1. EKTOΣ TΩN TEIXΩN: Καταρχήν πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι δεν ισχύει για εμάς η λογική του «εάν εκλεγούμε». Δεν τρέφουμε αυταπάτες και δεν αποτελεί επιδίωξη ή αυτοσκοπό η συμμετοχή μας στις ερχόμενες δημοτικές εκλογές. Τα προβλήματα στα σχολεία του Μαρουσιού δεν είναι ξεκομμένα από τα προβλήματα των σχολείων σε όλη την υπόλοιπη Ελλάδα. Τα σημερινά προβλήματα είναι τα αποτελέσματα της αντιεκπαιδευτικής πολιτικής των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ. και της συνακόλουθης πολιτικής που άσκησαν και στοχεύουν στην υποβάθμιση της δημόσιας παιδείας προκειμένου να εξυπηρετήσουν τα ιδιωτικά συμφέροντα στον χώρο της εκπαίδευσης. Οι δήμοι λειτούργησαν σε αυτό το πλαίσιο και σε πολλές περιπτώσεις, στο Μαρούσι ιδιαίτερα ενίσχυσαν αυτές τις πολιτικές. Η συμμετοχή μας στο επόμενο Δημοτικό Συμβούλιο δεν θα περιορίζεται να τους το θυμίζει. Θα αγωνιζόμαστε με τους εκπαιδευτικούς και τους γονείς μαζί στους δρόμους, διεκδικώντας λύσεις στα ζητήματα της δημόσιας δωρεάν εκπαίδευσης. Εκτιμούμε ότι τα προβλήματα και στα σχολεία του Μαρουσιού δεν θα λυθούν από το ερχόμενο ή από οποιοδήποτε άλλο Δ.Σ. προκύψει στο μέλλον, ούτε υπάρχει τέτοια βούληση από τους σημερινούς διεκδικητές του «θρόνου»…
Το Scuolaxenia και οι Ολυμπιακοί Αγώνες αποδείχτηκε ότι δεν ήταν τίποτα περισσότερο από άλλη μια ευκαιρία για αρπαχτές. Τα προβλήματα παρέμειναν ίδια. Συνεχίζουν τα σχολεία στο Μαρούσι να έχουν απαράδεκτους χώρους υγιεινής, κάκιστους αύλειους χώρους, απαράδεκτη και επικίνδυνη κτηριακή υποδομή.
2. Δεν θεωρούμε ότι κινδυνεύουν τα σχολεία από κανέναν «εξωσχολικό παράγοντα». Στις περιπτώσεις που πιθανόν θεωρούμε ότι έχουν υπάρξει και καλόπιστα αναφέρεστε, όπου δηλαδή έχουν παρατηρηθεί κάποια προβλήματα, εκτιμούμε ότι η εκπαιδευτική κοινότητα έχει τη δυνατότητα να παρέμβει και να δώσει λύσεις. Δεν θεωρούμε ότι χρειάζεται ειδική ή εξειδικευμένη φύλαξη. Οι σχολικοί φύλακες έχουν αποδείξει μέχρι σήμερα ότι είναι επαρκείς και χρήσιμοι. Η πολιτεία οφείλει να θεσμοθετήσει τη λειτουργία τους και να τους απαλλάξει από το καθεστώς ομηρίας που βρίσκονται. Η κοινωνία μας δεν έχει ανάγκη από άλλα αστυνομικά μέτρα, αλλά από παρεμβατικά μέτρα, τα οποία θα βοηθήσουν τα παιδιά που δεν έχουν τη δυνατότητα. Οποιαδήποτε άλλη μορφή φύλαξης, όπως κάμερες, αστυνομικοί φύλακες ή ό,τι άλλο μπορεί να σκεφτούν τα μυαλά των κάθε λογής τρομολάγνων μάς βρίσκουν αντίθετους.
