Η Ιστορία είναι αδυσώπητη. Μερικές φορές όμως, η καταστροφική της επίδραση ξεθωριάζει. Μετά το 1945, η Γαλλία και η Γερμανία απελευθερώθηκαν από τον φαύλο κύκλο των πολέμων. Και μπορεί οι Κινέζοι να μην τρέφουν ιδιαίτερη συμπάθεια για τους Ιάπωνες, αλλά το εμπόριο μεταξύ τους ανθεί. Μόνο στη Μέση Ανατολή συνεχίζουν να κυβερνούν οι νεκροί. Η δίψα τους για αίμα είναι ανεξάντλητη. Οι τάφοι τους δεν ηρεμούν. Από το 1948, που ιδρύθηκε το Ισραήλ, μοναδικό μέλημα των Εβραίων και των Παλαιστινίων είναι η αντεκδίκηση.
Ποτέ μου δεν ένιωσα τόσο απογοητευμένος με το Ισραήλ, δεν ντράπηκα τόσο πολύ για τις πράξεις του, δεν αμφέβαλα τόσο πολύ για τις προοπτικές μιας ειρήνης που θα έθετε τέρμα στη Βασιλεία των Νεκρών. Δεν μπορώ παρά να μην καταλήξω στο συμπέρασμα πως το οιοδήποτε άμεσο τακτικό όφελος του Ισραήλ από τη νίκη του εναντίον της Χαμάς ωχριά μπροστά στο μακροπρόθεσμο στρατηγικό κόστος αυτού του πολέμου. Πριν φτάσουμε όμως σ’ αυτό, θα ήθελα να αναφερθώ για λίγο στους 1,3 εκατ. Άραβες πολίτες του Ισραήλ. Ανέκαθεν ήταν διχασμένοι. Ποτέ όμως στο παρελθόν δεν διαμαρτυρήθηκαν τόσο έντονα και τόσο μαζικά όσο σήμερα. Η στάση τους είναι ενδεικτική του κλίματος που επικρατεί στον αραβικό κόσμο. Το Ισραήλ αποτελεί πράγματι μια νησίδα φιλελεύθερης δημοκρατίας σε μία αραβική θάλασσα καταπίεσης. Μετατρέπεται όμως με ταχύτατους ρυθμούς σε γκέτο. Το τείχος ασφαλείας που το χωρίζει από τη Δυτική Όχθη και ο ερμητικός σχεδόν αποκλεισμός της Γάζας δεν συνιστούν τίποτε λιγότερο από απόπειρες να απωθήσει την ίδια την πραγματικότητα που το περιβάλλει. Για τους Ισραηλινούς που ζουν μακριά από το βεληνεκές των πυραύλων της Χαμάς, οι Παλαιστίνιοι δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια αφηρημένη έγνοια.
Υπό αυτές τις συνθήκες, αντιλαμβάνεται κανείς γιατί ο Εχούντ Ολμέρτ προβαίνει σε εκτός τόπου και χρόνου δηλώσεις, όπως η απαίτησή του να «καταλάβουν οι απλοί Παλαιστίνιοι ότι η Χαμάς είναι και δικός τους εχθρός». Ο εκπρόσωπος Τύπου του Ολμέρτ έφτασε στο σημείο να πει ότι η Χαμάς κρατά ομήρους τους Παλαιστινίους. Όταν οι άνθρωποι αυτοί βομβαρδίζονται και θρηνούν τουλάχιστον 700 νεκρούς και 2.500 τραυματίες, είναι μάλλον απίθανο να υιοθετήσουν την άποψη των Ισραηλινών για τη δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνησή τους.
Χρήστος Φωτιάδης
