Στα… άκρα η αντιπαράθεση μεταξύ των δημοτικών παρατάξεων στον Δήμο Πεντέλης. Αφορμή η αναστολή είσπραξης του ανταποδοτικού τέλους σε τράπεζες, super markets, καταστήματα υπερτοπικού χαρακτήρα και νοσοκομεία.
Ρεπορτάζ: Κατερίνα Καρύγιαννη
Όξυνση της πολιτικής αντιπαράθεσης, με «μπαράζ» ανακοινώσεων από τις δημοτικές παρατάξεις, που επιτείνουν τη σύγχυση των πολιτών, έχει προκαλέσει η απόφαση της διοίκησης του Δημήτρη Στεργίου-Καψάλη να προχωρήσει στην αναστολή είσπραξης του ανταποδοτικού τέλους, που είχε επιβάλει η προηγούμενη διοίκηση του Μανώλη Γραφάκου με την 161/2007 ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Μελισσίων, σε τράπεζες, super markets, καταστήματα υπερτοπικού χαρακτήρα και νοσοκομεία.
Οι σχετικές ανακοινώσεις των συνδυασμών έχουν ήδη δημοσιευτεί στο καθημερινό φύλλο της ΑΜΑΡΥΣΙΑΣ, γι΄ αυτό στο σημερινό φύλλο θα επιχειρήσουμε να διαφωτίσουμε τους πολίτες σε σχέση με το θέμα, προσφεύγοντας αποκλειστικά στις αποφάσεις του ΣτΕ, που εκδόθηκαν μετά την αίτηση ακύρωσης των αποφάσεων του Δήμου Μελισσίων, που κατέθεσαν πέντε εταιρίες.
Πριν προχωρήσουμε στην παράθεση των σχετικών -διαφωτιστικών θεωρούμε- εδαφίων, θα πρέπει να διευκρινίσουμε ότι η εν λόγω απόφαση του Δήμου Μελισσίων αφορούσε στην επιβολή ανταποδοτικού τέλους στις προαναφερθείσες επιχειρήσεις, με σκοπό την παροχή «έργων και υπηρεσιών που αφορούν και στοχεύουν στην κυκλοφοριακή αναβάθμιση του εμπορικού κέντρου του Δήμου και της γύρω περιοχής, καθώς και της περιοχής γύρω από τα Νοσοκομεία».
Ας δούμε λοιπόν τι αναφέρει η 3901/2010 απόφαση του Τμήματος Β του ΣτΕ, η οποία δημοσιοποιήθηκε την 1 Δεκεμβρίου του 2010 και αφορά στην προσφυγή της εταιρείας ΣΚΛΑΒΕΝΙΤΗΣ.
Στο σκεπτικό της απόφασης σημειώνεται σαφέστατα ότι «το επίδικο τέλος δεν αντικρίζει ειδική αντιπαροχή προς τις βαρυνόμενες με αυτό επιχειρήσεις και δεν έχει ανταποδοτικό γι’ αυτές χαρακτήρα». Αυτή ακριβώς είναι η «αχίλλειος πτέρνα» της απόφασης. Τι συνεπάγεται αυτό; Ότι «η 161/2007 δεν μπορεί να βρει έρεισμα στην παρ. 14 του άρθρου 25 του Ν 1828/1989, η οποία αναφέρεται στην επιβολή των ανταποδοτικών βαρών», όπως αναφέρει το ΣτΕ.
Το δια ταύτα αναφέρεται ακριβώς παρακάτω: «Τούτο έπεται ότι η απόφαση αυτή (η 161/2007 δηλαδή) δεν είναι νόμιμη και περαιτέρω ότι είναι παράνομη και ακυρωτέα η υπ’ αριθμό 293/2007 απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Μελισσίων».
Εδώ ακριβώς είναι αναγκαίες οι παρακάτω διευκρινίσεις: Το ΣτΕ γνωμοδοτεί ουσιαστικά για την απόφαση 293/2007, που είναι τροποποιητική της αρχικής 161/2007 και προβλέπει την είσπραξη και απόδοση του επίδικου τέλους από τη ΔΕΗ. Την 161/2007 την «ελέγχει παρεμπιπτόντως», επειδή η νομιμότητα της 293/2007 (της τροποποιητικής δηλαδή απόφασης) προϋποθέτει τη νομιμότητα της 161/2007. Άρα η αρχική 161/2007 παραμένει σε ισχύ. Γιατί δεν έκρινε την 161/2007; Γιατί η αίτηση των εταιρειών κατατέθηκε εκπρόθεσμα.
