Βερόνικα Αργέντζη: «Επιτυχία δεν είναι η αναγνωρισιμότητα»

Μια ερμηνεία γεμάτη «εύγλωττη απλότητα». Με αυτές τις λέξεις η γερμανική Deutsche Welle σχολίασε τη σκηνική παρουσία της Βερόνικας Αργέντζη ως «Ελένη», όταν τον περασμένο Μάρτιο παρουσίασε στο Filmmuseum του Ντίσελντορφ τον εμβληματικό ποιητικό μονόλογο του Γιάννη Ρίτσου, σε σκηνοθεσία Δήμου Αβδελιώδη. Το αθηναϊκό κοινό έχει την ευκαιρία να δει την παράσταση από τις 2 Μαΐου έως και τις 2 Ιουνίου στο «Μπάγκειον», το ιστορικό ξενοδοχείο της Ομόνοιας. Εκεί όπου φιλοξενείται αφιέρωμα στη δουλειά του Δήμου Αβδελιώδη, που χωρίζεται σε τρεις θεματικές ενότητες, με την πρώτη εκ των οποίων να αποτελεί η θεατρική παράσταση «Ελένη» του Γιάννη Ρίτσου. Η Βερόνικα Αργέντζη, ως «Ελένη» δεν είναι ακριβώς η μυθική Ωραία Ελένη της Τροίας. Είναι το γερασμένο της είδωλο, το οποίο μιλάει για ένα παρελθόν μιας ματαιωμένης ευτυχίας, που έχει υποκατασταθεί με απατηλές οπτασίες και φαντάσματα. Η γνωστή ηθοποιός μιλάει στην ΑΜΑΡΥΣΙΑ για τη θεατρική «Ελένη», αναφέρεται στη συνεργασία της με τον Δήμο Αβδελιώδη και εξηγεί τον λόγο για τον οποίο χάθηκε από τα φώτα της δημοσιότητας για 13 ολόκληρα χρόνια.

Συνέντευξη: Τάσος Μεργιάννης

Θα ήθελα να μας πείτε με τι καταπιάνεται η «Ελένη» του Ρίτσου και να μας συστήσετε τον ρόλο σας.

Ο ρόλος μου δανείζεται το μυθικό πρόσωπο της «Ελένης» της Τροίας και καταθέτει πρωτίστως ένα αντιπολεμικό μήνυμα. Ο ποιητής, σε μια κατάθεση ψυχής, παρουσιάζει το σύμβολο της «αιώνιας ομορφιάς» απαλλαγμένο από κάθε είδος ματαιοδοξίας. Η γυναίκα που έχει εμπνεύσει και επηρεάσει την ελληνική και ευρωπαϊκή σκέψη και λογοτεχνία, έζησε το απόλυτο και το απομυθοποιεί. Απομονωμένη στο σπίτι της με τις δούλες της, οι οποίες την υπηρετούν αλλά δεν την υπολήπτονται, αναγνωρίζει πλέον τι σημαίνουν οι δόξες, τα πλούτη, οι πόλεμοι και φυσικά οι Ιθάκες. Αναπολεί χωρίς θλίψη και ένταση γιατί γι’ αυτήν δεν υπάρχει ο φόβος του θανάτου. Αναμοχλεύει τη μοναξιά, τα γηρατειά και τον έρωτα.

Ποια είναι η μεγαλύτερη δυσκολία που αντιμετωπίσατε κατά τη διάρκεια των προβών;

Χρειάστηκε να δουλέψω περισσότερο λόγω της ποιητικής μορφής του μονολόγου. Το ζητούμενο για όση ώρα βρίσκομαι στη σκηνή είναι να ακολουθήσω τον απλό, λιτό και αληθινό λόγο του ποιητή χωρίς να παρασυρθώ από συναισθηματισμούς. Είναι ένα κείμενο το οποίο απαιτεί απόλυτη συγκέντρωση και άσκηση ώστε να αποδοθεί κάθε του λέξη.

