Συνέντευξη στον Γιώργο Αράπογλου Από την έντυπη έκδοση της εβδομαδιαίας Αμαρυσίας – 26/06
Έτοιμος να χαρίσει στο κοινό υπέροχες βραδιές, βουτηγμένες στις αναμνήσεις των δεκαετιών του ’80 και του ’90 είναι ο Κώστας Μπίγαλης, που μαζί με τον Δάκη, τη Μαντώ και την Πωλίνα σμίγουν ξανά για να ξαναπιάσουν το απόλυτο καλοκαιρινό party από εκεί που ο COVID-19 το σταμάτησε.
Έχοντας ολοκληρώσει πλήρως τον εμβολιασμό του και με τις κιθάρες χορδισμένες και πανέτοιμες να ανέβουν ξανά στην σκηνή, ο αγαπημένος καλλιτέχνης μίλησε στην ΑΜΑΡΥΣΙΑ για την επανεκκίνηση της καλλιτεχνικής και όχι μόνο ζωής, τη διαχρονικότητα της μουσικής του, μοιράστηκε τις σκέψεις του για την ενασχόλησή του με τον Δήμο Νέας Φιλαδέλφειας – Νέας Χαλκηδόνας ως μέλος της διοίκησης του Γιάννη Βούρου, για την παγκόσμια πραγματικότητα σε οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο και, βεβαίως, δεν παρέλειψε να αναφερθεί στη μεγάλη του αγάπη, την ΑΕΚ, που ανυπομονεί να τη δει να αγωνίζεται ξανά στο δικό της πια γήπεδο.
Επιστροφή στα live με μια παρέα που εδώ και χρόνια που μας ταξιδεύετε σε όμορφα χρόνια!
Ήταν καιρός πια. Είμαστε σε αργία 16 μήνες. Σταματήσαμε πρώτοι και αρχίσαμε τελευταίοι. Αφού το επέτρεψαν οι συνθήκες να ξεκινήσουμε, χαίρομαι που θα ξανασμίξουμε με τα παιδιά. Για να πιάσουμε το νήμα από εκεί που σταμάτησε!
Σκέφτεστε την πιθανότητα και για περιοδεία;
Υπάρχει ενδιαφέρον από διάφορα σημεία της Ελλάδας. Πιστεύουμε ότι τώρα που θα αυξηθεί η χωρητικότητα στους χώρους, μπορεί να γίνει. Ήταν πολύ βασικό αυτό. Για να μπορούμε κι εμείς και ο επιχειρηματίας να το κάνουμε. Αυτό είναι ένα καλό σημάδι. Ελπίζω να μην πάμε προς τα πίσω. Εφόσον εξελίσσεται ο εμβολιασμός, που είναι πολύ ενθαρρυντικό, θέλω να πιστεύω ότι σύντομα θα δούμε ένα καινούριο καθεστώς πλέον αυτής της κατάστασης που θα μας επιτρέπει την αισιοδοξία.
Πώς ήταν η περίοδος των περιορισμών;
Στο μεγαλύτερο διάστημα για μένα δεν ήταν κάτι πάρα πολύ πιεστικό. Στο σπίτι μου έχω ένα μικρό, ιδιωτικό studio, όπου ασχολούμαι με τα μουσικά μου ενδιαφέροντα και περνούσα αρκετό χρόνο εκεί και πριν την πανδημία. Από αυτήν την άποψη δεν μου φάνηκε τόσο πολύ. Αυτό που μου έλειψε πολύ, είναι η επαφή με κάποιους φίλους, καθώς και ο κινηματογράφος με το θέατρο. Πηγαίνω πολύ συχνά με φίλους, που έχουμε τις ίδιες καλλιτεχνικές ευαισθησίες. Αυτό μου έλειψε. Η επαφή. Να βγούμε, να πάμε για φαγητό, να συζητήσουμε. Είναι μια διαχρονική ανάγκη.
Πώς αξιοποιήσατε αυτόν τον επιπλέον χρόνο στο σπίτι;
Βρήκα χρόνο να ασχοληθώ με κάποια μουσικά πράγματα που ήθελα όλα αυτά τα χρόνια, αλλά δεν είχα τη δυνατότητα να το κάνω. Ιδιαίτερα με την ενορχήστρωση μεγάλης ορχήστρας. Ακόμα, μου αρέσει η ιδέα να ασχοληθώ και με τη μουσική για κινηματογράφο. Για να το κάνω αυτό, έπρεπε να διευρύνω τις μουσικές μου γνώσεις και πήρα κάποια μαθήματα μέσω διαδικτύου. Με αυτά ασχολήθηκα.
