• Κραυγή απόγνωσης από ένα συμπολίτη μας.
• Δημοσιεύω το πρώτο μέρος από την επιστολή που μου έστειλε αναγνώστης και το μόνο που μπορώ να του ευχηθώ είναι «Περαστικά»! Διαβάστε:
• Είμαι ένας πολίτης που ζω και εργάζομαι στη χώρα αυτή και θεωρώ τον εαυτό μου μοναδικό και αναντικατάστατο, σπάνιο είδος της ανθρώπινης αλυσίδας, που όλοι πρέπει να φροντίζουν για μένα γιατί… έχουμε δημοκρατία.
• Γείτονα, συμπολίτη, συνάνθρωπε, μπορεί να μην καταχράστηκα δημόσιο χρήμα, μπορεί να μην έγινα πολιτικός, μπορεί να μην έκτισα βίλες, μπορεί να μην έκανα χλιδάτους γάμους στο εξωτερικό, μπορεί να μη μπήκα σε κότερο ποτέ μου, αλλά σε έκλεψα και εγώ, και σε θα σε κλέβω συνέχεια και καθημερινά γιατί είμαι συμφεροντολόγος, ατομιστής, ασυνεπής, που δεν ξέρω τι θα πει αυτοκριτική και πάντα… μου φταίνε οι άλλοι.
• Σου έκλεψα την ησυχία σου, όταν για να επιδειχτώ στη γειτονιά, πέρασα απ’ το σπίτι σου με διαπασών τη μουσική και την εξάτμιση να μουγκρίζει.
• Σου έκλεψα τη γαλήνη σου, όταν προσπάθησες να περάσεις τη διάβαση πεζών κι εγώ έστεκα αγέρωχος με το «36 άτοκες δόσεις αυτοκίνητο» μου πάνω της.
• Σου έκλεψα τη θέση πάρκινγκ βάζοντας οριζόντια τη μηχανή μου, γιατί στη γειτονιά υπάρχω μόνο εγώ και η γυναίκα μου πρέπει να παρκάρει χωρίς να δυσκολευτεί όταν επιστρέψει απ’ τη δουλειά.
• Σου έκλεψα την ουρά στο σούπερ μάρκετ, γιατί βιαζόμουν.
• Σου ζήτησα 120 ευρώ για να σου βάλω ένα αιρκοντίσιον, χωρίς να σου κόψω απόδειξη.
• Σου πήρα 100 ευρώ την ημέρα, για ένα δωμάτιο το χειμώνα σε χωριό της ελληνικής υπαίθρου, ενώ μια καντηλήθρα στην παρουσίασα για τζάκι.
• Μου πλήρωσες 4 ευρώ τον καφέ και 6 ευρώ τη χωριάτικη και 10 ευρώ το ποτό, γιατί όλοι τόσο τα έχουν.
• Εκμεταλλεύτηκα την πετρελαϊκή κρίση και χωρίς καθυστέρηση σού ανέβασα την τιμή στα καύσιμα, αισχροκερδώντας εις βάρος σου, ενώ ξέχασα να τις κατεβάσω όταν πέρασε η κρίση.
• Σου στέρησα τα δελτία κοινωνικού τουρισμού, γιατί μπορώ να υποκρύπτω εισοδήματα και να εμφανίζομαι σαν δικαιούχος.
• Πήρα επιδόματα και επιδοτήσεις με πλασματικά στοιχεία και τώρα φωνάζω να φέρουν πίσω τα κλεμμένα.
• Σήκωσα κομματικές σημαίες, ένιωθα δέος όταν με κέρναγε και με χαιρετούσε ο βουλευτής στο καφενείο, ψήφιζα για ιδιοτελείς σκοπούς, ξερογλειφόμουν στα πολιτικά γραφεία, για να έχω έναν άνθρωπο για τις δουλειές μου (και τώρα απαιτώ να πάει φυλακή).
