Προς: Την έγκριτο τοπική εφημερίδα ΑΜΑΡΥΣΙΑ, κ. Χρήστο Ζαγκλή
Με την συμπλήρωση πέντε ετών από τον θάνατο του Αντιστράτηγου Σπυρίδωνα Πανταζή, παρακαλώ δεχθείτε να δημοσιευθεί στην έγκριτη τοπική εφημερίδα σας η επιστολή μου, που αφορά σ’ έναν από τους πολλούς συμπατριώτες μας, οι οποίοι διακρίθηκαν για την προσφορά τους στον τόπο μας και στην κοινωνία, που με τις πράξεις του, την αυταπάρνησή του κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του, του πατριωτισμού του και τον εν γένει χαρακτήρα του, συνέβαλε ώστε σήμερα εμείς, οι νεότεροι, να απολαμβάνουμε τα αγαθά της δημοκρατίας, «ελευθερία λόγου και κινήσεων».
Φιλικότατα
Παναγιώτης Σταθάτος
Αστυνομικός Διευθυντής ε.α.
Σπυρίδων Σωτ. Πανταζής: Αντιστράτηγος, Επίτιμος Αρχηγός Γ.Ε.Σ.
Γόνος μικροαστικής Μαρουσιώτικης οικογένειας, υιός του Σωτηρίου Πανταζή και της Χρυσάνθης Καρβελά.
Θα μου επιτρέψετε να αναφερθώ πολύ επιγραμματικά στο σεμνό παλληκάρι, που από την έξοδό του από τη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, η μόνη του σκέψη και μόνος στόχος, ήταν η αφοσίωση στο καθήκον για την προάσπιση της Πατρίδας, που για μας τους νεότερους σημαίνει ότι ζούμε ελεύθερα και δημοκρατικά.
1940: Με την έναρξη του πολέμου της φασιστικής Ιταλίας εναντίον της Ελλάδας, πάντα στην πρώτη γραμμή του πυρός, πάντα μπροστά από το λόχο του, με πείσμα και αυτοθυσία, υπεραμύνθηκε του πάτριου εδάφους, στο Τεπελένι, στην Κλεισούρα, στην Κορυτσά, πάντα με νικηφόρα αποτελέσματα με μηδαμινές απώλειες, τιμηθείς κατ’ επανάληψη για τα ηρωικά του κατορθώματα, από ομολογίες όσων συμπατριωτών μας υπηρέτησαν υπό τις διαταγές του την εποχή εκείνη, Σπ. Μεσογίτης κ.α.
ΚΑΤΟΧΗ: Με την πτώση του μετώπου παρέμεινε εδώ στον τόπο του. Για ένα χρονικό διάστημα, εντάχθηκε στην Εθνική Αντίσταση, είχε επαφές με τις συμμαχικές δυνάμεις και οργάνωσε τον μεγάλο εκείνο βομβαρδισμό του αεροδρομίου στο Τατόι και την ισοπεδωτική καταστροφή του, το οποίο είχαν καταλάβει τα γερμανικά στρατεύματα. Ήταν ένα τεράστιο πλήγμα στις δυνάμεις κατοχής.
Για να καλύπτεται από τυχόν προδοτικές ενέργειες, επειδή καταζητείτο από τις γερμανικές αρχές λόγω της αντιστασιακής του δράσης, είχε τον τίτλο του υπαλλήλου του επισιτισμού με έδρα το Αστυνομικό Τμήμα Κηφισιάς, είχα δε προσωπικά την τύχη να παρακολουθήσω από την ταράτσα του τμήματος όλη την εξέλιξη του βομβαρδισμού. Αυτή είναι η πραγματική εθνική αντίσταση εναντίον των στρατευμάτων του κατακτητή, όπως ο Γοργοπόταμος και άλλες μεγάλες αντιστασιακές δράσεις.
ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ: Η παραμονή του εδώ εθεωρείτο λίαν επικίνδυνη. Επιπλέον το δαιμόνιο και η θέληση για προσφορά προς την πατρίδα, τον οδήγησαν να πάρει την απόφαση μαζί με άλλους αξιωματικούς να παρουσιαστούν στην ελληνική κυβέρνηση που είχε μεταφερθεί στη Μέση Ανατολή. Ύστερα από πολλές προσπάθειες τελικά κατόρθωσαν να περάσουν στα απέναντι τουρκικά παράλια, από όπου μετά κάτω από τραγικές συνθήκες, κακουχίες και σωματικές ταλαιπωρίες παρουσιάστηκαν στις νόμιμες ελληνικές αρχές.
