H πολυσυζητημένη επανεκκίνηση της οικονομίας, που ευαγγελίζεται η Νέα Δημοκρατία του Αντώνη Σαμαρά, έτσι όπως «σκιαγραφήθηκε» στο περιβόητο Ζάππειο ΙΙ -για το οποίο οι «γαλάζιοι» προσδοκούν ότι θα αποτελέσει το εφαλτήριο για τη δημοσκοπική, τουλάχιστον, άνοδο της Ν.Δ., που βρίσκεται καθηλωμένη στο 20%, χωρίς να καρπώνεται τίποτα από τη διαρκή δημοσκοπική πτώση του ΠΑΣΟΚ- περιείχε αρκετά «γκρίζα» σημεία, από τις αποτυχημένες οικονομικές πολιτικές του παρελθόντος.
Ο πρόεδρος της Ν.Δ. επαγγέλθηκε μείωση των φορολογικών συντελεστών: Πρότεινε συντελεστή κερδών 15% για όλες τις εταιρίες και φορολόγηση στα μερίσματα 15% από 25% που είναι σήμερα. Μειώσεις εξήγγειλε και για τον ΦΠΑ. Ωστόσο, η μείωση των φορολογικών συντελεστών ήταν το πρώτο μέτρο που πήρε ως υπουργός Οικονομικών της Ν.Δ. του 47%, ο Γιώργος Αλογοσκούφης.
Ξένες εταιρείες δεν ήρθαν για να επενδύσουν, τα δημόσια έσοδα καταβαραθρώθηκαν, οι εταιρείες πολλαπλασίασαν τα κέρδη τους και επιπλέον στο πλαίσιο της ελεύθερης διακίνησης κεφαλαίου στην Ε.Ε., πήγαν τα κέρδη αλλού. Μια ματιά στην πορεία των δημοσίων εσόδων και την κερδοφορία των 200 μεγαλύτερων επιχειρήσεων στην Ελλάδα, την πενταετία 2004 – 2009, πείθει, για την… αποτελεσματικότητα του μέτρου. Η μείωση της έμμεσης φορολογίας θα ήταν ευχής έργον, αλλά με βάση τα δημοσιονομικά βάρη είναι ανέφικτη άμεσα, εκτός αν η Νέα Δημοκρατία έχει σκοπό να «ξαλαφρώσει» -μόλις γίνει κυβέρνηση- το Δημόσιο από περίπου 200.000 δημοσίους υπαλλήλους, απολύοντάς τους στο πλαίσιο των αποκρατικοποιήσεων και συγχωνεύσεων των οργανισμών του Δημοσίου. Ευχής έργον θα ήταν και η μείωση των εισφορών κατά 25% κατά το παράδειγμα της Ιρλανδίας, με την υιοθέτηση δρακόντειων ποινών για τη μαύρη εργασία. Πλην όμως, δρακόντειες ποινές στην Ελλάδα εφαρμόζονται μόνο για… χαμηλού επιπέδου «κλεφτρόνια» και «πρεζόνια» – όλοι οι υπόλοιποι βρίσκουν άκρες αλλιώς.
Η δε μανία με την Ιρλανδία δεν είναι και ό,τι το καλύτερο στην παρούσα συγκυρία. Χαμηλοί φορολογικοί συντελεστές και χαμηλές ασφαλιστικές εισφορές υπάρχουν εδώ και πολλά χρόνια εκεί και ουδόλως εμπόδισαν την «πρωτοπόρο» στις παροχές προς το «κεφάλαιο» Ιρλανδία να καταλήξει στα ίδια χάλια με την «κρατικοδίαιτη» Ελλάδα.
«Διασκεδαστική» ήταν και η εξαγγελία για κατάργηση του «πόθεν έσχες», στην αγορά ακινήτων (ή πάγιος μηχανισμός νομιμοποίησης «μαύρου χρήματος» στη χώρα της «φαιδράς πορτοκαλέας»), αλλά και η τόνωση της οικοδομής της «ατμομηχανής» της ελληνικής οικονομίας… Μόνο που το συγκεκριμένο μοντέλο «ατμομηχανής» είναι «εσωτερικής κατανάλωσης» και δεν εξάγεται…
Με τέτοιου είδους «επεξεργασίες» δεν είναι ν’ απορεί κανείς πώς φτάσαμε εδώ που φτάσαμε και -κυρίως- γιατί δεν δύνανται να «σώσουν τη χώρα», αυτοί που την καταβαράθρωσαν…
Μαρία Ζαρίφη