Να φανταστούμε ότι στις απουσίες συγκαταλέγεται και το κοινό στις συναυλίες;
Εννοείται. Η επαφή με τον κόσμο είναι απόλυτα ειλικρινής. Μας στηρίζει και μας αγαπά ακόμα μετά από τόσα χρόνια. Αυτή η σχέση είναι αμφίδρομη. Οι συναυλίες είναι ένας όμορφος συνδυασμός. Πρωτίστως, ανταπόδοση στην αγάπη και τη στήριξη που εισπράττουμε όλα αυτά τα χρόνια, αλλά και ταυτόχρονα ένας τρόπος να επιβιώνουμε. Να μπορούμε κι εμείς να καλύπτουμε τις οικογενειακές, ατομικές υποχρεώσεις.
Στις εμφανίσεις σας, εκτός από το μεγάλο κέφι που υπάρχει, βλέπουμε τελευταία και μια έντονη ανανέωση του κοινού. Δείχνει κάτι για τη διαχρονικότητα και την ποιότητα της μουσικής σας;
Αυτό συμβαίνει. Νιώθω πολύ τυχερός που, σε αυτή τη δύσκολη περίοδο της κρίσης περνάμε, ειδικά την τελευταία δεκαετία, έχω ζήσει εκδηλώσεις αγάπης και στήριξης από το κοινό, που δεν είχα ζήσει ούτε τη δεκαετία του ’90, στην ακμή της παρουσίας μου στα μουσικά πράγματα. Τώρα που το βιώνω, αντιλαμβάνομαι τη διαχρονικότητα κάποιων κομματιών. Μετά από τόσα χρόνια που τα έχω γράψει και ο κόσμος τα ζητάει σαν τρελός, πραγματικά αισθάνομαι μεγάλη τιμή να βλέπω ότι τα κομμάτια αυτά έχουν αντέξει τόσο πολύ στο χρόνο. Πολλά παιδιά τα έχουν συνδέσει με αναμνήσεις. Έτσι δουλεύει η μουσική. Χαρακτηρίζεται διαχρονική όταν συνδέεται ισχυρά με αναμνήσεις. Κάθε γενιά έχει συνδεθεί με αυτά τα τραγούδια και ανακυκλώνει τις αναμνήσεις. Φτάνει σε ένα σημείο μετά από τόσα χρόνια να σημαίνει κάτι πάρα πολύ σημαντικό.
Νιώθετε σαν να περνάτε μια… δεύτερη καριέρα;
Έχουμε μείνει έκπληκτοι. Έρχονται νέα παιδιά στις συναυλίες, όχι μόνο για μένα, αλλά και για τον Δάκη, την Πωλίνα, τη Μαντώ. Θεωρούμε τους εαυτούς μας πάρα πολύ τυχερούς. Ευχαριστούμε και ευγνωμονούμε τον κόσμο που μας έχει στηρίξει όλα αυτά τα χρόνια και εξακολουθεί αμείωτα. Για παράδειγμα, πέρσι τον Μάρτιο, που αναγκαστικά σταματήσαμε λόγω της πανδημίας, είχαμε κλεισμένες αρκετές εμφανίσεις και ήταν όλες sold out. Σταματήσαμε στην κορύφωσή μας. Γι’ αυτό και τώρα έχουμε υποχρέωση προς τον κόσμο να τον βοηθήσουμε, μέσα από τη θεραπευτική ιδιότητα που έχει η μουσική, να αρχίσει να ξεπερνά όλη αυτήν την ιστορία και να την αφήσουμε πίσω μας.
Τα τραγούδια σας μεταφέρουν σε μια αφελή και αθώα εποχή και κάθε ένα έχει μια ιστορία από πίσω. Έχει ο κόσμος ανάγκη να ακούσει όμορφες ιστορίες;
Όντως τα κομμάτια μου έχουν μια ιστορία με αρχή, μέση και τέλος. Είναι μικρές ιστορίες. Κάποιες είναι πραγματικές, κάποιες φανταστικές και ο γενικά ο κόσμος έχει συνδέσει τις αναμνήσεις του με αυτά. Θυμάμαι, ένα παιδί που έδινε Πανελλήνιες, μου έλεγε ότι είχε πολύ άγχος. Και ενώ οι φίλοι του έπαιρναν… ηρεμιστικά για να τα καταφέρουν να πάνε να δώσουν, εκείνος άκουγε το «Ρίνα Κατερίνα», ηρεμούσε και έτσι πέρασε. Είναι υπέροχο συναίσθημα και για εμάς να το ακούμε.
