Ο αγαπημένος καλλιτέχνης, δεν μάς ανοίγει μόνο το καμαρίνι, αλλά και την καρδιά του και με αφορμή το μιούζικαλ Cabaret στο οποίο πρωταγωνιστεί στο θέατρο Παλλάς, μάς μιλάει για τις ανησυχίες του, την Αλίκη, τους προσωπικούς του life coach, τις ιδιαιτερότητές του, ακόμη και για τον Άδωνι Γεωργιάδη. Απολαύστε τον!
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: Μαρία Πανάγου
Tο πολυβραβευμένο CABARET που σφράγισε την ιστορία των μιούζικαλ, όχι μόνο στον χώρο του θεάτρου αλλά και του σινεμά, ανεβαίνει στο Παλλάς. Πρόκειται για μια υπερπαραγωγή ενάντια σε συμβάσεις, γεμάτη σαγήνη, έρωτα, εκκεντρικότητα, χορό και πολλή μουσική. Η κινηματογραφική μεταφορά του από τον Μπομπ Φος το 1972, με τη Λάιζα Μινέλλι στον πρωταγωνιστικό ρόλο, απέσπασε 8 χρυσά αγαλματίδια κι έκανε το Cabaret πασίγνωστο σε όλο τον κόσμο. Στην Ελλάδα το παρακολουθούμε σε σκηνοθεσία Σωτήρη Χατζάκη, χορογραφίες Δημήτρη Παπάζογλου και σε πρωτότυπους στίχους της Αφροδίτη Μάνου, ενώ στους ρόλους κλειδιά, αυτόν του Κομπέρ και της Σάλι Μπόουλς, ο Τάκης Ζαχαράτος και η Τάμτα, που δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους.
Πάνω σε όλα τα πρόσωπα της ιστορίας του Cabaret και την εποχή του 1930 στο Βερολίνο, πέφτει η σχολιαστική ματιά του Κομπέρ, ενός πληθωρικού παρουσιαστή με σαρδόνιο χιούμορ. Με αυτόν τον επιβλητικό και δυναμικό ρόλο, ο Τάκης Ζαχαράτος βάζει τη δική του μοναδική σφραγίδα στο έργο, που όπως φαίνεται θα «σπάσει» τα ταμεία μέχρι το τέλος Φεβρουαρίου που θα ανεβαίνει και θα αποδείξει ότι πρόκειται για την επιλογή που θα συζητηθεί περισσότερο από όλες όσες έχουν γίνει στα μιούζικαλ που έχουν ανέβει στην Ελλάδα.
Εμείς συναντήσαμε τον Τάκη Ζαχαράτο μια μέρα πριν από την πρόβα τζενεράλε στο καμαρίνι του και είχαμε μια απολαυστική κουβέντα μαζί του – όπως απολαυστικά πληθωρικός είναι κι ίδιος.
Πόσον καιρό κάνατε πρόβες γι’ αυτήν την υπερπαραγωγή; Πρέπει να ήταν σκληρή δουλειά…
Τρεις μήνες κάναμε πρόβες. Όσο εξαντλητικό είναι, άλλο τόσο είναι απολαυστικό! Σκέψου ότι δουλεύαμε ακόμη με τον Γιώργο Θεοφάνους και παράλληλα έκανα πρόβες. Ερχόμουν κουρέλι κι έφευγα ξεκούραστος. Γιατί η παράσταση είναι απογειωτική, εξαιρετικά σκηνοθετημένη από τον Σωτήρη Χατζάκη και με υψηλού επιπέδου χορογραφίες του Δημήτρη Παπάζογλου. Αυτός, άλλωστε, με την Αλίκη Βουγιουκλάκη έχουν γράψει τα μεγαλύτερα μιούζικαλ που άφησαν ιστορία κι εμείς τώρα έχουμε την τιμή να έχουμε αυτόν τον χορογράφο που γράφει με χρυσά γράμματα καλλιτεχνική ιστορία. Ευχαριστώ πολύ και τους παραγωγούς γιατί σε τέτοιες εποχές δεν τσιγκουνεύτηκαν ούτε συνεργάτες, ούτε σκηνικό, ούτε τίποτα. Είναι μια υπερπαραγωγή και εκτιμώ ότι θα είναι ένα από τα ωραιότερα ανεβάσματα που έχουν γίνει ποτέ, γιατί είναι επιπέδου Νέας Υόρκης και Λονδίνου.
