Όπως ενημερώνει η Επιτροπή Αγώνα Κηφισιάς:
Το ναυλωμένο πούλμαν φόρτωσε τα είδη που είχαν συγκεντρώσει οι παραπάνω φορείς στο Μαρούσι και την Κηφισιά και επιβίβασε γύρω στους 35 αλληλέγγυους. Ο χώρος αποσκευών του πούλμαν γέμισε ασφυκτικά. Όσα είδη δεν χώρεσαν, φορτώθηκαν μέσα στο πούλμαν.
Η άφιξη στο στρατόπεδο – διαπραγματεύσεις για την είσοδο
Φτάσαμε στο στρατόπεδο κατά το μεσημέρι. Το κέντρο προσφύγων ήταν χωρισμένο από το υπόλοιπο στρατόπεδο με συρματόπλεγμα που είχε κατασκευαστεί πρόσφατα. Είδαμε κάποιους πρόσφυγες να δείχνουν τα χαρτιά τους στη πύλη και να βγαίνουν από το κέντρο. Το πούλμαν σταμάτησε στηn πύλη. Αντιπροσωπεία των αλληλέγγυων κατέβηκε για να ενημερώσει για το σκοπό της επίσκεψης και να ζητήσει να ανοίξει η πύλη, ώστε το πούλμαν με τα εφόδια και τον κόσμο να φτάσει στην αποθήκη νούμερο 2. Την αποθήκη διαχειρίζεται η «Ομάδα Αλληλεγγύης για τους πρόσφυγες στη Μαλακάσα», μέλη της οποίας βρίσκονται καθημερινά στο κέντρο εδώ και 45 μέρες και με την οποία συνεργάζονται οι φορείς της συγκεκριμένης δράσης. Είχαμε ήδη τις προηγούμενες μέρες ενημερώσει το στρατόπεδο, αλλά και το υπουργείο Εσωτερικών (όπως μας υπέδειξαν) με email, που ενημερώνοντας για την επίσκεψη ζητούσε από το υπουργείο να τη διευκολύνει. Το υπουργείο είχε απαντήσει θετικά, ενώ σε τηλεφωνική επικοινωνία με την Επιτροπή Αγώνα διευκρινίστηκε ότι όλοι οι αλληλέγγυοι θα έμπαιναν στο κέντρο. Ωστόσο στην πύλη μας σταμάτησαν. Οι υπεύθυνοι στην πύλη μας ανέφεραν ότι χρειάζεται νέα άδεια για την είσοδό μας, παρά το email που τους δείξαμε. Επικοινωνήσαμε με την κα Στάγκου, υπεύθυνη από το υπουργείο Εσωτερικών, που μας είπε ότι μόνο 5 άτομα θα περνούσαν. Την ενημερώσαμε ότι σε επικοινωνία μας τις προηγούμενες μέρες με το υπουργείο είχε διευκρινισθεί με σαφήνεια ότι όλοι οι αλληλέγγυοι θα περνούσαν, γύρω στα 30 άτομα. Μετά από διαπραγματεύσεις, η κα Στάγκου δέχτηκε να περάσουν όλοι, αλλά χωρίς το πούλμαν. Όσο για τα πράγματα, μας ζήτησε να τα φορτώσουμε σε στρατιωτικό όχημα, το οποίο θα τα πήγαινε στην αποθήκη, σε απόσταση 300 μέτρων, όπου θα τα ξεφορτώναμε πάλι. Μάλλον επρόκειτο για καψόνι. Αρνηθήκαμε. Τελικά, μετά από αρκετή ώρα διαπραγματεύσεων, δέχτηκαν να μπούμε με το πούλμαν, αφού δώσαμε τα στοιχεία μας στη πύλη.
Το κέντρο προσφύγων – οι συνθήκες
Το πούλμαν κινήθηκε περιφερειακά του κέντρου προσφύγων. Όπως μας εξηγούσε από το μικρόφωνο του πούλμαν ο Χρήστος Μέλιος, μέλος της Ομάδας Αλληλεγγύης, 1.200 άτομα ζουν σε στρατιωτικές σκηνές στο κέντρο. Ανάμεσά τους γύρω στις 30 έγκυες γυναίκες, τις οποίες δεν είχε δει γυναικολόγος, μια εκ των οποίων γέννησε πριν 10 μέρες στο Αλεξάνδρας, όπου την πήγαν οι Αλληλέγγυοι. Έχουν γίνει ήδη κάποιες ενέργειες να γίνει και σχολείο. Μέχρι πριν λίγες μέρες τη σίτιση είχε αναλάβει στρατός, εδώ και 2-3 μέρες όμως υπάρχει catering, μετά από παράπονα ότι οι μερίδες είχαν γίνει πολύ μικρές και χαμηλής ποιότητας. Οι άνθρωποι είχαν πάντως κάποιο στοιχειώδες φαγητό και ένα μέρος να κοιμούνται, έστω σε σκηνές, που πλημυρίζουν με τις βροχές και ζεματάνε στον ήλιο. Οι αλληλέγγυοι δίνουν οργανωμένα τα είδη στους πρόσφυγες, κατέγραψαν σκηνές και τις ανάγκες τους, υπάρχουν κάρτες ανά σκηνή για τα είδη που παίρνουν. Ωστόσο υπάρχουν 10 μόνο τουαλέτες, 2 από τις οποίες δεν δούλευαν την Κυριακή και 6 ντούς! Οι πρόσφυγες είναι όλοι Αφγανοί, όχι από τις πιο φανατικές φυλές θρησκευτικά, ενώ πριν λίγες μέρες άρχισε να λειτουργεί και ένας μικρός υπαίθριος χώρος, σαν τζαμί.
