Το υγιές θρησκευτικό συναίσθημα είναι φυσικό δικαίωμα ενός εκάστου. Αλλά το να θέλουν κάποιοι οργανωμένοι να «επιβάλουν» το δόγμα των στους άλλους, κάνοντας χρήση των μηχανισμών (π.χ.σχολεία) του κράτους, είναι επικίνδυνοκαι αντιδημοκρατικό. Ο διαχωρισμός κράτους και εκκλησίας μάλλον θα ωφελήσει και τους δύο παράγοντες.
Δυστυχώς η Αγορά ταυτίστηκε με τον καπιταλισμό (κεφαλαιοκρατισμό). Επειδή η αγορά από χώρος ανταλλαγής προϊόντων έγινε χώρος αγοραπωλησίας εμπορευμάτων. Ο διαχωρισμός της οικονομικής ιστορίας της κοινωνίας σε συστήματα όπως πρωτόγονο, δουλοκτητικό, φεουδαρχικό, καπιταλιστικό, σοσιαλιστικό, νεοκαπιταλιστικό κ.τ.λ. μάλλον είναι μια αυθαίρετη και δογματική θεώρηση παρά μιά βαθιά επιστημονική ανάλυση των γεγονότων. Η θεοποίηση της κερδοσκοπείας και η ταυτισή της με τον «μηχανισμό» της αγοράς που δήθεν όλα τα ελέγχει τα καθοδηγεί και τα διορθώνει, ήταν και είναι η μεγαλύτερη απάτη της ιστορίας, έναντι της πολιτικής. Οδήγησε στην στρέβλωση της πολιτικής επιστήμης που υπέταξε την πολιτική πρακτική στις ανάγκες των κερδοσκόπων τραπεζοχρηματιστών εν ονόματι της αγοράς , του ανταγωνισμού, της παραγωγικότητας, αποδοτικότητας, διεθνούς κοινότητας, παγκόσμιας ειρήνης και άλλες ανοησίες!
Η παντοδυναμία των τραπεζών και των χρηματιστηρίων δηλ. μιας δράκας κεφαλαιοκρατών ήταν ή είναι άσχετη με τις ολιγαρχικές κυβερνήσεις των «πλουσιοτέρων εθνών»; ποιοί και γιατί συγκρότησαν τον οργανισμό οικονομικής συνεργασίας και αναπτύξεως (Ο.Ο.Σ.Α.); ποιοί έφτιαξαν το διεθνές νομισματικό ταμείο (Δ.Ν.Τ.) ποιοί το ΝΑΤΟ, ΣΕΝΤΟ, ΣΕΑΤΟ που τα ενισχύουν και τα συντηρούν, ποιοί τον παγκόσμιο οργανισμό εμπορίου, ποιοί τους δανειζόμενους καταναλωτές; Εύλογα τα ερωτήματα – ποιός καρπώνεται την μεγιστοποίηση των κερδών – ποιός πληρώνει την ελαχιστοποίηση του κόστους – ποιός δημιούργησε τεχνιτές ανάγκες – ποιός ωφελείται – γιατί δεν μειώνονται οι ώρες εργασίας εφ’όσον αυξάνεται η μηχανοποίηση της παραγωγής – γιατί οι άνθρωποι γίνονται παινέστεροι και δυστυχείς.
Μήπως είναι η μέγιστη στρέβλωση των αισθημάτων μας, η παραδοχή των θυμάτων πως ο μόνος σωτήρας των είναι ο θύτης δηλ. τα μεγάλα τραπεζιτικά και χρηματιστηριακά κέντρα και οι μηχανισμοί των, όπως π.χ. το ΔΝΤ. Ίσως οι εχέφρονες πολίτες χρειάζεται να αποκαλύψουν πιό διεξοδικά την μεγάλη πλεκτάνη που υφάνθηκε με δολιότητα, και εκεί βρίσκεται η ευθύνη των πρωτοπόρων επιστημόνων της πολιτικής σκέψης και πρακτικής. Ίσως τότε η αποκάλυψη της σκευωρίας της διεθνούς των τοκογλύφων και των συνεργατών τους, γίνει διάφανο νεράκι για να ξεπλύνει τις μακρόχρονες τσίμπλες από τα μάτια των λαών. Τότε θα αλλάξουν ηθική συμπεριφορά….
Οι αρχές της μιάς και μοναδικής δημοκρατίας χωρίς πρόσημα είναι απλές
α) συλλογικές αποφάσεις εκ των κάτω (συνελεύσεις – δημοψηφίσματα)
β) ανάδειξη αξιωμάτων εκ των κάτω δια κληρώσεως όπου είναι πολλά και στηρίζονται στη λογική κρίση, και δια αιρέσεως όπου είναι λίγα και χρειάζονται ειδικές γνώσεις, πείρα και ικανότητα.
γ) Μια θητεία και εκούσια στα κληρωτά και περισσότερες θητείες με καταληκτικό προσδιορισμό για τα αιρετά αξιώματα.
δ) διάκριση των εξουσιών, νομοθετικής, εκτελεστικής δικαστικής.
– Αυτό είναι το γνήσιο δημοκρατικό σύστημα που έφτιαξαν οι πρόγονοί μας μέσα από πολύχρονες βασανιστικές διαδικασίες, δια του οποίου ήσαν ελεύθεροι πολίτες και όχι υπήκοοι (υπάκοοι). Αυτό το σύστημα έδεινε σε όλους το δικαίωμα αλλά και έθετε την υποχρέωση να νομοθετούν, να εκτελούν (εφαρμόζουν) τους νόμους, να δικάζουν και να δικάζονται σύμφωνα με τους νόμους. Ο φιλόσοφος Αρίστων έλεγε στον Περικλή να μη ξεχνά πως άρχει επί ελευθέρων, πως άρχει κατά νόμον και δεν θα άρχει για πάντα (ούκ αεί άρχειν).
