Μια πολύ σημαντική πλευρά της Κρίσης, αποτελεί η δοκιμασία των αξιών. Παραγνωρισμένες -τις τελευταίες δεκαετίες- έννοιες ξαναγυρίζουν στη ζωή μας σιωπηρά και με… τακτ, λες και θέλουν ευγενικά να εκδικηθούν αυτήν που κυριάρχησε όλα αυτά τα χρόνια: τη Ματαιοδοξία. Οι πιο «πιστοί» ανακαλύπτουν εκ νέου το ουσιώδες «πλούσιοι επτώχευσαν και επείνασαν», μόνο που οι «εκζητούντες τον Κύριο» δεν είναι διόλου βέβαιον ότι «ουκ ελαττωθήσονται παντός αγαθού»!
Λέξεις εξαφανισμένες από καιρό, όπως η Φιλία, η Αλληλεγγύη, η Μεγαλοψυχία, αποκτούν και πάλι τη σημασία τους, εκτοπίζοντας άλλες από το προσκήνιο, όπως η μεγαλομανία και η φιλαυτία. Η οικογένεια, η παρέα, οι συνάδελφοι έρχονται και πάλι κοντά μας, όσο λιγότερα γίνονται τα περιττά καταναλωτικά «αγαθά» που συνόδευαν τις κενές ζωές πολλών συνανθρώπων μας.
Δεν είναι μόνον οι αξίες ζωής, αλλά και οι άνθρωποι-αξίες. Ένα αγαθό «εν ανεπαρκεία», παραγνωρισμένο, περιθωριοποιημένο, παρεξηγημένο και διαρκώς λοιδορούμενο. Άνθρωποι με έργο, με γνώση, με αυτοσεβασμό, αλλά και δίχως την ανάγκη να βρίσκονται «στο μαντρί» της περίφημης «πολιτικώς ορθής» άποψης, του κατεστημένου των διαχειριστών της εξουσίας.
Γιώργος Αυγερόπουλος: ποια ιδιότητα να του… προσάψεις; Του δημοσιογράφου, του ρεπόρτερ, του ερευνητή, του σκηνοθέτη, του κινηματογραφιστή, του στοχαστή ή του… ταξιδευτή; Οι πολύπλευρες ασχολίες του φέρνουν πάντα ένα εκπληκτικό αποτέλεσμα. Ο «Εξάντας» του, που αποκαλύπτει εδώ και μια τουλάχιστον δεκαετία προβλήματα του πλανήτη που οι περισσότεροι αγνοούσαμε, έχει εισπράξει πολλές διεθνείς και εγχώριες αναγνωρίσεις.
Ακόμα και χωρίς αυτές, το έργο του αναγνωρίζεται, μαζί με το ήθος και τη μετριοφροσύνη που εκπέμπει. Επιτέλους ένας επιτυχημένος (ουσία!), που δεν έχει καβαλήσει το καλάμι!
Η χαμηλών τόνων δημόσια εικόνα του, δεν είχε αποκαλύψει μέχρι τώρα τα «πιστεύω» του. Μόνο μέσω της δουλειάς του μπορούσε κανείς να υποθέσει τις πολιτικές (φυσικά με την ευρεία έννοια…) πεποιθήσεις του.
Μια πρόσφατη συνέντευξή του στο «Παρόν» φανερώνει αυτό που όλοι πιστεύαμε: ένα νέο σε ηλικία δημιουργό, που μετουσιώνει την εμπειρία του σε γνώση!
«Εξωτικά ζώα»
Ο Γιώργος Αυγερόπουλος αντιμετωπίζει όλα αυτά τα χρόνια τα ίδια προβλήματα που ταλαιπωρούν επί αιώνες τους… αιρετικούς. Εχθρός της «life style» τηλεόρασης, έφερνε στο σαλόνι μας εικόνες «δυσάρεστες», μακρινές, μη αρεστές, περίεργες, ακατανόητες. «Τι μας νοιάζει εμάς η Αργεντινή», έλεγαν οι της γνωστής συνομοταξίας, μόλις πριν τρία χρόνια, όταν το σπουδαίο ρεπορτάζ του έδειχνε τις πληγές της μεγάλης λατινοαμερικής χώρας!
«Εμείς στον “Εξάντα” λέγαμε ότι τίποτα δεν είναι μακριά, όλα είναι δίπλα μας. Κάποιοι μας έβλεπαν σαν εξωτικά ζώα. Τώρα βλέπουμε ότι τα προβλήματα που είχαν άλλες χώρες πριν από μια δεκαετία, είναι πλέον στο σπίτι μας»!
Λέει πολλά και ενδιαφέροντα ο Γ. Αυγερόπουλος στη συνέντευξή του. Σαν να απαντάει σ’ εκείνους που πολυδιαφήμιζαν την… «Ευρώπη των λαών», την περιγράφει στην πραγματική της διάσταση, δίχως τα φτιασίδια των «οραματιστών»:
«Η Ευρώπη είναι σαν σκηνικό γουέστερν. Μπροστά είναι το σκηνικό της πόλης και πίσω τίποτα. Αν αυτή η περίφημη Ευρωπαϊκή Ένωση είναι μόνο μια ένωση για πολίτες – καταναλωτές με ένα κοινό νόμισμα, για να καρπώνονται οι ισχυρές χώρες τεράστια έσοδα από την εξαγωγή προϊόντων της βαριάς βιομηχανίας ή των αμυντικών όπλων τους, να τη βράσω αυτήν την Ευρώπη. Στην Ευρώπη δεν υπάρχει μέλλον. Η Ευρώπη δεν ήταν ποτέ η Ευρώπη του διαφωτισμού, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Τρίχες! Αυτό που βιώνουμε αυτές τις μέρες είναι ότι το σκηνικό γκρεμίζεται και φυλλορροεί μπροστά στα μάτια μας. Αυτοί που θα πληρώσουν την κρίση είναι οι πιο αδύναμοι κρίκοι της ιστορίας. Οι Έλληνες είναι τα πειραματόζωα. Και από πάνω έχεις και τους ξένους που βρίζουν, γιατί έχουν υποστεί μια απίστευτη πλύση εγκεφάλου από τα δικά τους μίντια, ότι οι Έλληνες φταίνε. Εγώ συνάντησα κάποιους Γερμανούς συναδέλφους στην Κολομβία, στο αεροδρόμιο, και επειδή μιλούσα ισπανικά ήρθαν να μου πιάσουν κουβέντα. Μόλις έμαθαν ότι είμαι Έλληνας, άλλαξε το ύφος τους. Ήταν έτοιμοι να μου πουν: “Έχεις λεφτά για να κάνεις τη δουλειά σου στην Κολομβία;”. Συνάδελφος Έλληνας στη Γερμανία, μου είπε ότι η ταμίας στο σούπερ-μάρκετ του είπε: “Εσύ φταις που δίνω 400 ευρώ από το μισθό μου” και εκείνος της εξηγήθηκε αναλόγως. Δυστυχώς, δημιουργούνται ρατσιστικές εντάσεις στις σχέσεις των λαών»!!!
