Σε «ομοψυχία, εθνική αλληλεγγύη, αποφασιστικότητα και συστράτευση εντός και εκτός Ελλάδας, για ανάπτυξη, πρόοδο και προοπτική», κάλεσε τους πολίτες στο μήνυμά του για την 28η Οκτωβρίου ο Γ. Πατούλης.
Σύσσωμο το Μαρούσι συμμετείχε και φέτος στον εορτασμό για την επέτειο του «ΟΧΙ», παρόντων των μελών της διοίκησης, του Δημοτικού Συμβουλίου, της ιεραρχίας της Εκκλησίας και των εκπροσώπων των Αρχών της πόλης.
Αναφερόμενος στο λόγο του στις λαμπρές σελίδες της ιστορίας που έγραψαν οι ήρωες του ΄40, κόντρα στις δυνάμεις κατοχής, ο δήμαρχος Αμαρουσίου και πρόεδρος της ΚΕΔΕ Γιώργος Πατούλης υπογράμμισε:
«Ο Ελληνικός λαός εορτάζει και φέτος την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου του 1940. Το υπερήφανο ΟΧΙ του ελληνικού λαού απέναντι στις δυνάμεις του φασισμού, της βαρβαρότητας και της αλαζονείας. Ανακαλώντας αυτές τις ιστορικές μνήμες και συγκρίνοντας τες με τα γεγονότα του σήμερα, μπορούμε να αντιληφθούμε τις ομοιότητες της τότε εποχής με το σήμερα. Κι εκείνα τα χρόνια η κατάσταση ήταν ζοφερή για τους λαούς της Ευρώπης. Το ίδιο συμβαίνει και σήμερα.
Η αδράνεια ήταν η αιτία να ξεσπάσει ένας από τους αιματηρότερους πολέμους της σύγχρονης Ιστορίας της ανθρωπότητας. Στον πόλεμο αυτό η χώρα μας συμμετείχε πληρώνοντας βαρύτατο φόρο αίματος. Περισσότεροι από 500.000 έλληνες έπεσαν ηρωικά πολεμώντας στην Πίνδο και στο μέτωπο της Αλβανίας. Η Ελλάδα όπως και το σύνολο της Ευρώπης γνώρισε τη σκληρότερη κατοχή. Ο φόρος αίματος που πληρώθηκε από τον ελληνικό λαό ήταν από τους υψηλότερους στον κόσμο.
Η Πατρίδα μας δε θρήνησε μόνον ανθρώπινες απώλειες. Η γερμανική κατοχή έφερε στην Ελλάδα την απόλυτη οικονομική καταστροφή. Το τέλος του πολέμου βρήκε την Ελλάδα χωρίς λιμάνια, γέφυρες, σιδηροδρομικό και οδικό δίκτυο, ενώ τα ταμεία του Κράτους ήταν άδεια. Η Ελλάδα έπρεπε να ξεκινήσει από το μηδέν. Η γερμανική κατοχή αφάνισε τους πλουτοπαραγωγικούς πόρους της χώρας και άφησε ανεξόφλητο ένα κατοχικό δάνειο ύψους πολλών δισεκατομμυρίων ευρώ, ενώ δεν καταβλήθηκαν ποτέ πολεμικές επανορθώσεις και αποζημιώσεις.
Γνωρίζω ότι είναι δύσκολη υπόθεση, η αξίωση επιστροφής του κατοχικού δανείου και των πολεμικών αποζημιώσεων, όμως δεν είναι δύσκολο να διεκδικήσουμε την εξόφληση ενός άλλου χρέους. Το χρέος αυτό δεν είναι άλλο, από αυτό της ελάχιστης έστω ντροπής που οφείλουν να επιδείξουν οι απόγονοι των τότε κατακτητών, απέναντι στα θύματα της δικής τους κτηνωδίας.
Οφείλουν να αναγνωρίσουν στην πράξη, κι όχι στα λόγια, ότι ντρέπονται για τις πράξεις των προγόνων τους κι ότι δεν σκοπεύουν να τις επαναλάβουν. Να μας αποδείξουν με πράξεις, ότι έχουμε αφήσει πίσω αυτά που μας χώρισαν πριν από 75 χρόνια. Να μας δείξουν ότι έχουμε την κοινή θέληση να προχωρήσουμε μαζί μπροστά, με σχέσεις ειλικρίνειας, ισοτιμίας κι αλληλεγγύης.
Οι νικητές του Δευτέρου Παγκόσμιου Πολέμου έδωσαν τη δεκαετία του 50 στη Γερμανία την ευκαιρία να κάνει ένα νέο ξεκίνημα. Η διαγραφή χρεών και η απαλλαγή από την καταβολή αποζημιώσεων, έδωσαν ώθηση στη Γερμανία για να σηκωθεί ξανά στα πόδια της. Αυτό που πρέπει να καταστεί σαφές είναι ότι δεν της έδωσαν συγχωροχάρτι για να επανέλθει ύστερα από χρόνια, ώστε να επιχειρήσει να εγκαθιδρύσει ξανά μια νέα τάξη πραγμάτων στην Ευρώπη, σύμφωνα με τα συμφέροντά της.
