Ένα φαντασμαγορικό μουσικό θέαμα, ένα αξέχαστο πάρτι, τραγούδια αγαπημένα, εικόνες γεμάτες έμπνευση. Αυτή είναι η μουσική παράσταση που δημιούργησε η Έλντα Πανοπούλου με αγάπη, ευαισθησία και χιούμορ, η οποία απέσπασε τις καλύτερες κριτικές στην Αθήνα και τώρα… μετακομίζει για λίγο στην Κύπρο για να ενθουσιάσει, επίσης, το γειτονικό φιλοθεάμον κοινό
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ Μαρία Πανάγου
ΗΈλντα Πανοπούλου, η Ελένη Πέτα, έξι ταλαντούχοι ηθοποιοί και μια υπέροχη μπάντα, μετά την απόλυτη επιτυχία του χειμώνα στην ελληνική πρωτεύουσα, θα πετάξουν ως την Κύπρο για τρεις μοναδικές εμφανίσεις. Αυτή ήταν και η αφορμή για να συναντήσουμε την αγαπημένη ηθοποιό που εμπνεύστηκε και σκηνοθέτησε τη πολυσυζητημένη φετινή μουσική παράσταση και να μάς μιλήσει για τα παιδικά της χρόνια, τα άγνωστα χόμπι της, το ανεκπλήρωτο όνειρό της, τη σχολή της και φυσικά για τον Γιάννη Δαλιανίδη που την έβαλε στην καρδιά μας πριν από πολλά χρόνια, όταν μάς τη σύστησε τηλεοπτικά ως την αξέχαστη Χαρούλα στο «Ρετιρέ».
– Σας έχουμε δει στην τηλεόραση και το θέατρο. Οι μουσικές συναυλίες πώς προέκυψαν;
«Δεν είναι κάτι καινούργιο, η πρώτη μουσική παράσταση που δημιούργησα ήταν το 2008 σε έναν υπέροχο χώρο στον Πειραιά και που γνώρισε πολύ μεγάλη επιτυχία. Το θέατρο, ως τέχνη, συνδέεται άρρηκτα με την μουσική. Η μια τέχνη υποστηρίζει την άλλη και το αποτέλεσμα είναι πάντα αισθητικά όμορφο για το κοινό».
– Αυτή η δουλειά, η οποία σημείωσε και μεγάλη επιτυχία, μπορεί να σημαίνει και μια μονιμότερη στροφή προς το τραγούδι;
«Οι σχέσεις μου με τη μουσική ξεκινάνε από τα παιδικά μου χρόνια και πιστοποιούνται από πτυχίο ωδικής και πτυχίο δεξιοτεχνίας στο πιάνο. Αυτό δεν σημαίνει ότι αποφάσισα να γίνω τραγουδίστρια. Παραμένω απλώς μια ηθοποιός, που προσπαθεί πάντα να ερμηνεύσει με συναισθηματική ακρίβεια τον στίχο. Μου αρέσει όμως πολύ η δημιουργία μουσικών παραστάσεων ειδικά όταν αυτές υπηρετούνται από καλλιτέχνες υψηλών προδιαγραφών όπως ήταν φέτος για μένα η Ελένη Πέτα. Ήταν από τις ωραιότερες συνεργασίες της καριέρας μου. Γι αυτό και σκοπεύω, Θεού θέλοντος, να την επαναλάβω και την επόμενη σαιζόν».
– Τελικά, ένας ηθοποιός οφείλει να μπορεί και να ξέρει να τα κάνει όλα; Χορό, τραγούδι, κίνηση…
«Εννοείται. Αυτό άλλωστε μαθαίνουμε και στα παιδιά που έρχονται να σπουδάσουν στη δραματική σχολή. Πρέπει η εκπαίδευσή τους να είναι άρτια και να μπορούν να παίξουν σε όλα τα είδη του θεάτρου και σε όλες τις παραστάσεις».
– Εσείς πότε καταλάβατε ότι έχετε το «μικρόβιο» της υποκριτικής;
«Ξεκίνησα να παίζω μουσική από πολύ μικρό παιδί, αυτό απαντά και την αρχική σας ερώτηση σε σχέση με το πάντρεμα μουσικής και θεάτρου. Η αγάπη μου για τη μουσική λοιπόν ήταν αναμενόμενο να γίνει και αγάπη για το θέατρο. Φυσικά όπως οι περισσότεροι γονείς έτσι και οι δικοί μου αντέδρασαν σθεναρά σ’ αυτή την απόφασή μου να σπουδάσω θέατρο και ευτυχώς οι αντιστάσεις τους κάμφθηκαν μόλις με είδαν να παίζω για πρώτη φορά στο θέατρο».