Θα ακούσουμε πολλά τέτοια στην περιοδεία;
Έχουμε ένα πρόγραμμα που περιλαμβάνει όλα τα κομμάτια με αυτή τη διαχρονική αποδοχή από τον κόσμο. Είναι ένα πολύ επιτυχημένο πρόγραμμα γιατί είμαστε διαφορετικοί καλλιτέχνες, τα ρεπερτόριά μας είναι διαφορετικά, έχουμε πολλές επιτυχίες ο καθένας και, όταν αυτά ενωθούν σε ένα πρόγραμμα τριών και πλέον ωρών, δεν παίρνεις ανάσα! Ο κόσμος το χαίρεται πάρα πολύ, θυμάται, χορεύει, τρελαίνεται. Τώρα βέβαια, με τα μέτρα, θα είναι καθιστός και θα δονείται λίγο στο… ακίνητο!
Έχετε τον τρόπο να τον κάνετε να χορέψει έστω και στην καρέκλα του.
Το ελπίζουμε! Και σαν ομάδα είμαστε πολύ δεμένοι και αγαπημένοι. Προσέχουμε ο ένας τον άλλο, δεν έχουμε ανταγωνιστικότητα, που υπάρχει και στον δικό μας και σε άλλους χώρους. Δεν έχει υπάρξει τίποτα στενόχωρο μεταξύ μας αυτά τα χρόνια που είμαστε μαζί. Είμαστε πραγματικά πολύ καλά και πιστεύω ότι αυτό περνάει και στον κόσμο. Είμαι σίγουρος ότι ο κόσμος θα διασκεδάσει πολύ το καλοκαίρι!
Αρχικά η Μαντώ και στη συνέχεια και άλλοι, μεταξύ των οποίων κι εσείς, εκφράσατε δυσφορία ως προς την εμφάνιση καλλιτεχνών στην τηλεόραση χωρίς να αμείβονται.
Κι εγώ αρνήθηκα να πάω σε εκπομπή και βγήκα και μίλησα γι’ αυτό. Πρέπει να είναι έτσι τα πράγματα. Όλοι οι παράγοντες σε μια τηλεοπτική εκπομπή αμείβονται, εκτός από τους καλλιτέχνες, που τις περισσότερες φορές είναι καθοριστικοί. Δεν καλούν σε εκπομπές καινούριους και νέους. Συνήθως καλούν ανθρώπους που έχουν πίσω τους μια μεγάλη πορεία. Είναι λογικό να υπάρχει μια έστω συμβολική αμοιβή. Δεν ζητάμε τίποτα τρελά. Όπως ισχύει στο εξωτερικό, όπου θεωρείται αδιανόητο να πας σε μια μουσική εκπομπή και να μην αμειφθείς.
Πιστεύετε ότι ανοίγει ένας δρόμος να θεσμοθετηθεί αυτή η πρακτική;
Δεν είμαι σίγουρος. Κάποιοι μπορεί να το κάνουν, κάποιοι μπορεί να λυγίσουν και να πουν ότι δεν πειράζει… Εμένα προσωπικά η τηλεόραση δεν με ενδιαφέρει. Δεν κάνω αυτή την περίοδο ενεργή δισκογραφία οπότε είναι κάτι που δεν με απασχολεί. Αν δεν γίνει αυτή η συμφωνία, δεν έχω κάποιο λόγο να πάω σε κάποιες εκπομπές και να εξυπηρετώ.
«Η ΑΕΚ είναι… ιδέα!»
Κεφάλαιο ΑΕΚ. Μεγάλο κομμάτι της ζωής σας. Αν και δεν έχετε γράψει ακόμα ένα τραγούδι γι’ αυτήν!
Η ΑΕΚ είναι κάτι πολύ μεγάλο, δεν θα μπορούσα να γράψω μόνο τραγούδι! Είμαι προσφυγικής καταγωγής από την πλευρά του πατέρα μου. Έχω μεγαλώσει εδώ, έπαιζα στη παιδική ομάδα με δελτίο ως πιτσιρικάς. Για μένα είναι ιδέα. Δεν είμαι όμως φανατικός. Οι καλύτεροι φίλοι μου είναι Ολυμπιακοί, Παναθηναϊκοί, δεν είχαμε ποτέ κανένα πρόβλημα. Το ποδόσφαιρο για μένα είναι ένα παιχνίδι, όχι πόλεμος. Πέρασε τα τελευταία χρόνια πάρα πολύ δύσκολα για λάθη του παρελθόντος, αλλά θεωρώ μεγάλο ευτύχημα ότι υπήρξε η μεγάλη παρέμβαση του Δημήτρη Μελισσανίδη. Οι σκεπτόμενοι ΑΕΚτζήδες θα τον ευγνωμονούμε για πάντα.