Πώς γνωριστήκατε με τον Δήμο Αβδελιώδη;

Φοβάμαι ότι δεν θα μπορέσω να αναφερθώ με λεπτομέρειες στη γνωριμία μου με τον Δήμο Αβδελιώδη, γιατί θα αδικήσω τη στιγμή και δεν θα μπορώ να την αποδώσω με λεπτομέρεια. Το έργο του ήταν αυτό που με ώθησε να τον γνωρίσω. Η απλότητα και ο προσανατολισμός ώστε να αποδίδει την αλήθεια με τέτοιο τρόπο που ο θεατής να μένει στην ουσία. Σκοπός του έργου του είναι η ψυχική ανάταση και το κοινό όφελος.

Πώς κυλάει η συνεργασία σας;

Όταν δεν υπάρχει ο εγωισμός μεταξύ των ανθρώπων όλα κυλούν εξαιρετικά. Το γεγονός ότι πρόκειται για την τρίτη συνεργασία μας αυτά τα δυο χρόνια τα λέει όλα.

Η παράσταση παρουσιάστηκε και στο κοινό της Γερμανίας. Πώς ήταν η εμπειρία;

Η Γερμανία μου έδωσε τη δυνατότητα να δω πώς δουλεύει το σύστημα στο εξωτερικό. Αθόρυβα και επαγγελματικά. Με στόχο το άριστο αποτέλεσμα, όλοι έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό. Από το προξενείο και τους χορηγούς μας μέχρι τους φίλους, Έλληνες και Γερμανούς, που μας υποδέχτηκαν με τον καλύτερο τρόπο. Μετά το τέλος της παράστασης ακολούθησε συζήτηση με το κοινό. Η ευχάριστη έκπληξη ήταν η συμμετοχή των θεατών, οι οποίοι παρέμειναν μαζί μας επί δυο ώρες ανταλλάσσοντας μαζί μας απόψεις, πληροφορίες και ερωτήματα. Προσωπικά, κρατώ όλες τις αντιδράσεις τους στην καρδιά και στο νου μου και αισθάνομαι χαρά για το σχόλιο της Deutsche Welle σχετικά με την ερμηνεία μου, το οποίο χαρακτηριστικά έλεγε ότι προσέγγισα τον ρόλο «με εύγλωττη απλότητα». Αυτό ήταν το ζητούμενο και γι’ αυτό νιώθω δικαιωμένη.

Έχετε υπηρετήσει και το παιδικό θέατρο με την παράσταση «Ο Μεγαλέξανδρος νικάει τον Δράκο» με την οποία συνεργαστήκατε ξανά με τον Δήμο Αβδελιώδη. Πώς έγινε η πρόταση;

Η πρόταση έγινε από τον Δήμο Αβδελιώδη, ενώ βρισκόμασταν σε περιοδεία με την «Ελένη». Η πρώτη μου επαφή με τον χώρο του θεάματος όταν ήμουν παιδί ήταν με το Θέατρο Σκιών. Γνωρίζοντας ο Δήμος το ότι είχα παίξει στην παράσταση «Ο γάμος του Μπαρμπα – Γιώργη» και την αγάπη μου για το είδος (ακόμα και σήμερα παρακολουθώ Θέατρο Σκιών) μου ζήτησε να συμμετάσχω στην παράσταση, η οποία ανέβηκε στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά. Το αποτέλεσμα, θεωρώ, ότι ήταν εξαιρετικό και η συνύπαρξη με ταλαντούχους ηθοποιούς και μουσικούς άριστη. Ήταν ένα έργο συνόλου και χαίρομαι που αποτέλεσα μέρος του.

«Το βιβλίο της ζωής μας δεν το έχουμε γράψει από πριν»

Κάνατε μεγάλη επιτυχία τη δεκαετία του ’90 με το σίριαλ «Τμήμα Ηθών». Μάλιστα, η απήχηση της σειράς οφείλετο κατά μεγάλο βαθμό σε εσάς προσωπικά. Στη συνέχεια χαθήκατε για 13 χρόνια από τα φώτα της δημοσιότητας; Ποιος ήταν ο λόγος;

Η μεγάλη αυτή επιτυχία -χωρίς να θέλω να την αποδυναμώσω- υπήρξε για μένα η αφορμή να διοχετεύσω την ενέργειά μου, ψυχικά και σωματικά, σε πράγματα που με ανυψώνουν χωρίς να με καθηλώνουν. Η ζωή είναι ρευστή. Τα «θέλω» ενός ανθρώπου βρίσκονται σε εξέλιξη. Και ιδιαιτέρως σε έναν άνθρωπο ο οποίος έχει ανάγκη να εκφραστεί με κάθε δυνατό τρόπο και όχι με αυτόν που η ευκολία του συστήματος τον οδηγεί. Είχα, λοιπόν, ανάγκη να είμαι ο εαυτός μου και να εμπλουτίσω τις γνώσεις μου.

