Γράφει ο Αλέξανδρος Καζαντζίδης – Από την έντυπη έκδοση της Καθημερινής Αμαρυσίας, φύλλο Χαλανδρίου – Αγίας Παρασκευής – Παπάγου – Χολαργού – 08/04/2026
Οι τελευταίες ώρες λίγο πριν από το Πάσχα είθισται να είναι για τους περισσότερους (που μπορούν) αφιερωμένες σε μικρά και μεγάλα δώρα, ιδίως με αποδέκτες κυρίως τα παιδιά. Μαζί ακολουθεί η… αναμονή μέσα κι έξω από τα καταστήματα, ο λίγος ή πολύς συνωστισμός στα πεζοδρόμια αλλά και το μποτιλιάρισμα στους δρόμους.
Όμως, μια άλλη ουρά στη γειτονιά μας, παραμονή γιορτινών ημερών, δεν πέρασε απαρατήρητη: Ο μεγάλος αριθμός πολιτών, που στάθηκε μπροστά από τον χώρο διανομής δωρεάν ξυλείας στην Αγία Παρασκευή, στις 23 Μαρτίου. Ήταν τέτοια η προσέλευση που περίπου 184 κάτοικοι προμηθεύτηκαν καυσόξυλα, τα οποία δεν έφτασαν για όλους.
Ανάμεσα στο πλήθος ήταν ένας ασπρομάλλης γέροντας. Φαινόταν ευθυτενής, περήφανος και μάλλον δεν ζήτησε ειδική μεταχείριση προτεραιότητας, λόγω ηλικίας. Η αναμονή μέσα στο κρύο της περιόδου ίσως να ήταν η πιο ζωηρή ανάμνηση του ίδιου από τη μέρα εκείνη.
Το είδος κάθε ουράς, εξάλλου, κάτι λέει και για την εποχή της. Μια οδυνηρά εμβληματική εικόνα των χρόνων της κρίσης ήταν οι συνωστισμοί στα συσσίτια, σε διανομές τροφίμων. Επαναλαμβανόμενη ήταν κι η αναμονή για τις προσφορές εδεσμάτων σε γιορτές, με κόσμο και κοσμάκη να ξεροσταλιάζει.
Δεν είναι, όμως, μόνο οι ουρές του φόβου. Υπάρχουν κι εκείνες της χαράς, εν αναμονή διασκέδασης ή ψυχαγωγίας. Συνεχίζονται οι συνωστισμοί έξω από τα ταμεία πολλών θεάτρων & σινεμά, αλλά και στο… περίμενε για την είσοδο στα γήπεδα (λόγω gov.gr). Με στωικότητα ξεροσταλιάζουν για κάποια εκδρομή ταξιδιώτες, προκειμένου να μπουν σε πλοία, τρένα ή λεωφορεία. Βέβαια, δεν απουσιάζει και το στριμωξίδι στην είσοδο των κλαμπ με το αναπόφευκτο… face control.
Δεν λείπουν και οι άλλες ουρές, όπως έξω από τα φαρμακεία για ένα παυσίπονο ή κάποια αγωγή, στη χειρότερη περίπτωση. Ο «Ονειροκρίτης» μάλλον δεν προειδοποίει τι θα συμβεί αν δεις στον ύπνο σου αναμονή. Όμως, εφόσον βλέπεις να περιμένεις στον… ξύπνιο σου, ξέρεις και τι σημαίνει.
Μακάρι, λοιπόν, το επόμενο Πάσχα -τουλάχιστον- να μην… επαναληφθούν οι ουρές των ανήμπορών και της ταλαιπωρίας.