– Υπάρχουν ταλέντα σήμερα στο χώρο της Τέχνης; Υπάρχουν παιδιά που πραγματικά πιστεύετε ότι μπορούν να κάνουν τη μεγάλη διαφορά;
«Βεβαίως και υπάρχουν. Μάλιστα είναι πολλά τα παιδιά που έχουν πολύ περισσότερες γνώσεις απ’ όσες μπορούσαμε να λάβουμε εμείς στο παρελθόν. Αρκεί να είναι επιλογή τους η εκπαίδευση και όχι το ‘’εξώφυλλο’’».
– Ποιά ήταν η πρώτη σας δουλειά;
«Ήταν στην παιδική σκηνή του αείμνηστου Δημήτρη Ποταμίτη, που υπηρέτησε με ευλάβεια το παιδικό θέατρο αλλά και το θέατρο γενικότερα».
– Οι καλύτερες συνεργασίες που είχατε;
«Φυσικά και πάντα θα είναι πρώτες οι συνεργασίες μου με τους κορυφαίους της κωμωδίας αλλά και κορυφαίους στο θεατρικό ήθος: Ρένα Βλαχοπούλου, Κώστα Ρηγόπουλο, Σωτήρη Μουστάκα, Νίκο Ρίζο, Κώστα Βουτσά, Μάρω Κοντού, Βασίλη Τσιβιλίκα, Θύμιο Καρακατσάνη… Είναι πολλοί και σημαντικοί οι άνθρωποι από τους οποίους αισθάνομαι ότι κέρδισα μαθήματα θεάτρου και μαθήματα ζωής.
Πρέπει οπωσδήποτε να σταθώ στην καταλυτική παρουσία του Γιάννη Δαλιανίδη, που μου χάρισε αυτή τη μοναδική ευκαιρία να με γνωρίσει και να με αγαπήσει το ευρύτερο κοινό μέσα από την τηλεόραση και τη μεγάλη επιτυχία του «ΡΕΤΙΡΕ».
Ο Γιάννης Δαλιανίδης ήταν ένας σοφός σκηνοθέτης του κινηματογράφου και της τηλεόρασης, γιατί είχε την ικανότητα να αναδεικνύει τους καθημερινούς ανθρώπους της διπλανής πόρτας και να τους κάνει ήρωες της καρδιάς μας. Κάτι που δυστυχώς σήμερα εκλείπει από τις ιστορίες των σήριαλ, όπου οι ήρωες είναι άνθρωποι που πολύ σπάνια -έως ποτέ- συναντάμε στην καθημερινότητά μας».
– Υπάρχει κάποιος άνθρωπος από τον χώρο που υπηρετείτε με τον οποίο δεν έχετε συνεργαστεί, αλλά θα το θέλατε πολύ;
«Θα ήθελα να δουλέψω στο θέατρο με τη Δέσποινα Μπεμπεδέλη. Έχουμε συνεργαστεί στην τηλεόραση, στο «Αν θυμηθείς στ’ όνειρό μου» και είναι από τις πιο σπουδαίες πρωταγωνίστριες που ευτυχώς υπάρχουν σήμερα στο θέατρο».
– Ποιο είναι το πρόγραμμα των εμφανίσεών σας από δω και πέρα;
«Ετοιμαζόμαστε για να ξεκινήσουμε τις εμφανίσεις μας στην αγαπημένη Κύπρο. Στις 28, 29 και 30 Απριλίου εμφανιζόμαστε στη Λευκωσία , στη Λάρνακα και στη Λεμεσό, και μετά θα κάνουμε μια μικρή σειρά καλοκαιρινών εμφανίσεων» .
– Πώς ήταν τα παιδικά σας χρόνια;
«Χαρούμενα! Είχα δυο γονείς που με λάτρευαν και μια υπέροχη αδελφή. Το μόνο πρόβλημα ήταν ότι και οι δυο γονείς μου δάσκαλοι, οπότε έπρεπε να είμαι η πρώτη μαθήτρια (γέλια)»!
– Ποιος είναι ο μεγαλύτερος φόβος σας;
«Οι κατσαρίδες (γέλια)»!