Οι συνεργάτες είναι ένας κι ένας. Νιώθω ευλογημένος. Συνολικά είμαστε 30 άτομα. Εγώ πάντα είχα ευγενικούς συνεργάτες αλλά και εδώ η συνεργασία είναι απίστευτη! Δουλεύαμε 15 ώρες στις πρόβες και όλοι ήταν και είναι πάντα με ένα χαμόγελο, χωρίς καμία γκρίνια. Μα δεν είναι εκπληκτικό αυτό; Η καλή ενέργεια, η θετική αύρα έχει μεγάλη σημασία για μένα. Γι αυτό και όταν ήρθες με είδες να λιβανίζω. Μ’ αρέσει να καθαρίζω την ενέργεια στους χώρους και πιστεύω ότι τα αρώματα από το λιβάνι -ειδικά όταν αυτά που έρχονται από το Άγιο Όρος- εξαλείφουν κάθε τι αρνητικό και καθαρίζουν. Όπως κάνω εγώ πολλά ντους την ημέρα γιατί μου αρέσει να μοσχοβολάω, έτσι θέλω να γίνεται και με τους χώρους που βρίσκομαι. Λιβανίζω παντού, μ’ αρέσει πολύ και το τελετουργικό.
Έχεις αγωνία γι’ αυτή την παράσταση που αναμένεται να συζητηθεί;
Φυσικά. Πεθαίνω από το τρακ. Και δεν νοιώθω ποτέ έτοιμος, γιατί ό,τι κάνω βρίσκεται σε συνάρτηση πάντα με τον κόσμο. Δεν είμαι ηθοποιός, δεν έχω πάει σε σχολή υποκριτικής. Εγώ είμαι ένας άνθρωπος που με επέβαλε και με καταξίωσε ο κόσμος. Ούτε οι σχολές, ούτε οι χορηγοί. Είμαι δημιούργημα του κοινού. Ο κόσμος μού λέει αν είμαι έτοιμος. Εκείνοι είναι που μου δίνουν ενέργεια. Όταν είμαι στο καμαρίνι και ακούω την ανάσα των θεατών, παίρνω δύναμη. «Κυρίες και κύριοι η παράσταση αρχίζει» και η καρδιά μου νομίζω ότι πάει απέναντι. Αλλά μόλις βγω αλλάζουν όλα! Ακόμη και τις φορές που είμαι κουρασμένος και ανησυχώ για το πώς θα τα βγάλω πέρα, κάτι μαγικό συμβαίνει και μόλις βρεθώ πάνω στη σκηνή γίνεται η μετάλλαξη.
Με τα χρόνια, με ρωτάνε, δεν βαρέθηκες; Όχι. Όσο μεγαλώνω -κι είμαι σε μια καλή δουλειά- τόσο μεγαλύτερο είναι το πάθος μου, η λύσσα για να ανέβω στη σκηνή. Η Μαρινέλλα που είναι και life coach για μένα, μού έμαθε ότι όλα είναι θέμα επιλογών. Οι καλλιτεχνικές μου επιλογές, λοιπόν, μέχρι τώρα «φουντώνουν» αυτό το θηρίο μέσα μου, το τρέφουν. Γιατί η λύσσα για αυτή τη δουλειά είναι σαν ένα θηρίο που θέλει τάισμα συνέχεια.
Δεν είσαι, λες, ηθοποιός, δεν έχεις βγει από σχολή. Πως αυτοπροσδιορίζεσαι;
Ως Τάκης Ζαχαράτος, ο μουρλοπατροκεφαλλονίτης που κάνει την τρέλα του. Δεν θέλω να περιοριστώ σε καμία ταμπέλα, ούτε perfomer, ούτε τίποτα.
Δεν σε βλέπουμε συνέχεια, λίγο σε χάνουμε, λίγο σε βρίσκουμε. Είναι ένα «κόλπο» για να μην κουράζεις, για να σε αναζητούμε;
Δεν είμαι συνέχεια πάνω στη σκηνή, δεν μπορώ να δουλεύω χειμώνα καλοκαίρι, γιατί έχω ανάγκη να κλείνομαι μετά το τέλος μιας δουλειάς στο καβούκι μου, να αναγεννιέμαι για να είμαι πάλι έτοιμος, δυνατός για το επόμενο. Για να γεννήσω νέο εαυτό. Πρέπει να σκέφτομαι το καινούργιο με καθαρό μυαλό.
