Από κτήσεως του ελλαδικού χώρου, οι μνηστήρες μάχονταν για την κατάκτησή του. Αφορμή αυτού του τίτλου είναι ένα κείμενο μιας πραγματικής Ελληνίδας, στην οποία αποκαλύπτομαι, και το οποίο δημοσιεύθηκε στα επίκαιρα της 08/08/2013. Μιλάω για τα όσα είδα γραμμένα από την Ελληνίδα καθηγήτρια της φιλολογίας κ. Ευστρατία Σουραβλά (προτάθηκε στη σελίδα που υπογράφεται από τον Στρυμώνα, ο οποίος περιόρισε το κείμενό του).
Γράφει η Χαριτίνη Καλαμπόκη, Δημοσιογράφος
Ο τίτλος του κειμένου είναι «Τελειώνουμε με τους μνηστήρες». Φρονεί πως η αναγκαιότητα της Οδυσσειακής σκέψεως πρέπει να είναι το αέναο μέσον επιβίωσής μας. Ομολογώ πως μου ήταν αδύνατον να επιλέξω κάποια αποσπάσματα, όλα μα όλα και η παραμικρή αράδα με έκαναν υπερήφανη για το ότι υπάρχουν ακόμα Ελληνίδες που σέβονται την αρχαία ιστορία μας.
Γράφει λοιπόν πως είναι πολύ σημαντικό αυτήν την ώρα της κρίσεως να ρίξουμε μια ματιά στη βίβλο των Ελλήνων. Δηλαδή στα Ομηρικά έπη και να διδαχθούμε έστω και την τελευταία στιγμή το πνεύμα του Οδυσσέα. Δηλαδή να κρατήσουμε την ψυχραιμία μας, να ελέγξουμε την παρόρμησή μας, να έχουμε τις αισθήσεις μας και τις κεραίες μας ανοιχτές, για να μη παρασυρθούμε από την οργή και το μένος που μας διακατέχει, ώστε να γίνουμε βορά στους σύγχρονους μνηστήρες.
Φθάνοντας ο Οδυσσέας στην Ιθάκη, η μέγιστη επιθυμία του είναι να πάρει πίσω τον κόσμο του, τον κόσμο που του έκλεψαν. Είναι το δικαίωμά του να ορίζει το σπιτικό του, είναι ο ιδρώτας μιας ζωής. Προτιμά την ανωνυμία και η θεά Αθηνά τον μεταμορφώνει σε ζητιάνο και προσπαθεί να ελέγξει την κατάσταση υπομένοντας τη χλεύη των μνηστήρων.
Γιατί αυτό που τον ενδιαφέρει είναι η επίτευξη του στόχου του, και όχι η στείρα αντιπαράθεση. Για αυτό τον λόγο είναι ο αγαπημένος της θεάς Αθηνάς, η οποία αντιπροσωπεύει τη νόηση του Διός, τη σοφία, τη στρατηγική της σκέψης και του πολέμου. Της θεάς που μελετά τον εχθρό και τον πολεμά με τα ίδια του τα όπλα.
Κάποια στιγμή ο Οδυσσέας καταφέρνει να τους στριμώξει όλους άοπλους σε ένα δωμάτιο, όταν φανερώνεται πάνοπλος. ΤΟΤΕ ΕΚΦΡΑΖΕΙ ΤΗΝ ΟΡΓΗ ΤΟΥ ΚΑΙ ΔΕΝ ΔΕΙΧΝΕΙ ΟΙΚΤΟ, ΓΙΑΤΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΒΙΟΣ ΤΟΥ, ΕΙΝΑΙ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΟΥ, που οι μνηστήρες καπηλεύθηκαν και καταχράστηκαν τη φιλοξενία του, που τίμησε τον ΞΕΝΙΟ ΔΙΑ. Είναι ο ΤΗΛΕ-ΜΑΧΟΣ, το ΠΑΙΔΙ του, που δίνει τη μάχη του από μακριά, που επιχείρησαν να τον δολοφονήσουν, δηλαδή να οδηγήσουν τη γενιά του σε αφανισμό. Μήπως αυτά δεν βιώνουμε σήμερα; Όμως ο ισχυρότερος αντίπαλος του είναι ο Αντί-ΝΟΟΣ. Είναι η αντινόηση, είναι αυτό που ζούμε σήμερα: θολώνουν τις καταστάσεις ώστε να μη σκεφτόμαστε καθαρά και να μας ελέγχουν!! Αυτός έγινε ο πρώτος στόχος της βολής του Οδυσσέα, είναι αυτός που πρέπει να πεθάνει πρώτος. (Για αυτό μακριά από την προπαγάνδα των ΜΜΕ. Αν υπήρχαν το 1821 είναι αμφίβολο αν θα γινόταν η επανάσταση των Ελλήνων). Και τον σκοτώνει ρίχνοντας του το βέλος στον ΛΑΙΜΟ, στο όργανο της ομιλίας, δηλαδή της επικοινωνίας. Ο άλλος είναι ο Ευρύ-μαχος αυτός που μάχεται με κάθε τρόπο. Ο Αμφί-νομος, είναι αυτός που διαστρεβλώνει τον ΝΟΜΟ και την τάξη. Έρχεται η σειρά του Αγε-λάου αυτός που με την βοήθειά του Αντί-νοου μετατρέπει τον λαό σε κατευθυνόμενη αγέλη. Οι πρόγονοί μας, μάς λένε τι να κάνουμε, μας λένε πώς να πολεμήσουμε, μας λένε πώς να τινάξουμε τον ζυγό. Αρκεί να τους ακούσουμε!
Και ο Στρυμών σχολιάζει: Για αυτό οι εκάστοτε παγκόσμιοι εξουσιαστές ανησυχούν και πάντα θα ανησυχούν για τους Έλληνες, ανεξαρτήτως ιστορικής περιόδου και συγκυρίας. Ας είναι σε σκλαβιά πεντακόσια χρόνια, σε μνημόνιο τρία ή τριαντατρία χρόνια, ας κυβερνώνται από προδότες και δοσίλογους στη γερμανική ή όποια άλλη κατοχή. Ο ελληνικός ρους θα βρίσκει το δρόμο του προς την επιφάνεια της συνείδησης και θα εξοπλίζει τους ίδιους τους Έλληνες και τους φωτοειδείς ανθρώπους με όπλα που υπερβαίνουν τις δυνατότητες ελέγχου των διεθνών εμπόρων της ανθρώπινης ψυχής.
Γι’ αυτό φίλοι αναγνώστες βλέπετε κατά καιρούς τίτλους στα κείμενά μου που κάθε άλλο δείχνουν την παιδεία μου όταν αποκάλεσα με αήθεις χαρακτηρισμούς τους εμπόρους που μετέβαλαν την Ελλάδα σε τσιφλίκι τους. Βεβαίως υπό τις ευλογίες των εφιαλτών που μας κυβερνούν τα τελευταία χρόνια. Πιστεύω, όπως κι αυτή η μεγάλη Ελληνίδα καθηγήτρια της Φιλολογίας, πως δεν θα μπορέσουν να μας κάνουν τίποτα. Το σύμβολο του Φοίνικα που αναγεννάται από τη στάχτη του είναι ο Ελληνισμός.
