Γράφει ο Αλέξανδρος Καζαντζίδης – Από την έντυπη έκδοση της Καθημερινής Αμαρυσίας, φύλλο Χαλανδρίου – Αγίας Παρασκευής – Παπάγου – Χολαργού – 24/06/2026
Μια ματιά σε γεγονότα τον τελευταίο μήνα στις γειτονιές, που καλύπτει το παρόν φύλλο της ΑΜΑΡΥΣΙΑΣ, δεν μπορεί να «φουσκώνει» με αισιοδοξία κατοίκους κι αρμοδίους. «Σταχυολογούμε» σε τίτλους το αστυνομικό δελτίο: «Άνδρας στον Χολαργό πυροβόλησε τη γυναίκα του και μετά αυτοκτόνησε», «Μεθυσμένος οδηγός χωρίς δίπλωμα προκάλεσε τροχαίο στην Αγία Παρασκευή», «Παράνομα σκευάσματα και ουσίες διακινούσε συμμορία με έδρα το Χαλάνδρι».
Είναι αλήθεια ότι στα χρόνια των μνημονίων και έπειτα της πανδημίας, τα περιστατικά παραβατικότητας απλώθηκαν στον κοινωνικό ιστό όπως η φωτιά που «σιγοτρώει» ξερά χόρτα. Παρότι τα άμεσα αντανακλαστικά πολλών φτάνουν μέχρι τη συζήτηση για την καταγωγή του δράστη, μια ειλικρινής διάθεση βελτίωσης της κατάστασης θα έστρεφε ένα βλέμμα στις βαθύτερες «ρίζες» του φαινομένου.
Στο πρώτο έτος Πανεπιστημίου στις Σχολές Εγκληματολογίας, διδάσκονται ότι οι κοινωνικές αιτίες λειτουργούν ως δεξαμενή «στρατολόγησης» στην παραβατικότητα. Αυτές μειώνουν την αξία της ζωής, ώστε κάποιος να θυσιάζει συμπολίτες του για… ψύλλου πήδημα, με το μυαλό εκπαιδευμένο στην καθημερινή ζούγκλα και «θολούρα».
«Κολυμπήθρα του Σιλωάμ»
Μια χώρα, όπως η δική μας, με άνω των 660.000 ανέργων (κυρίαρχη, μάλιστα, η ηλικιακή κατηγορία 30-44 ετών σε ποσοστό 28%) και αυξανόμενη φτώχεια, οδηγεί στο περιθώριο σημαντικό μέρος του πληθυσμού. Όπως λένε οι ειδικοί, εκείνο που μαθηματικά ακολουθεί είναι η αντανάκλαση του φαινομένου στην εγκληματικότητα, την αλλοτρίωση, τον φιλοτομαρισμό, τη λογική «πατώ επί πτωμάτων» ή το μαύρο χρήμα.
Βέβαια, οι ασφυκτικές -κοινωνικά- συνθήκες δεν μπορεί να είναι η «κολυμπήθρα του Σιλωάμ» για οποιαδήποτε παραβατική πράξη. Αν φταίνε οι «από πάνω» για τα κοινωνικά αδιέξοδα, οι διέξοδοι ορισμένων σε… δολοφονίες, ληστείες, παράνομο εμπόριο ή βιασμούς μοιάζουν ολόιδιες με τον φταίχτη τους.
Αρκετοί αναζητούν λύση στην αύξηση του αριθμού των αστυνομικών (που έχει ήδη «βελτιωθεί» εν μέσω έξαρσης της παραβατικότητας) ή στην αυστηροποίηση των ποινών και την αυτοδικία! Πάντως, η συγκεκριμένη προσέγγιση δεν δικαιώνεται από την χώρα – παράδειγμα σε τέτοιες πρακτικές, τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Εκεί υπάρχει η μεγαλύτερη αναλογία οργάνων της τάξης ανά πληθυσμό στον πλανήτη (9 ένστολοι για 1.000 πολίτες) και η σκληρότερη καταδίκη: θανατική ποινή. Όλα αυτά δεν έχουν ρίξει ποτέ τις ΗΠΑ από την παγκόσμια κορυφή των ποσοστών της εγκληματικότητας (με διαφορά από τον δεύτερο). Το αρχαιοελληνικό ρητό «εκ παιδείας άρξασθαι», που μάλλον… δολοφονήθηκε πρώτο, θα μπορούσε να είναι μια κάποια λύση.