Έχετε ζήσει από κοντά την περιπέτεια του γηπέδου. Τι έχετε να πείτε τώρα που πλησιάζει στην ολοκλήρωση;
Δεν υπήρχε ούτε μια περίπτωση στο εκατομμύριο να γίνει αν δεν υπήρχε ο Μελισσανίδης. Ξέρω τις δυσκολίες που πέρασε το θέμα. Θα ήταν άδικο να μη γίνει. Είναι απίστευτη παρακαταθήκη για το μέλλον και είναι η πρώτη φορά στην ιστορία της που η ΑΕΚ δεν χρωστάει ούτε ένα ευρώ. Είναι ένα υγιές σωματείο, ενώ είχε φτάσει να παίζει στην Γ’ Εθνική λόγω χρεών. Οι πιτσιρικάδες ΑΕΚτζήδες θα πρέπει να το λάβουν υπόψη αυτό. Δεν τον γνωρίζω προσωπικά, αλλά γνωρίζω τις απίστευτες δυσκολίες που υπήρχαν. Ακόμα και τώρα που περνάω και βλέπω το γήπεδο, δεν το πιστεύω ότι θα γίνει. Τώρα πια η ΑΕΚ με το δικό της γήπεδο θα πετάξει όπως παλιά!
«Υπέρ της διαφορετικότητας, όχι στην ανισότητα»
Τι σας έχει ενοχλήσει πιο πολύ στην οικονομική και κοινωνική κρίση που βιώνει ο πλανήτης;
Αυτό που είναι ξεκάθαρο είναι ότι η κρίση δεν είναι για όλους. Υπάρχουν κάποιοι που δεν έχουν καταλάβει τίποτα από αυτή την ιστορία και, μάλιστα, έχουν πάει και πολύ καλά. Δεν είναι για όλους το λούκι. Αυτό είναι κάτι που προσωπικά με στενοχωρεί. Γενικώς είμαι κατά των ανισοτήτων. Είμαι υπέρ της διαφορετικότητας. Ο καθένας την χρειάζεται για να κάνει πράγματα διαχρονικά. Άλλο, όμως, διαφορετικότητα και άλλο ανισότητα. Εκείνοι που μαζεύουν το χρήμα και την εξουσία έχουν μπερδέψει αυτές τις δυο πολύ σημαντικές έννοιες. Η ανισότητα είναι απαράδεκτη γιατί δημιουργεί κοινωνικές εκρήξεις. Είναι ιστορικό δεδικασμένο αυτό.
Βλέπετε μια τέτοια εξέλιξη πιθανή;
Αν διευρύνονται οι ανισότητες, κάποια στιγμή θα υπάρξει έκρηξη. Η Ιστορία κάνει κύκλους και οι άνθρωποι, δυστυχώς, δεν μαθαίνουν. Ειδικά στην εποχή που ζούμε, η ανισότητα έχει φτάσει σε σημεία θηριώδη. Τρομακτικά. Είναι συγκεντρωμένος απίστευτος πλούτος στα χέρια πολύ λίγων ανθρώπων και αυτό δεν μπορεί να γίνεται σε μια Δημοκρατία. Και, παράλληλα, μηχανεύονται κάθε τρόπο να μην πληρώνουν φόρους. Εκεί είναι το πρόβλημά μου. Είναι ο ορισμός της αδικίας. Αν καταστραφεί κάποια στιγμή ο κόσμος, θα είναι από αυτό. Γιατί δεν μπόρεσε να αναχαιτιστεί η διαρκώς αυξανόμενη κοινωνική ανισότητα. Πολύ φοβάμαι ότι θα οδηγηθεί η ανθρωπότητα σε παγκόσμια εξέγερση και θα χάσουμε όλοι από κάποιους ηλίθιους και άπληστους.
Ήταν αυτή κοινωνική αντίληψη ένα κίνητρο που οδήγησαν να ασχοληθείτε με τα κοινά ως δημοτικός σύμβουλος με τη διοίκηση του Γιάννη Βούρου στον Δήμο Νέας Φιλαδέλφειας – Νέας Χαλκηδόνας και μάλιστα πρώτος σε σταυρούς στη Νέα Χάλκη;
Μεγάλωσα στη Νέα Χαλκηδόνα και είχα την τιμή να με επιλέξουν πρώτο οι συνδημότες μου και συνολικά δεύτερο στον ενιαίο Δήμο Νέας Φιλαδέλφειας – Νέας Χαλκηδόνας, παρ’ όλο που δεν το επεδίωξα. Μου μίλησε ο Γιάννης Βούρος που γνωριζόμαστε από μικροί και πραγματικά δεν φανταζόμουν ότι θα συμβεί κάτι τέτοιο. Δεν εμφανίστηκα πουθενά, δεν έκανα καμπάνια. Με τίμησαν οι συνδημότες μου και προσπαθώ να κάνω το καλύτερο. Σίγουρα είμαι του «εμείς» και όχι του «εγώ». Όχι θεωρητικά, αλλά στην πράξη. Πιστεύω πάρα πολύ στη συλλογικότητα, τη διαδραστικότητα των ανθρώπων.