Αντίθετους μάς βρίσκει και οποιαδήποτε άλλη παρέμβαση επιχειρείται ή σχεδιάζεται από τους σημερινούς διεκδικητές της δημοτικής διοίκησης στα σχολεία. Αναφέρουμε ενδεικτικά τις απόψεις που εκφράστηκαν από τον υποψήφιο της συντηρητικής παράταξης «περί παρεμβάσεων της δημοτικής αρχής για πρόληψη της παιδικής παραβατικότητας» που μας γυρίζουν πίσω στα «κατηχητικά» της επταετίας και τους παιδονόμους. Αυτονόητο είναι ότι τις καταδικάζουμε, θέλοντας να υπογραμμίσουμε που βρίσκονται και ποιοι είναι οι επικίνδυνοι εξωσχολικοί παράγοντες. Η πολιτική της κ. Μ. Γιαννάκου, που αδειάζει τα σχολεία από μαθητές θέτοντας εκτός εκπαιδευτικής κοινότητας πάνω από 50.000 υποψηφίους, δεν διαφέρει από την προηγούμενη του κ. Γ. Αρσένη που είχε αναγκάσει κι εκείνος 40.000 μαθητές να εγκαταλείψουν την πρωτοβάθμια – δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Η δημοτική αρχή οφείλει να σταθεί αρωγός στις προτάσεις των εκπαιδευτικών. Ξέρουμε ότι έχουν επανειλημμένα κατατεθεί προτάσεις στην απερχόμενη διοίκηση. Είναι γνωστό σε όλους επίσης ότι αυτή η δημοτική διοίκηση όχι μόνο δεν έδωσε τη βοήθειά της, αντίθετα παρακρατούσε και τα χρήματα που όφειλε να αποδίδει στις σχολικές επιτροπές, αφήνοντας πολλές φορές μέσα στον χειμώνα σχολεία χωρίς θέρμανση κ.λπ. Το όψιμο ενδιαφέρον των επιγόνων, των υποψηφίων ιδιαίτερα της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ, αλλά και των συναφών «ανταρτών» δεν πείθουν κανένα, αφού είναι γνωστή η κεντρική πολιτική τους για τη δημόσια εκπαίδευση. Επιδιώκουν την απαξίωσή της σε όλα τα επίπεδα προκειμένου να ευνοηθεί η ιδιωτικοποίησή της. Είναι τυχαίο ότι παρά τις μεγάλες αντιδράσεις για την ίδρυση ιδιωτικού αμερικάνικου πανεπιστήμιου στο Μαρούσι, οι εν λόγω υποψήφιοι δεν αναφέρουν λέξη στα προγράμματά τους; Εμείς θα συνεχίσουμε να διεκδικούμε ελεύθερη πρόσβαση και δωρεάν δημόσια παιδεία για όλους.
3. Ήδη έχει ξεκινήσει η μεγάλη απεργία των εκπαιδευτικών. Γιατί άραγε απεργούν; Απεργούν ακριβώς γιατί επιδιώκουν μια σαφώς καλύτερη, δημόσια, δωρεάν παιδεία. Απεργούν διεκδικώντας καλύτερα σχολικά κτήρια, σύγχρονη υλικοτεχνική υποδομή (εργαστήρια, βιβλιοθήκες, υπολογιστές), προσλήψεις προσωπικού για να μη χάνονται ώρες διδασκαλίας, διεκδικούν ένα καλύτερο δημόσιο σχολείο γι’ αυτούς και για τους μαθητές, ένα σχολείο όπου θα ανθίζει, η ελευθερία, η δημοκρατία, πλήρες παιδαγωγικής επάρκειας. Οι γονείς οφείλουν την αμέριστη συμπαράστασή τους σε αυτόν τον αγώνα.
Γονείς και εκπαιδευτικοί οφείλουν να συνεργάζονται και να έχουν πυκνή επικοινωνία. Αυτή είναι μια πολύ σημαντική συμμετοχή των γονιών στα εκπαιδευτικά δρώμενα και μπορεί να συμβάλλει στην καλύτερη λειτουργία των σχολείων. Στα αμιγώς εκπαιδευτικά ζητήματα θεωρούμε ότι οι εκπαιδευτικοί έχουν την ευθύνη αλλά και την ικανότητα να αντεπεξέλθουν. Στα λειτουργικά ζητήματα των σχολείων υπάρχουν οι σύλλογοι των διδασκόντων, όπως και οι αντίστοιχοι των διδασκομένων (μαθητικά συμβούλια κ.λπ.) μέσα από τη συνεργασία των οποίων εκτιμούμε ότι μπορούν πραγματικά να λύνονται τα προβλήματα.
4. Αυτά τα κονδύλια ο Δήμος οφείλει να τα καταθέτει έγκαιρα και πρέπει να τα διαχειριστεί η εκπαιδευτική κοινότητα σε συνεργασία με τους συλλόγους γονέων και κηδεμόνων, που είναι γνώστες αλλά και οι άμεσοι ενδιαφερόμενοι για τα προβλήματα κάθε σχολικής μονάδας. Ξέρουμε ότι δεν γίνεται έτσι και δεν περιμένουμε ότι θα υπάρξουν θεαματικές αλλαγές στο μέλλον, εάν δεν αποφασίσουμε και δεν συμφωνήσουμε όλοι να αγωνιζόμαστε καθημερινά για τις ανάγκες και τα δικαιώματά μας.