Η παράδοση των ειδών στην αποθήκη
Περάσαμε δίπλα από πρόσφυγες που μας χαιρετούσαν και φτάσαμε στην αποθήκη όπου κατεβήκαμε. Η αποθήκη είναι ένα μακρόστενο κτήριο με κεραμίδια, που στις 2 μεγάλες πλευρές της είχε αποθηκευτικά «δωμάτια» ανά είδος και ράφια. Εκεί καταλήγουν μετά από διαλογή τα είδη που προσφέρει καθημερινά και απλόχερα ο Ελληνικός λαός, φτωχός κι ο ίδιος ελέω μνημονιακών πολιτικών, από το υστέρημά του. Στην αποθήκη, εκτός από τους αλληλέγγυους της Ομάδας Αλληλεγγύης που τη διαχειρίζονται, εργάζονται πολλοί Αφγανοί πρόσφυγες. Μας καλωσόρισαν και μας ευχαριστούσαν (πολλοί από αυτούς μίλαγαν πολύ καλά Αγγλικά), μας ζητούσαν να τους βγάλουμε φωτογραφία, τα παιδάκια έπαιζαν με αυτοκινητάκια και άλλα παιχνίδια που είχαν δωρίσει άνθρωποι που ξέρουν από δυστυχία και από παιδιά. Αλληλέγγυοι και πρόσφυγες φτιάξανε ανθρώπινη αλυσίδα, μεταφέροντας τα είδη από το πούλμαν στην αποθήκη. Τα είδη ήταν ήδη διαχωρισμένα σε κατηγορίες, ώστε η διαλογή και φύλαξή τους στα αποθηκευτικά «δωμάτια» να γίνει εύκολα και γρήγορα.
Μετά το τέλος της μεταφοράς, πήρε το λόγο ο Νίκος Κωνσταντίνου από την Επιτροπή Αγώνα Κηφισιάς, εκπροσωπώντας τους 3 φορείς. Εξήγησε το ποιοι είμαστε, ότι η συγκεκριμένη δράση αποτελεί εκδήλωση αυτονόητης ανθρώπινης αλληλεγγύης, αλλά και ότι ταυτόχρονα απαιτούμε οι χώρες που έφεραν τον πόλεμο και την καταστροφή στους τόπους των προσφύγων και τη φτώχεια παντού (και στην Ελλάδα) να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Εκτός από την αλληλεγγύη χρειάζεται και ο αγώνας ενάντια σ’ αυτές τις πολιτικές. Να ανοίξουν τα σύνορα για να πάνε οι πρόσφυγες εκεί που θέλουν, να τηρηθούν οι διεθνείς συνθήκες που παραβιάζονται, να σταματήσει η συμφωνία ΕΕ – Τουρκίας, να σταματήσουν οι πόλεμοι που δημιουργούν προσφυγιά. Όσο για εμάς, υποστηρίζουμε τους πρόσφυγες, όπως 6 χρόνια τώρα υποστηρίξαμε και τους Έλληνες, απέναντι στις αντιλαϊκές πολιτικές.
Η τοποθέτηση μεταφράστηκε στα Αγγλικά για τους πρόσφυγες, ενώ ένας από τους πρόσφυγες που εργάζονται στην αποθήκη ανέλαβε να ευχαριστήσει τους αλληλέγγυους. Το λόγο πήρε μετά ο Χρήστος Μέλιος, για μια σύντομη ενημέρωση για την κατάσταση, τα προβλήματά της και τις σκέψεις για επίλυσή τους. Η Ομάδα αλληλεγγύης φτιάχτηκε από την πρώτη στιγμή πρωτοβουλιακά. Αμέσως, την επόμενη Κυριακή έκαναν στο Διόνυσο την πρώτη συλλογή ειδών πρώτης ανάγκης, γεμίζοντας 15 αυτοκίνητα…
Η «παρέμβαση» της εκπροσώπου του υπουργείου Εσωτερικών
Η τοποθέτηση διακόπηκε βίαια από την κα Στάγκου εκπρόσωπο του υπουργείου εσωτερικών, που μετά την τηλεφωνική επικοινωνία μαζί της όταν είμαστε στην πύλη, έφτασε εσπευσμένως στο στρατόπεδο. Με ύφος έξαλλο και αυταρχικό (φαίνεται έτσι έχει συνηθίσει) εισέβαλε στην αίθουσα, διέκοψε βίαια την ενημέρωση, απαιτώντας ταυτόχρονα να σταματήσει η κάμερα της Επιτροπής Αγώνα. Θεωρεί φαίνεται δικό της τσιφλίκι ένα χώρο στον οποίο άλλοι δουλεύουν σκληρά (χωρίς να πληρώνονται) εδώ και 45 μέρες, χώρο στον οποίο η ίδια είχε μετά βίας πατήσει 2-3 φορές.