Μοιάζεις με τον ήρωα που υποδύεσαι;
Ο ρόλος μου στο Cabaret είναι καρμικός. Ο ρόλος αυτός είναι μια κάμερα. Μοιάζω λοιπόν με αυτό. Γιατί αν εγώ μπορώ και υποδύομαι όλους τους χαρακτήρες που ξέρετε, να τους σατιρίζω, να τους μιμούμαι, είναι γιατί παρακολουθώ. Στον δρόμο, παντού. Όταν ο Σωτήρης Χατζάκης μού πρότεινε το ρόλο ενθουσιάστηκα και δέχτηκα αμέσως.
Κι ο Κομπέρ κάνει το ίδιο. Και μάλιστα σε μια εποχή που οι άνθρωποι προσπαθούσαν να επιβιώσουν μέσα από τις χειρότερες δυσκολίες: την πείνα, τον φασισμό. Αλλά είναι πολύ ωραία δοσμένο αυτό, ποιητικά. Σε αυτή τη διαδρομή υπάρχει γέλιο, συγκίνηση, διασκέδαση, υπάρχει μήνυμα. Και κρατάει δύο ώρες, δεν είναι από αυτές τις παραστάσεις που λιποθυμάς στην καρέκλα, έχει ρυθμό, το ευχαριστιέσαι.
Κάνεις σεμινάρια και παρακολουθείς θέατρο και στο εξωτερικό για να εξελίσσεσαι. Το Cabaret το έχεις δει;
Βέβαια, τον ρόλο τον έχω δει στον κινηματογράφο αλλά είχα την τιμή να το δω και στο Broadway 2 φορές. Έχω αρκετή πληροφορία και χωρίς να τον αντιγράψω, έχω δημιουργήσει με τα βασικά δικά του στοιχεία ένα δικό μου πρόσωπο.
Και ξέρεις, ο ρόλος αυτός με «κυνηγούσε». Δώσαμε ραντεβού 3 φορές και συναντηθήκαμε την τελευταία. Πρώτα, η Αλίκη Βουγιουκλάκη μού είχε πει ότι θα με βγάλει στο θέατρο και ήθελε να κάνει το Cabaret και να συνεργαστούμε. Εγώ τότε ήμουν πολύ στην αρχή κι όταν μου το πρότεινε δεn μπορούσα να το πιστέψω. Λέω «πλάκα μου κάνει»; Η Αλίκη είναι παγκόσμιο φαινόμενο. Δεν την έχουν καταλάβει ακόμη. Η Αλίκη ήταν ο βιομήχανος και το προϊόν ταυτόχρονα. Είναι φαινόμενο προς μελέτη. Δεν έχουμε δει πώς έχτισε τη βιομηχανία της, πώς λειτουργούσε το εργοστάσιό της, πώς πουλούσε το προϊόν της, πώς ήταν εκείνη στο γραφείο της ως βιομήχανος, αλλά και πώς ήταν, συγχρόνως και ως προϊόν. Η Αλίκη το κράτησε μυστικό όλο αυτό. Αυτοί οι άνθρωποι για μας τους καλλιτέχνες είναι οδηγοί, life coach, είναι παραδείγματα.
Ποιος υπήρξε ο δικός σου life coach που σου άλλαξε τη ζωή;
Εγώ έχω τη Μαρινέλλα. Λέω πάντα «κοίτα πώς το έκανε αυτό, πώς απέφυγε το άλλο, πώς πήγε εκεί, κοίτα πώς κρατήθηκε». Η Μαρινέλλα είναι οικογένειά μου, τη λατρεύω. Δεν το λέω για να το πω. Τηλεφωνιόμαστε κάθε μέρα, είμαστε αληθινοί φίλοι εδώ και χρόνια. Η σχέση αντέχει.
Ποιος άλλος από τον χώρο υπήρξε καθοριστικός για σένα;
Εγώ μπορεί να μην έχω πάει σε σχολή αλλά είχα την ευλογία να έχω συναντήσει σχολές. Τον Μιχάλη Κακογιάννη, παράδειγμα, που με επέλεξε πιτσιρίκι να παίξω έναν μεγάλο ρόλο στο «Πάνω, κάτω και πλαγίως». Καθόμουν με έναν τέτοιον άνθρωπο σε ένα σαλόνι στην οδό Δελφών και μου έλεγε ιστορίες για τη Τζάκυ Κέννεντυ, τη Μαρία Κάλλας για το πώς ξεκίνησε από την Κύπρο. Μέχρι που «έφυγε», πίναμε καφέ τα απογεύματα και μιλούσαμε πολύ. Σημαντικοί ήταν για μένα επίσης ο Ανδρέας Βουτσινάς και ο Μίμης Πλέσσας.