Η Ευρώπη δεν αντέχει άλλους διχασμούς, πολέμους κι επίδοξους κατακτητές,
που χρησιμοποιούν ως πολιορκητικό κριό το χρήμα και τις τράπεζες. Το ΟΧΙ του 1940, τα ΟΧΙ που πρέπει επιτέλους να πούμε σήμερα, ενσαρκώνουν τη διαχρονική πίστη του λαού μας στο ιδανικό της ελευθερίας στην ανώτερη αξία της αξιοπρέπειας. Η μικρή σε αριθμούς Ελλάδα, έχει μόνον μια επιλογή. Να προτάξει για μια ακόμη φορά τις μεγάλες της αξίες.
Να υψώσει ξανά το ανάστημά της στο νέο οικονομικό φασισμό, στη βαρβαρότητα και στην αλαζονεία που τον συνοδεύουν. Τιμώντας σήμερα την αυτοθυσία των προγόνων μας οφείλουμε κι εμείς να μην υποκύψουμε στις απαιτήσεις των νέων επίδοξων κατακτητών. Να προβάλλουμε ξανά την πίστη μας στην ελευθερία και τη δημοκρατία και να βάλουμε τις ηθικές μας αξίες ψηλότερα από τις υλικές. Ενωμένοι να αντιταχθούμε σε κάθε απειλή της εθνικής μας αξιοπρέπειας και ανεξαρτησίας .
Με ομοψυχία, εθνική αλληλεγγύη, αυταπάρνηση και αυτοθυσία, θα δώσουμε ξανά τους δύσκολους αγώνες που έχουμε μπροστά μας. Η Ελλάδα θα καταφέρει και πάλι να διαψεύσουμε τις Κασσάνδρες. Με επιστράτευση όλων των εθνικών δημιουργικών δυνάμεων, εντός κι εκτός Ελλάδος, με σύνεση, αυτογνωσία και αποφασιστικότητα, θα ανοίξουμε και πάλι το δρόμο της ανάπτυξης, της προόδου και της προοπτικής. Οι άλλοι έχουν όπλο το χρήμα, εμείς έχουμε την ψυχή μας. Ας είναι η σημερινή επέτειος η αφετηρία για το νέο ξεκίνημα του Ελληνισμού».
Λαμπρές εκδηλώσεις
Του πανηγυρικού λόγου προηγήθηκε επιμνημόσυνη δέηση στο Μνημείο Ηρώων και ακολούθησαν η κατάθεση στεφάνων και η ανάκρουση του Εθνικού Ύμνου.
Στη συνέχεια την τιμητική της είχε η παρέλαση μαθητών, οδηγών, προσκόπων και συλλόγων και ακολούθησε η καθιερωμένη επετειακή εκδήλωση στο Κέντρο Τέχνης και Πολιτισμού.
Το κοινό είχε την ευκαιρία να παρακολουθήσει την αφήγηση του Ταξιάρχου ε.α. Βύρωνα Σαχαρίδη πιλότου της Πολεμικής Αεροπορίας, ο οποίος εβίωσε τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και προσέφερε τα μέγιστα για τη νίκη και την απελευθέρωση της πατρίδας μας.
Ο δήμαρχος Αμαρουσίου, σε ένδειξη τιμής και αναγνώρισης της μεγάλης του προσφοράς, του απένειμε τιμητική πλακέτα, τιμώντας παράλληλα στο πρόσωπο του όλους τους ήρωες του ’40. Ο κ. Σαχαρίδης έλαβε μέρος σε όλο τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, στη μάχη της Ερήμου της Αφρικής, στο μέτωπο της Ιταλίας και στη συνέχεια στην απελευθέρωση στα τέλη του ’44. Είναι πολλά τα πολεμικά ανδραγαθήματά του ως χειριστής μονοκινητήριων καταδιωκτικών αεροσκαφών, μεταξύ των οποίων και η κατάρριψη Γερμανικών Αεροσκαφών, ενώ υπήρξε αιχμάλωτος πολέμου στη Μάχη της Κρήτης.
Παράλληλα, ο κ. Πατούλης και οι παριστάμενοι ξεναγήθηκαν στην μεγάλη έκθεση αυθεντικών εφημερίδων του 1940, που παρουσιάσθηκε στην αίθουσα εκδηλώσεων του Κέντρου Τέχνης και Πολιτισμού από το Αρχείο Ελληνικών Γραμμάτων «Γεώργιος Λεβιθόπουλος».
Ο συγγραφέας Δήμος Λεβιθόπουλος είναι ο εμπνευστής και δημιουργός του περίφημου ιστορικού αρχείου «Γεώργιος Λεβιθόπουλος», στο οποίο διασώζονται ανεκτίμητης ιστορικής αξίας ντοκουμέντα της πρόσφατης ιστορίας της Ελλάδας. Δύο ολόκληρες δεκαετίες χρειάστηκαν για τη δημιουργία του Αρχείου, στο οποίο έχει δώσει το όνομα του αντιστασιακού πατέρα του. Συνεχιστής του έργου ο 16χρονος γιός του Γιώργος Λεβιθόπουλος ο οποίος εκτιμά το Αρχείο και κυρίως εμπνέεται από αυτό.
Την εκδήλωση διάνθισαν με παραδοσιακούς χορούς το Τμήμα Παραδοσιακών Χορών του Δήμου Αμαρουσίου, ενώ η σπουδάστρια Μονωδίας του Δημοτικού Ωδείου Αμαρουσίου Μαριάννα Σχοινά ερμήνευσε τραγούδια του Έπους του ’40.
