογνωμία, μια ασκητική μορφή με μεγάλη φιλανθρωπική δράση, ο οποίος μας υπερασπίσθηκε όταν κινδύνευσε η ζωή μας. Όταν έγινε η μεγάλη έκρηξη στάθηκε στην Πύλη του Πατριαρχείου και είπε στις ορδές να χτυπήσουν τον ίδιο, προστατεύοντάς μας. Παραμείναμε στη Βασιλεύουσα ως το ’67. Γυρνάω πίσω στο χρόνο και σας μεταφέρω τα βιώματά μου, απ’ τα όσα μας υποχρέωναν να υφιστάμεθα τότε. Μας απαγορεύανε να μιλάμε δημοσίως ελληνικά. Ο φόβος των αντιποίνων, μας ανάγκαζε ή να σιωπούμε, ή να μιλάμε τουρκικά. Αυτό ήταν ένα άλλο είδος καταναγκασμού για να υποχρεωθούμε να γυρίσουμε στην Ελλάδα.
❍ ❍ ❍
Ήρθαμε στην Ελλάδα, νιώθαμε πολίτες της, από μικρά παιδιά, βιώναμε την ελληνικότητά μας. Αποδείχθηκε για άλλη μία φορά ότι δεν ανήκαμε εκεί που γεννηθήκαμε! Όμως θα εκφράσω το παράπονό μου. Είχαμε την ελπίδα πως γυρίζοντας στην πατρίδα η αντιμετώπισή μας θα ήταν αδελφική και σε κάθε περίπτωση πιο ανθρώπινη. Αντ’ αυτών δεν ξεχνώ ότι μας αμφισβητούσαν και μας αποκαλούσαν αβάπτιστους και τουρκόσπορους.
Τα βιώματά μου είναι πολλά και πιο μεγάλη η πικρία μου, όταν συγκρίνω τα όσα ζούμε σήμερα με την εισροή εκατομμυρίων λαθρομεταναστών και στους οποίους συμπεριφερόμαστε όσο καλύτερα μπορούμε κι αυτοί μας τρομοκρατούν με εγκλήματα καθημερινά. Τότε, την τριετία 64-67, η ελληνική ηγεσία μπορούσε να στείλει πολλούς μουσουλμάνους της Θράκης πίσω στην Τουρκία με την ευκαιρία του διωγμού μας απ’ την Πόλη. Τότε δεν θα υπήρχε πολιτικό κόστος, θα ήταν μια δίκαια ανταποδοτική πράξη! Αλλά πάντα η ελληνική ηγεσία ήταν ηττοπαθής. Με αποτέλεσμα να ξαναζούμε σήμερα τις ίδιες μέρες που ζήσαμε τότε στη Βασιλεύουσα. Αισθάνομαι πικρία γι’ αυτά που συμβαίνουν σήμερα στην πατρίδα μου την Ελλάδα, την οποία λατρεύω.
Όταν γύρισα στην πατρίδα βρήκα δουλειά ως λογίστρια, σε εξαιρετικούς εργοδότες. Τότε θυμάμαι πως οσάκις θέλαμε να προσλάβουμε στην επιχείρηση υπάλληλο Κωνσταντινοπολίτη, μας το απαγόρευε ο νόμος. Διότι για μεγάλη περίοδο, δεν έδιναν στους Έλληνες της Πόλης άδεια παραμονής και εργασίας. Και ρωτάω ως Ελληνίδα: γιατί δεν εφαρμόζουν και σήμερα αυτόν τον νόμο; Ρίξανε τους Έλληνες στη μεγαλύτερη συμφορά λόγω των πάσης φύσεως εγκληματικών ενεργειών των απρόσκλητων αυτών ορδών που μπαίνουν στην πατρίδα μας.