Στο blog της Επιτροπής Αγώνα Κηφισιάς θα δείτε βίντεο από αυτή τη δράση αλληλεγγύης. Δεν βιντεοσκοπήσαμε το κομμάτι των διαπληκτισμών με την κυρία, θεωρώντας το γεγονός ανάξιο λόγου μπροστά στο έργο που άλλοι παρέχουν. Ωστόσο θα δείτε στο βίντεο την άνευ λόγου αλλά ενδεικτική του ύφους και ήθους του προσώπου απαίτηση να ανοίξει η πόρτα της αποθήκης, γιατί έτσι ήθελε η κυρία, και την προσπάθειά της να κατεβάσει την κάμερα, η οποία βέβαια δεν κατέβηκε. Γιατί άραγε τους ενοχλεί η δημοσιότητα αντί να την επιδιώκουν;
Μετά τη διακοπή, ο Χρήστος Μέλιος συνέχισε την ενημέρωση: Από την πρώτη στιγμή προσπάθησε η ομάδα να κάνει καταγραφή αναγκών και να έχει συνεργασία με τη στρατιωτική διοίκηση για την επίλυση των θεμάτων. Δε μας αρκεί προφανώς η αλληλεγγύη και μόνο, όμως επιλέξαμε να είμαστε εδώ, να αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα, και για το κέντρο αλλά και για την κοινωνία απ’ έξω. Γιατί μας απασχολεί τι θα γίνει αύριο, όταν οι πρόσφυγες θα είναι μήνες ή χρόνια, και οι συνθήκες θα είναι συνθήκες γκέτο. Προσπαθούμε να έχουμε σχέσεις και με την τοπική κοινωνία και με τους δήμους Διονύσου και Ωρωπού, να είναι κοντά στο πρόβλημα, να το δουν από μέσα σαν κι εμάς, και να φέρουν και άλλους κοντά στο πρόβλημα. Έχουμε κάνει πολλά, με γιατρούς, γιατί ο στρατός αναλαμβάνει μόνο τα έκτακτα, με μαίες, το φαγητό, τις συνθήκες υγιεινής. Ήδη υπάρχουν ψευδείς καταγγελίες για βιασμούς, ότι δήθεν βεβήλωσαν το εκκλησάκι, δεν υπάρχει τίποτα από όλα αυτά βεβαίως. Υπάρχει και ομάδα πολιτών στη Μαλακάσα ενάντια στους πρόσφυγες. Η δικιά μας η απάντηση όπως το σκεφτόμαστε, είναι να βγαίνουν έξω οι πρόσφυγες, να πηγαίνουν έξω να ψωνίζουν, να έρθουν σε επαφή με την κοινωνία.
Έληξαν τα χαρτιά τους: Απέλαση!
Ένα καινούριο πρόβλημα είναι ότι τα χαρτιά τους λήγουν. Την περασμένη Κυριακή συλλάβανε 5 άτομα από εδώ, ίσως να υπάρχουν και άλλοι, με μόνο λόγο ότι έληξαν τα χαρτιά τους. Αρχίσαμε ένα αγώνα δρόμου με δικηγόρους, με υπουργεία, να βρούμε που βρίσκονται κλπ. Και οι απαντήσεις από τα αστυνομικά τμήματα είναι ότι θα ακολουθήσει η κανονική διαδικασία για διοικητική απέλαση. Μας λένε από την κυβέρνηση ότι θα δοθεί σιωπηρή παράταση.
Τέλος, επισημάνθηκε ότι η καθημερινή παρουσία όποιου θέλει να βοηθήσει είναι ευπρόσδεκτη. Υπάρχουν αλληλέγγυοι όλες τις ώρες, οπότε όποιος μπορεί ας έρθει να βοηθήσει.
Η ανθοδέσμη
Φεύγοντας από το στρατόπεδο, παιδάκια δώρισαν μια μικρή ανθοδέσμη που έφτιαξαν με λίγα λουλούδια που βρήκαν εκεί δίπλα, σε μέλος της αποστολής μας. Ήταν για μας η πιο συγκινητική στιγμή μιας ημέρας που δε θα ξεχάσουμε εύκολα…