Επιπλέον το ΣτΕ παραπέμπει στο Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθήνας, ως αρμόδιο για να κρίνει, την αίτηση στο μέρος που αφορά στην με αριθμό πρωτοκόλλου 9094/ 10.7.2007 πράξη του Δήμου Μελισσίων, η οποία αφορά έγγραφο του Δήμου Μελισσίων προς τη ΔΕΗ, με θέμα: «Διόρθωση τ.μ. χρέωσης Δημοτικών τελών – Δημοτικού φόρου – τέλους ακίνητης περιουσίας».
Το ΣτΕ επισημαίνεται είναι αρμόδιο να κρίνει τη νομιμότητα μόνο των κανονιστικών πράξεων. Στο σημείο αυτό να πούμε ότι η εκδίκαση της εν λόγω προσφυγής θα γίνει στις 23 Μαρτίου στο Διοικητικό Πρωτοδικείο και τον Δήμο θα υπερασπίσει ο δικηγόρος Αθανάσιος Τσιούμας.
3 ερωτήματα που ζητούν απαντήσεις
Για περαιτέρω διαφώτιση των αναγνωστών παραθέτουμε κάποια εύλογα και καθοριστικά για την υπόθεση ερωτήματα:
1) Καταρχήν, γιατί ο Δήμος Μελισσίων, αν και νομίμως εκλήθη, δεν εκπροσωπήθηκε με δικηγόρο στην εκδίκαση της υπόθεσης ενώπιον του ΣτΕ; H απερχόμενη διοίκηση Γραφάκου απαντά ότι οι θέσεις του Δήμου είχαν εκτεθεί στο ΣτΕ. Ότι δεν θα άλλαζε την απόφαση του ΣτΕ η παρουσία του δικηγόρου του Δήμου και ως εκ τούτου προκρίθηκε να μη χρεωθεί ο Δήμος με τα έξοδα παράστασης.
2) Η ακύρωση της τροποποιητικής απόφασης 293/2007 αρκεί για να προσφύγουν οι επιχειρήσεις ζητώντας την επιστροφή των χρημάτων τους; Η διοίκηση Στεργίου σημειώνει στη σχετική ανακοίνωση που ανάρτησε στην ιστοσελίδα του Δήμου: «Το ΣτΕ διατάσσει την επιστροφή του ανταποδοτικού τέλους». Η πλευρά Γραφάκου απαντά ότι μόνο αν ο Δήμος χάσει την υπόθεση στο Πρωτοδικείο (προσφυγή κατά της 9094/107.2007), ανοίγει ο δρόμος για να διεκδικήσουν οι επιχειρήσεις τα χρήματα που έχουν καταβάλει. Σημειώνει, επίσης, ότι η νέα διοίκηση όφειλε πριν τη δικάσιμο της 23ης Μαρτίου, να πάρει μια νέα απόφαση για το τέλος, η οποία θα προέβλεπε έργα και υπηρεσίες ειδικής ανταπόδοσης για τις επιχειρήσεις που χρεώνονται, βάσει του άρθρου 25, παρ. 14 του Ν 1828/1989, ώστε να αρθούν οι λόγοι ακυρότητας της απόφασης, με βάση το σκεπτικό του ΣτΕ. Σημειώνεται ότι ο Δήμος εισέπραττε περίπου 493.000 από το εν λόγω τέλος και ότι αν κληθεί να επιστρέψει τα χρήματα, το ποσό αυτό πολλαπλασιάζεται επί τα τρία έτη που το εισέπραξε.
3) Τα χρήματα αυτά διατέθηκαν για τους σκοπούς που όριζε η αρχική απόφαση 161/2007 του Δήμου Μελισσίων ή για αλλότριους σκοπούς; Η διοίκηση Γραφάκου απαντά ότι τα έργα που ορίζονταν στην απόφαση 161/2007 υλοποιήθηκαν στη συντριπτική τους πλειονότητα.
Τα συμπεράσματα στους αναγνώστες, μιας και η αλήθεια δεν είναι «άσπρο ή μαύρο» και στην πλειονότητα των περιπτώσεων καλούμαστε να την αναζητήσουμε πίσω από τις γραμμές των «μανιχαϊστικών» και «προπαγανδιστικών» ανακοινώσεων των εκάστοτε διοικήσεων και αντιπολιτευόμενων δημοτικών παρατάξεων.
