H 9η Φεβρουαρίου, ηµέρα µνήµης του εθνικού ποιητή ∆ιονυσίου Σολωµού, από τον Νοέµβριο του 2025 έχει καθιερωθεί επισήµως από την UNESCO µε πρόταση της Ελληνικής ∆ιαρκούς Επιτροπής ως η Παγκόσµια Ηµέρα Ελληνικής Γλώσσας.
Με αφορµή αυτή τη σπουδαία ηµέρα, την Πέµπτη 5 Φεβρουαρίου στο 1ο ∆ηµοτικό Σχολείο Βριλησσίων πραγµατοποιήθηκε µια άκρως ενδιαφέρουσα οµιλία αφιερωµένη στη διαχρονία της ελληνικής γλώσσας και τον ρόλο της στη σύγχρονη εκπαιδευτική έρευνα και πράξη, µε οµιλητές τον ∆ρ. Ναπολέοντα Κάτσο, καθηγητή Γλωσσολογίας στο Πανεπιστήµιο του Cambridge και τη ∆ρ. Λίνα Βασιλείου, µεταδιδακτορική ερευνήτρια Γλωσσολογίας στο Πανεπιστήµιο του Cambridge.
Την επόµενη ηµέρα (Παρασκευή 6 Φεβρουαρίου) στον όµορο ∆ήµο Πεντέλης, το Ελεύθερο Πανεπιστήµιο του ∆ήµου φιλοξένησε εκδήλωση µε τίτλο «Η διαχρονικότητα της ελληνικής γλώσσας» µε προσκεκληµένο εισηγητή τον παγκοσµίου φήµης γλωσσολόγο Χριστόφορο Χαραλαµπάκη, οµότιµο καθηγητή του Πανεπιστηµίου Αθηνών.
Ο ακαδηµαϊκός µίλησε για τη διαχρονικότητα της ελληνικής γλώσσας και συζήτησε µε το κοινό για την καίρια σηµασία της γλωσσικής παιδείας.
Και για όποιον αναρωτιέται για τη χρησιµότητα αυτών των εκδηλώσεων και για ποιόν λόγο πραγµατοποιούνται, καλό είναι να θυµηθούµε τη ρήση του Νοµπελίστα ποιητή Γιώργου Σεφέρη «η γλώσσα δεν είναι µόνο µέσο· είναι µέσο να βλέπουµε τον κόσµο». Μια φράση που συµπυκνώνει τη βαθύτερη σηµασία της οµορφότερης (κατά την γνώµη του γράφοντα αλλά και όχι µόνο) γλώσσας στον κόσµο.
Μια γλώσσα που δεν µεταφέρει απλώς νοήµατα, αλλά διαµορφώνει σκέψη, πολιτισµό και ταυτότητα.
Σε αντίθεση, λοιπόν µε άλλες Παγκόσµιες Ηµέρες µε ελλιπή νοηµατοδότηση και απονευρωµένο περιεχόµενο, η Παγκόσµια Ηµέρα Ελληνικής Γλώσσας, δεν είναι µια τυπική επέτειος – και γι’ αυτόν τον λόγο τιµήθηκε και φέτος σε αντίστοιχες εκδηλώσεις των ∆ήµων που καλύπτει το παρόν φύλλο.
Γιορτάζοντας τη Γλώσσα µας ως κοινή κληρονοµιά και ταυτόχρονα ευθύνη, τιµούµε το παρελθόν, ενισχύουµε το παρόν και επενδύουµε σε ένα µέλλον όπου η ελληνική γλώσσα θα συνεχίσει να ακούγεται, να δηµιουργεί και να εµπνέει…
Ας µην ξεχνάµε ότι πρόκειται για µια γλώσσα που γέννησε διεθνείς έννοιες όπως «δηµοκρατία» («democracy»), «φιλοσοφία» (philosophy»), «λογική»(«logic») , «θεραπεία» («therapy») και τόσες ακόµα άλλες…
Η παρουσία τόσων ελληνικών λέξεων στη διεθνή ορολογία αποδεικνύει τη βαθιά επίδραση της ελληνικής σκέψης στον παγκόσµιο πολιτισµό.
Όπως είχε πει ο Ελύτης «αν αποσυνθέσεις την Ελλάδα, στο τέλος θα δεις να σου αποµένουν µια ελιά, ένα αµπέλι και ένα καράβι. Που σηµαίνει µε άλλα τόσα την ξαναφτιάχνεις».
Με παρόµοιο τρόπο, εάν «αποσυνθέσουµε» πολλές γλώσσες του κόσµου, θα βρούµε στον πυρήνα τους ελληνικές λέξεις και έννοιες.
Γιατί κάθε φορά που µια ελληνική λέξη προφέρεται σε οποιαδήποτε γωνιά της γης, επιβεβαιώνεται ότι η γλώσσα µας παραµένει πηγή έµπνευσης και δηµιουργίας!
*Από το «Ἄξιόν Ἐστι»
του Οδυσσέα Ελύτη