– Έχετε χόμπι; Τι κάνετε όταν έχετε ελεύθερο χρόνο;
«Πηγαίνω στη θάλασσα και μάλιστα κολυμπάω όσο μεγαλύτερο διάστημα μπορώ».
– Τι σημαίνει για εσάς ευτυχία ;
«Να ξέρω ότι και αύριο θα ανατείλει ο ήλιος».
– Τι θα αποτελούσε για εσάς τη μεγαλύτερη δυστυχία;
«Η δυστυχία των φίλων μου».
– Τι αγαπάτε περισσότερο στους ανθρώπους;
«Την εντιμότητα».
– Τι απεχθάνεστε;
«Την έλλειψη χιούμορ».
– Για ποιες αδυναμίες δείχνετε τη μεγαλύτερη κατανόηση;
«Στις αδυναμίες που έχουν αντίκτυπο μόνο σ’ αυτόν που τις έχει».
– Αν δεν ήσασταν αυτό που είστε, τι θα θέλατε να είστε;
«Δικηγόρος».
– Ποιο είναι το αγαπημένο σας χρώμα ;
«Το γκρι».
Ανώτερη Δραματική Σχολή MELISSA ART SCHOOL
«Είναι η σημαντικότερη ασχολία μου από το 2005, που ιδρύθηκε. Η Ανώτερη Δραματική Σχολή «ΜΕΛΙΣΣΑ ΣΧΟΛΗ ΤΕΧΝΗΣ» ανήκει στην ανώτερη βαθμίδα εκπαίδευσης του Υπουργείου Πολιτισμού. Σε ό,τι αφορά στους καθηγητές – συνεργάτες μου, πρέπει να πω ότι διάλεξα τους καλύτερους. Αυτό κάνεις όταν είσαι αφοσιωμένος στον στόχο σου, πρέπει να επιλέγεις τους καλύτερους. Πρόκειται για ένα πολύ αυστηρό και απαιτητικό πρόγραμμα σπουδών, που προσφέρει υψηλής ποιότητας εκπαίδευση και καθορίζει τους στόχους μας, δεν μπορεί να εφαρμοστεί εάν δεν υπηρετείται από τους καλύτερους. Είναι λοιπόν, μεγάλη τιμή για μένα η εμπιστοσύνη και η βοήθεια του Κώστα Γεωργουσόπουλου, του τόσο σημαντικού αυτού δασκάλου, ο οποίος έχει αναλάβει τη διεύθυνση Αρχαίου Δράματος στη σχολή μου και πραγματικά τα παιδιά διδάσκονται με ένα μοναδικό τρόπο τις καταβολές της πολιτιστικής μας κληρονομιάς».
Ανώτερη Δραματική Σχολή
MELISSA ART SCHOOL
Ψηλορείτη 6, Καλλιθέα
«Η οικονομική κρίση με έχει επηρεάσει, όπως έχει επηρεάσει αναπόφευκτα όλους μας. Το θέμα όμως είναι η διαχείριση αυτής της κρίσης σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο. Άλλωστε η ηθική κρίση αξιών που μαστίζει τις κοινωνίες γενικότερα, θεωρώ ότι είναι εξίσου, αν όχι περισσότερο, σημαντική από την οικονομική κρίση. Γιατί σε μια ηθική, υγιή κοινωνία δεν θα μπορούσαν οι ηγέτες της να ανεχθούν τη φτώχεια, την ανέχεια, τη δυστυχία των πολιτών της. Κρίσεις υπήρχαν και θα υπάρχουν πάντα. Προσωπικά θεωρώ ότι το πιο δυνατό όπλο στην αντιμετώπισή τους είναι η εκπαίδευση και η καλλιέργεια των νέων. Δυστυχώς γνωρίζουμε όλοι πολύ καλά σε πόσο μεγάλο βαθμό είναι ελλιπείς και οι δυο αυτοί τομείς στην Ελλάδα του 2017».
INFO
Μουσική παράσταση
Λευκωσία, Λάρνακα, Λεμεσός
28, 29 και 30 Απριλίου
Σκηνοθεσία – concept: Έλντα Πανοπούλου
Ερμηνεύουν:
Έλντα Πανοπούλου, Ελένη Πέτα, Χριστίνα Κυριάκου, Στέλλα Κωστοπούλου, Κωνσταντίνος Φερεντούρος, Δέσποινα Κυριακού, Γιάννης Απέργης, Κατερίνα Γρηγορίου, Θωμάς Κοτζαμάνης
