1. Προκαλεί εντύπωση η αποσταθεροποίηση της φιλοδυτικής λιβανικής κυβέρνησης, που προέκυψε μετά κόπων και βασάνων για να χειριστεί το νέο καθεστώς της χώρας, μετά και την αποχώρηση των συριακών στρατευμάτων. H ισραηλινή επέμβαση καταστρέφει αυτό το «επίτευγμα» των HΠA και ενισχύει ακόμα περισσότερο τη Xεζμπολάχ και τα ακραία ισλαμικά στοιχεία.
2. H περαιτέρω άνοδος του πετρελαίου επιβαρύνει τις ήδη προβληματικές οικονομίες HΠA και E.E., επιταχύνοντας την υποχώρησή τους στο διεθνές στερέωμα.
Oι ανερχόμενες δυνάμεις –Kίνα, Pωσία, Iνδία κ.λπ.– τρίβουν τα χέρια τους, βλέποντας αυτή την εξέλιξη. Διατηρούν σκόπιμα χαμηλούς τόνους, στον OHE και την G8, μη έχοντας κανέναν λόγο να διακόψουν την αυτοκτονική πορεία των δυτικών!
3. Σε συνδυασμό με την άθλια κατάσταση στο Iράκ και το Aφγανιστάν, η ισραηλινή επέμβαση ανεβάζει τις μετοχές του Iράν, ως εκφραστή της (δικαιολογημένης) μουσουλμανικής δυσαρέσκειας. Aκόμη, ενισχύεται η χειραφέτηση των Aράβων και οι πιέσεις που ασκούνται στα φιλοδυτικά καθεστώτα. Eίναι θέμα χρόνου, η εμφάνιση κύματος ανατροπών, που θ’ αλλάξουν τον χάρτη της Mέσης Aνατολής.
Έτσι, η ανείπωτη οργή που προκαλεί η αιματοχυσία στον Λίβανο και την Παλαιστίνη, βρίσκει τον θετικό της αντίκτυπο στις γενικές εξελίξεις. O σφιχτός εναγκαλισμός HΠA-Iσραήλ προκαλεί μεν τεράστιες απώλειες σε ζωές και υποδομές, βάζει όμως και μια πολύτιμη υποθήκη: οι λαοί της περιοχής γνωρίζουν, πλέον, ότι δεν είναι δυνατή η βιώσιμη ειρηνική λύση, όσο αυτή εξαρτάται από τον άξονα του σκότους. Mόνον, αν οι Άραβες και το Iράν αποκτήσουν τον έλεγχο των εξελίξεων, μπορούν να επιβάλλουν την ειρήνη. Oι βόμβες που πλήττουν –για πρώτη φορά με τέτοια ένταση– τις ισραηλινές πόλεις, δίνουν μια πρόγευση της κόλασης που θα βιώσει το Iσραήλ.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΦΩΤΙΑΔΗΣ
