Σας τα είπαμε, να που εξελίχθηκαν (και πάλι…) έτσι ακριβώς. “Ούτε το κατεστημένο , ούτε το έθνος θα υποκύψουν στην πίεση, με κάθε κόστος”, είπε και ελάλησε ο μεγάλος ιμάμης Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, βάζοντας ταφόπλακα στις ελπίδες όσως ονειρεύονταν ανατροπές και “φιλοδυτικές στροφές”!
Σας είχαμε πει ότι “το μαγαζί είναι πολύ μεγάλο”, για να αφεθεί έρμαιο στις επιδιώξεις ενός πολύχρωμου αντιπολιτευτικού συρφετού, που δεν ανησυχεί για ενδεχόμενη μεταροπή της μεγάλης χώρας σε δεύτερο… Ιράκ. ´Οσο δυσάρεστα κι αν είναι τα γεγονότα, ειδικά η απώλεια ανθρώπινων ζωών, η συμπαγής ηγεσία της ισλαμικής επανάστασης δεν δείχνει διατεθειμένη να μετατραπεί σε δεύτερη… ΕΣΣΔ και να επιλέξει το… χαρακίρι.
Οργανωμένη στα πρότυπα των “έγχρωμων επαναστάσεων”, αυτή τη φορά με το “πράσινο” ως χρώμα της “εξέγερσης”, η επιχείρηση ανατροπής του καθεστώτος περιλάμβανε όλα ανεξαιρέτως τα στοιχεία αυτών που προηγήθηκαν στην Ουκρανία, τη Γεωργία, τη Σερβία, τον Λίβανο κλπ:
- Σενάριο – καρμπόν, made in USA
- “Αθώα” αιτήματα, που κρύβουν το πραγματικό σχέδιο
- Σύνδεση on line με το CNN και το BBC
- Ηγέτη με σύζυγο που διαθέτει καλές επαφές με την Δύση
Ευρώπη κλαίουσα…
Αυτή τη φορά, μάλιστα, τον πρώτο ρόλο από πλευράς Δύσης έπαιζε η Ευρώπη, αφού ο Ομπάμα (απασχολημένος με το χρεωκοπημένο μαγαζάκι που παρέλαβε…) δεν είχε καμία διάθεση να ανοίξει νέο μέτωπο, τη στιγμή που δεν μπορεί να κλείσει τα παλιά! Οι ξεπεσμένοι Βρετανοί, οι… γαλαζοαίματοι Γάλλοι και οι λοιποί συμπαραμαρτούντες ανέλαβαν και πάλι το ρόλο του προστάτη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συμμετέχοντας ενεργά στην οργάνωση των διαδηλώσεων.
Μόνο που οι… μουλάδες δεν αποδείχτηκαν καθόλου αφελείς και, παρά την αρχική σαστιμάρα, κατάφεραν να ελέγξουν πλήρως την κατάσταση, τουλάχιστον μεσοπρόθεσμα. Γιατί κανείς δεν μπορεί να ξέρει πότε η “διατεταγμένη εξέγερση” θα μετατραπεί σε πραγματική λαϊκή εξέγερση, που θα διεκδικεί ένα Ιράν με κοινωνικές ελευθερίες, αλλά όχι δέσμιο της Δύσης.
Η σαφής ανάμειξη της Δύσης στα γεγονότα, επέφερε τη δίκαιη οργή του καθεστώτος και έχυσε εν μια νυκτί το λιγοστό γαλατάκι της “ήπιας προσέγγισης”, που με κόπο μάζευαν Ευρωπαίοι και Αμερικανοί επί πολλούς μήνες! Το χειρότερο απ’ όλα είναι ότι χάθηκε η ευκαιρία της συνεργασίας με τον ενεργειακό γίγαντα, το Ιράν, τη στιγμή που οι σχέσεις με τη Ρωσία εξακολουθούν να είναι τεταμένες, ενώ ο “Ναμπούκο” καρκινοβατεί!
Άδηλο μέλλον
Πώς θα αντιδράσει το ιρανικό κατεστημένο στο ε-πόμενο διάστημα; Πώς θα διαχειριστεί αφενός τις διαταταραγμένες σχέσεις του με τη Δύση, αφετέρου τα αιτήματα εκδημοκρατισμού στο εσωτερικό; Ποιές θα είναι οι επιλογές του στο πεδίο των διεθνών σχέσεων και της οικονομικής συνεργασίας;
Όπως εύκολα διαπιστώνει κανείς, όλοι οι υπόλοιποι μεγάλοι παίκτες (πλην Ευρώπης και ΗΠΑ) κράτησαν πολύ προσεκτική στάση. Ρωσία, Κί-
να, Τουρκία και… Ισραήλ μί-λησαν για “εσωτερικό ζήτημα” και, απ’ ό,τι φαίνεται, έπραξαν άριστα! Οι νέες επιλογές του Αχμαντινεντζάντ θα φανούν σταδιακά και θα επηρρεάσουν ολόκληρη τη Μέση Ανατολή και όχι μόνο.
Όσο για την Ευρώπη, καλά θα έκανε να σχοληθεί με τους συμμάχους της στην περιοχή, που είτε δεν κάνουν ποτέ εκλογές (Ιορδανία, Μαρόκο, Σαουδική Αραβία, Εμιράτα κλπ) ή επιτρέπουν κατ’ όνομα εκλογικές φάρσες (Αίγυπτος, Αλγερία), που αποκλείουν εκ των προτέρων τα πλειοψηφούντα “ακραία” μουσουλμανικά κόμματα…
Χρήστος Φωτιάδης