Τι θυμάστε πιο έντονα από εκείνη την περίοδο της ζωής σας;

Δεν αφιερώνω χρόνο στις θύμησες και δεν θέλω να αναπολώ το παρελθόν και να ξαναζώ τις καταστάσεις. Έχω τις αναμνήσεις μου αλλά δεν τις αναμοχλεύω. Ζω στον παρόντα χρόνο και δεν θέλω να χάνω την στιγμή. Έχω μια γλυκιά γεύση από τα νεανικά μου χρόνια και αυτό αρκεί.

Πώς διαχειριστήκατε την αναγνωρισιμότητα που έφερε η επιτυχία;

Δεν χρειάστηκε να τη διαχειριστώ γιατί αγνοούσα τον τρόπο να το κάνω. Μην ξεχνάτε οτι ήμουν μόλις 19 ετών. Επιτυχία δεν είναι η αναγνωρισιμότητα. Αν την εισέπραττα έτσι θα ήμουν απόλυτα αφοσιωμένη προς αυτήν την κατεύθυνση.

Θεωρείτε ότι κάνατε λάθη στην πορεία σας;

Υπάρχει κάποιος που είναι αλάνθαστος; Το βιβλίο της ζωής μας δεν το έχουμε γράψει από πριν. Δεν αποτελώ εξαίρεση.

Η ωραία εξωτερική εμφάνιση βοήθησε την καριέρα σας στο ξεκίνημα; Άνοιξε πόρτες;

Για να είμαι ειλικρινής, έκλεισε πόρτες. Εξαρτάται, όμως, μόνο από εμάς τους ίδιους πώς ανοίγουμε τις πόρτες και τι κλειδιά χρησιμοποιούμε.

Υπήρξαν άνθρωποι που θέλησαν να εκμεταλλευτούν το νεαρό της ηλικίας σας τότε;

Δεν υπάρχει εκμετάλλευση. Οι ηθοποιοί είναι αναλώσιμο είδος και εύκολα διαχειρίσιμο. Όταν άρχισε να γίνεται περισσότερο ορατό αυτό και λόγω του νεαρού της ηλικίας μου, αποχώρησα.

Η κόρη σας Αριάδνη είναι σήμερα 15 χρονών. Τι όνειρά έχετε για εκείνη;

Τα όνειρα αφορούν εκείνη και αυτό είναι κάτι που έμαθα δίπλα της. Ότι και να οραματιζόμαστε εμείς, τα παιδιά έχουν τη δική τους πορεία. Αυτό που συνεχώς της υπενθυμίζω είναι ότι πρέπει να βρει τον τρόπο για να είναι χαρούμενη και ευτυχισμένη, γιατί το ταξίδι της ζωής δεν κρατάει για πάντα.

Ποια είναι η σχέση σας με τον χρόνο;

Θα την χαρακτήριζα «φιλική». Μου αρέσει που μεγαλώνω. Κάθε χρονική περίοδος είναι σαν μια καινούργια γέννηση.

Ποιά είναι τα επόμενα καλλιτεχνικά σας σχέδια;

Βρισκόμαστε στη διαδικασία ολοκλήρωσης της ταινίας του Δήμου Αβδελιώδη «Το Σατυρικό Δράμα των Αθηνών». Πιστεύω πολύ σ’ αυτήν τη δουλειά, είναι τιμή μου που συμμετέχω και χαίρομαι για την κινηματογραφική επιστροφή του Δήμου Αβδελιώδη. Χωρίς να θέλω να προδώσω το περιεχόμενο της ταινίας μπορώ να πω ότι είναι μια δουλειά που απευθύνεται σε όλες τις ηλικίες και ανυψώνει κάθε Έλληνα. Παράλληλα, θα ταξιδεύσουμε σε εσωτερικό και εξωτερικό για τις ανάγκες της παράστασης και ετοιμάζω κάποια θεατρικά projects για παιδιά.

«Ελένη» του Γιάννη Ρίτσου