Τη στιγµή που διαβάζονται αυτές οι γραµµές, θα πρέπει να βρίσκεται ήδη στις προθήκες των βιβλιοπωλείων, το τελευταίο µυθιστόρηµα της Νοέλ Μπάξερ «Το χνάρι που δεν έσβησε». Στο νέο της αυτό µυθιστόρηµα, η γνωστή συγγραφέας, πλάθει χαρακτήρες που άλλοτε µοιάζει να βγήκαν από παλιούς ξεχασµένους θρύλους και άλλοτε να ζουν δίπλα µας. Η ιστορία της, ένα χρωµατιστό κουβάρι, µας θυµίζει την Ελλάδα των προηγούµενων δεκαετιών. Τη ζωή στα αστικά κέντρα και τις βαθιά ριζωµένες παραδόσεις της επαρχίας. Η εναλλαγή του απόκοσµου µε το οικείο, ταξιδεύουν τον αναγνώστη και τον κάνουν συνένοχο στα µυστικά των ηρώων του.
«Γραµµένο µε ψυχή…»
«Το χνάρι που δεν έσβησε», είναι ένα πληθωρικό πολυπρόσωπο µυθιστόρηµα, γραµµένο µε ψυχή και µε την ιδιαίτερη χαρακτηριστική γραφή της αγαπηµένης συγγραφέως που, για µία ακόµη φορά, µπλέκοντας έξοχα τη µυθιστορία µε την ελληνική ιστορία, ανιχνεύει τις µύχιες πτυχές της ανθρώπινης φύσης. Αναφέρεται στο οπισθόφυλλο: «Στην Πόλη που Κύλησε στη Θάλασσα, στο παλιό αρχοντικό µε το µεγάλο πεύκο που έκρυψε αναστεναγµούς, µυστικά, προδοσίες και λάθος έρωτες, µια γυναίκα φορώντας παλιά νυφικά, στριφογυρίζει σαν τους δερβίσηδες σε ένα χορό που ενώνει τους χρόνους. Ένα µαργαριτάρι θα κυλήσει ανάµεσα στο στήθος δύο γυναικών από διαφορετικές γενιές, µαρτυρώντας πως τα ανθρώπινα λάθη, όπως τα πάθη, δυστυχώς επαναλαµβάνονται.
Η µαύρη πέτρα που έριξε στη θάλασσα ένας άντρας φορτωµένος µε όνειρο βαρύ κατέληξε στον βυθό, που δεν ξέπλυνε ούτε ξεθώριασε ούτε έσβησε τις µνήµες και τις αδικίες µιας χώρας, η οποία βάδισε σπαρταρώντας από τον Μεταξά ως τη Χούντα. Σε αυτή την Ελλάδα περιφέρεται µια κοπέλα σέρνοντας τη βαλίτσα της γεµάτη αγιογραφίες της Παναγίας, κι ένας Aριστερός νέος, ανίδεος τι τον περιµένει, µπαίνει σώγαµπρος στο σπίτι χουντικών, παλιών βασιλοφρόνων. Επί δεκαεπτά χρόνια, ένα αντρικό πανωφόρι περίµενε υποµονετικά σε ένα παλιό υπόγειο το γνώριµο σώµα, αυτόν που θα πατήσει το χνάρι που δεν έσβησε. Ένα αγόρι, το 1990 πια, στο δρόµο προς την επώδυνη άνδρωση».
«Γραµµένο µε ψυχή…»
Η Νοέλ Μπάξερ γεννήθηκε στην Αθήνα από Ελληνίδα µητέρα και Βρετανό πατέρα. Τα παιδικά της χρόνια τα έζησε στην Καβάλα. Σπούδασε Ελληνική Φιλολογία και Αρχαιολογία στο Πανεπιστήµιο Ιωαννίνων και στη συνέχεια έκανε µεταπτυχιακές σπουδές στην Αγγλία. Από τότε ζει κι εργάζεται στην Αθήνα. Έχουν δηµοσιευτεί ως σήµερα τα µυθιστορήµατά της «Από δρυ παλιά κι από πέτρα», «Τη νύχτα που γύρισε ο χρόνος» και «Ακολουθώντας τη γραµµή της θάλασσας» από τις εκδόσεις Ψυχογιός, ενώ προηγήθηκε µια σειρά διηγηµάτων από τις Εκδόσεις Ανατολικός, µε τίτλο «Μια φορά κι έναν καιρό… σήµερα».
Στα βιβλία της η συγγραφέας δεν κρύβει το ενδιαφέρον της για την ελληνική ιστορία ούτε τη σχέση της µε την Καβάλα και την επαρχία. Οι ήρωες των βιβλίων της ξεπηδούν µέσα από την ελληνική πραγµατικότητα και διακρίνονται για τον πηγαίο λόγο τους. Παράλληλα µε τη συγγραφή, αρθρογραφεί. Επιφυλλίδες της µε θέµα την κρίση και την ανεργία, κυκλοφορούν στο διαδίκτυο. Αναφερόµενη στο «Χνάρι που δεν έσβησε», η Νοέλ Μπάξερ, γράφει στο facebook: «Είναι πολύ παράξενο αυτό που συµβαίνει µε τους ήρωες των βιβλίων. Που ξαφνικά, από ήρωες στο χαρτί συµπεριφέρονται σαν αληθινά πρόσωπα. Το σκεφτόµουν, στην εθνική γιορτή της 25ης Μαρτίου. Σαν να έβλεπα τον Σίλα, έναν ήρωα απ’ το µυθιστόρηµα, ολοζώντανο στη γειτονιά! Να κρεµάει τη σηµαία στο µπαλκόνι του, ως παλιός βασιλόφρων και εθνικόφρων, µε τιµή και δόξα, να πηγαίνει κοστουµαρισµένος να δει την παρέλαση αγκαζέ µε την γυναίκα του την Υπατία… Επειδή περάσαµε µεγάλο χρονικό διάστηµα µαζί, σαν να συγγενέψαµε, Σίλα».
INFO
Άγγελος Πολύδωρος