Έχεις αληθινούς φίλους από τη showbiz;
Εκτιμώ πολλούς ανθρώπους και κάνουμε παρέα αλλά μόνο η Μαρινέλλα είναι φίλη. Και η Μαρίνα Βερνίκου. Είναι η φίλοι μου με οι. Είμαι πολύ τυχερός. Στη ζωή ψάχνουμε τους συγγενείς μας, αυτούς που θα επιλέξουμε, όχι αυτούς που μας έδωσε η ζωή. Εγώ δεν έχω κανέναν παράπονο από τους εξ αίματος συγγενείς μου, αλλά θέλεις να φτιάξεις τη δική οικογένεια. Έχω κρατήσει φιλίες όμως και από την Πάτρα, από την παιδική μου ηλικία.
Σε βλέπουμε να γελάς και να διασκεδάζεις. Τι άνθρωπος είσαι πραγματικά;
Δεν είμαι εύκολος άνθρωπος, μπορεί να είμαι πολύ ανοιχτός στο να γνωρίσω κόσμο και να αγκαλιάσω αλλά στο «ιερό» μου θα μπουν πολύ τσεκαρισμένοι άνθρωποι.
Με ενοχλεί η αγένεια και η τεμπελιά, δεν μου αρέσουν οι φασαρίες, οι εντάσεις, δεν θα με δεις να φωνάζω εύκολα. Οι φωνές είναι ντεμοντέ. Κι επειδή είμαστε πια όλοι τόσο πιεσμένοι και με τόσες έννοιες… Δεν έχει νόημα.
Ως συνεργάτης;
Ως συνεργάτης, όχι, δεν είμαι δύσκολος, είμαι πολύ απαιτητικός, αλλά δεν γίνομαι κακός, δεν φωνάζω. Απαιτώ ήρεμα και με γέλιο. Δεν πιστεύω στη φωνή. Το να φωνάξεις σε κάποιον το μόνο που θα καταφέρεις είναι να τον τρομάξεις και να τον μπλοκάρεις. Δεν θα κάνεις καλύτερο τον άλλον με τη φωνή. Θα φωνάξω μόνο αν καταλάβω ότι πραγματικά χρειάζεται πυγμή και όριο. Περνάμε στη ζωή μας τόσα… Αν η δουλειά δεν είναι λιμάνι ηρεμίας, αποτύχαμε. Αν ήμουν διευθυντής, κάπου θα το έβαζα γραμμένο με μεγάλα γράμματα στην πόρτα: «Εδώ είναι το λιμάνι της ηρεμίας και της γαλήνης».
Υπάρχει κάποιος που θα ήθελες να σατιρίσεις και δεν το έχεις κάνει ακόμη;
Ο Άδωνις (Γεωργιάδης). Αλλά μάς έχει πάρει τη δουλειά. Είναι παγκόσμιο φαινόμενο, είναι ο εαυτός του και συγχρόνως αυτός που σατιρίζει τον Άδωνι. Κάνει και τα δύο. Του δίνω συγχαρητήρια. Με ξεπερνάει ο Άδωνις, τι να κάνω; Δε μπορώ να τον ακουμπήσω. Η καλύτερη επιθεώρηση που υπάρχει είναι η Βουλή. Αυτό θα έκανα στο μέλλον…
CABARET του Joe Masteroff
Θέατρο Παλλάς
Σκηνοθεσία: Σωτήρης Χατζάκης
Χορογραφίες: Δημήτρης Παπάζογλου
Μετάφραση: Αντώνης Γαλέος
Στίχοι: Αφροδίτη Μάνου
Σκηνικά: Μανόλης Παντελιδάκης
Κοστούμια: Άγγελος Μέντης
Διεύθυνση Ορχήστρας – Ενορχήστρωση: Αλέξιος Πρίφτης
Φωτισμοί: Λευτέρης Παυλόπουλος
Βοηθός Σκηνοθέτη: Δήμητρα Καρακωνσταντή
Πρωταγωνιστούν: Τακης Ζαχαράτος, Τάμτα, Κατερίνα Διδασκάλου, Τάσος Νούσιας, Βασίλης Μπισμπίκης, Ευθύμης Ζησάκης, Δήμητρα Λημνιού, Γιάννης Αθητάκης, Δημήτρης Γαλάνης, Έλενα Μεντζέλου, Ελευθερία Παρασκευά και 13 ακόμα ηθοποιοί.
Συμμετέχει 10μελής ορχήστρα υπό την Διεύθυνση του Αλέξιου Πρίφτη
