Διαβάζοντας το βιβλίο του ναυάρχου σχημάτισα την εντύπωση ότι θέλει να μας πει κάτι απλό: βρισκόμαστε μπροστά σ’ ένα προπέτασμα καπνού και ότι ο ναύαρχος προσπαθεί να διαπεράσει αυτή την ομίχλη και ν’ ανακαλύψει το τι ετοιμάζεται πίσω απ’ αυτή. Κι έτσι να τηρηθεί η αρχή του «έσο έτοιμος» για ότι κι αν συμβεί…
Διαβάζω όλα σχεδόν τα στρατιωτικά περιοδικά και βιβλία. Διαπιστώνω μεγάλη αλλά δυστυχώς ξένη σοφία. Δουλεύουμε ουσιαστικά με ξένα μυαλά. Κυρίως αμερικάνικα. Δεν λέω, οι Αμερικανοί ξέρουν για όλα τα προβλήματα πολλές λύσεις, εκτός από μία: την καλύτερη. Ο ναύαρχος, χωρίς να αγνοεί τα ξένα μυαλά, δουλεύει με το δικό του μυαλό. Προτείνει μια εθνική στρατηγική πολλών αζιμουθίων. Μια στρατηγική όχι μονοδιάστατη αλλά πολυδιάστατη, πάντως όχι πολύ άστατη όπως είναι εδώ και πολλά χρόνια. Και πίσω από τις προσεκτικά διατυπωμένες λέξεις του μπορεί ο προσεκτικός αναγνώστης να διαβάσει την απώτερη σκέψη του, που εγώ όταν είχα την ευκαιρία να κάνω μάθημα στις ανώτατες στρατιωτικές σχολές, την διατύπωνα ωμά: για να μπερδέψεις τον εχθρό σου, κάνε το απροσδόκητο, το απρόβλεπτο. Αυτό που δεν μπορεί να φαντασθεί και να το εντάξει στα σχέδια αμύνης ο αντίπαλός σου. Ας μην γελιόμαστε, χάρη στα σύγχρονα μέσα, χάρη στην εξελιγμένη κατασκοπία, στην εξωνημενη δημοσιογραφία και την πολιτική φλυαρία, όλοι ξέρουν ότι ξέρεις πως ξέρεις ότι ξέρουν. Συνεπώς το πρόβλημα της ελληνικής εθνικής στρατηγικής σήμερα είναι το πώς θα φθάσουμε σ’ αυτό που έκανε την Σπάρτη ακατανίκητη και το οποίο ο Θουκυδίδης ονομάζει «το της πολιτείας το κρυπτόν».
Είμαι βέβαιος ότι προτού διαβάσουν το βιβλίο του ναυάρχου οι δικοί μας επιτελείς, θα το έχουν διαβάσει οι Τούρκοι. Ο ναύαρχος δεν λέει πράγματα για να τους εξαπατήσει, κάτι που ενδεχομένως κάνουν αυτοί και γι’ αυτό χρειάζεται προσοχή. Γράφει για πράγματα που είναι ορατά κι από τυφλό στρατιωτικό. Συγκεκριμενοποιώ: αφού αναφέρει τη γεωστρατηγική σημασία των ανατολικών Δωδεκανήσων και της Κρήτης, κάτι που γίνεται ακόμη πιο εμφανές λόγω ΑΟΖ και της συριακής κρίσης γράφει: «Για τους παραπάνω λόγους επιβάλλεται η ελληνική ναυτική παρουσία νότια και νοτιοανατολικά της Κρήτης, και στην ευρύτερη περιοχή με περιπολίες πλοίων επιφανείς, υποβρυχίων και αεροσκαφών, η οποία θα επισημαίνει το ελληνικό ενδιαφέρον για την περιοχή αυτή, και θα τονίζει παράλληλα τη στρατηγική αξία της Κρήτης και άλλων νησιών του νοτίου Αιγαίου.
Το τελευταίο αποκτά ιδιαίτερη σημασία μετά την ανάπτυξη των τουρκικών βάσεων του AKSAZ, που θα έχει ως αποτέλεσμα μεγαλύτερη παρουσία του τουρκικού στόλου στην περιοχή, αναβάθμιση του ρόλου του σ’ αυτήν και δυνατότητα υπερκέρασης του ελληνικού χώρου από νότια, σε συνδυασμό με την προβλεπόμενη ανάπτυξη τουρκικών βάσεων στην Αλβανία και στη Λιβύη».
❍ ❍ ❍
Το κείμενο της ανάλυσης από τα όσα είπε ο κ. Σαράντος Καργάκος είμαι υποχρεωμένη να το παρουσιάσω σε δύο συνέχειες, λόγω έλλειψης χώρου. Είναι ένα κείμενο που σφύζει από Ελλάδα.
Την άλλη βδομάδα η συνέχεια.
