Σε κινητοποιήσεις βρίσκονται οι κάτοικοι της Τούφας μπροστά στον κίνδυνο να χαθεί ένας από τους ελάχιστους ελεύθερους χώρους της περιοχής και συγκεκριμένα το Ο.Τ. 718 (έκτασης 2.595 τ.μ.), στη συμβολή των οδών Ιωαννίνων και Χελμού, το οποίο είχε δεσμευτεί από το 1992 ως κοινόχρηστος χώρος πρασίνου.
Ρεπορτάζ: Αρετή Κοτσολάκου
Ωστόσο, οι ιδιοκτήτες δεν αποζημιώθηκαν ποτέ, με αποτέλεσμα το 2009 να υπάρξει δικαστική απόφαση για τον αποχαρακτηρισμό του Ο.Τ. από ελεύθερο χώρο.
Το «κερασάκι» ήρθε με την απόφαση που έλαβε στις 29 Ιανουαρίου 2013 το Συμβούλιο Πολεοδομικών Θεμάτων και Αμφισβητήσεων το Βόρειου Τομέα της Περιφέρειας, με την οποία γίνεται άρση της απαλλοτρίωσης και καλείται ο Δήμος να προχωρήσει στην αλλαγή του ρυμοτομικού, στον καθορισμό όρων δόμησης, καθώς και την κατάργηση των πεζοδρόμων που προβλέπονταν. Ωστόσο, σύμφωνα με τα όσα δήλωσε η αντιδήμαρχος Τεχνικών Υπηρεσιών Άννα – Μαρία Τσικίνη «το θέμα είναι οικονομικό».
Ένσταση κατέθεσαν οι κάτοικοι
Το γεγονός αυτό προκάλεσε την αντίδραση των περιοίκων, οι οποίοι κατόπιν σχετικής πρόσκλησης του Δήμου, προχώρησαν στην κατάθεση ένστασης ενάντια στην άρση απαλλοτρίωσης.
Στην ένστασή τους οι κάτοικοι (τα ονόματα των οποίων είναι στην διάθεση της εφημερίδας), επισημαίνουν μεταξύ άλλων ότι «ο τυχόν αποχαρακτηρισμός του (σ.σ. του Ο.Τ.), με σκοπό να καταστεί οικοδομήσιμο επηρεάζει δυσμενώς το περιβαλλοντικό ισοζύγιο της πολεοδομικής ενότητας στην οποία ανήκει και έρχεται σε πλήρη σύγκρουση με τα προβλεπόμενα από την υπ’ αριθ. 10788/5-3-2004 απόφαση του Υπουργού ΠΕΧΩΔΕ “Έγκριση πολεοδομικών σταθεροτύπων (standards) και ανώτατα όρια πυκνοτήτων που εφαρμόζονται κατά την εκπόνηση των γενικών πολεοδομικών σχεδίων, των σχεδίων χωρικής και οικιστικής οργάνωσης ανοιχτής πόλης και των πολεοδομικών μελετών” (…)». Επίσης, επισημαίνουν ότι «(…) τυχόν αποχαρακτηρισμός του οικοπέδου και η αλλαγή χρήσης αυτού, ώστε τούτο να καταστεί άρτιο και οικοδομήσιμο για χρήση αμιγούς κατοικίας είναι αδιστάκτως βέβαιο ότι θα επιβαρύνει το φυσικό και ήδη (υπερ)δομημένο περιβάλλον της συγκεκριμένης πολεοδομικής ενότητας και θα συντελέσει την ακόμα μεγαλύτερη μείωση της επιθυμητής αναλογίας κοινόχρηστων χώρων και χώρων πρασίνου ανά κάτοικο της περιοχής και συνακόλουθα στην υποβάθμιση της ποιότητας ζωής των κατοίκων».
«Κοινωνική και πολεοδομική ανάγκη»
Το θέμα είχε αναδείξει με ανακοίνωσή της και ο συνδυασμός ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ (δημοσιεύτηκε σε προηγούμενο φύλλο της ΑΜΑΡΥΣΙΑΣ), ενώ τέθηκε και στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Χαλανδρίου της 19ης Μαρτίου.
Συγκεκριμένα, ο δημοτικός σύμβουλος της ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ Γρηγόρης Καλομοίρης υπενθύμισε όλα τα παραπάνω, υποστηρίζοντας ότι «η ομόφωνη απόφαση του Συμβουλίου ελήφθη κατόπιν παρέμβασης των ιδιοκτητών και με την απουσία από την συζήτηση των εκπροσώπων του Δήμου».
Παράλληλα, τόνισε ότι η δημοτική αρχή έχει, σύμφωνα με το νόμο, περιθώριο έξι μηνών για την επανεπιβολή της απαλλοτρίωσης, υπογραμμίζοντας τη μεγάλη ανάγκη για τη διατήρηση του κοινόχρηστου χώρου. «Κατά την άποψή μας συντρέχουν πολεοδομικές και κοινωνικές ανάγκες για να προχωρήσει ο Δήμος σε αυτή τη διαδικασία», τόνισε, υπογραμμίζοντας ότι «με βάση την μελέτη αναθεώρησης του Γενικού Πολεοδομικού Σχεδίου, διαπιστώνεται ότι από την ευρύτερη αυτή πολεοδομική ενότητα λείπουν 65 περίπου στρ. αθλητικών χώρων και 42 στρ. χώρων πρασίνου».
Ο ίδιος υποστήριξε ότι «η πιστοληπτική ικανότητα του Δήμου είναι σε υψηλά επίπεδα, άρα μπορεί να εξασφαλίσει δάνειο από το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων ή μπορεί ακόμα και να υπάρξει ανταλλαγή μέσα από την τράπεζα γης που διαθέτει ο Δήμος».
Από την πλευρά της, η δημοτική σύμβουλος του συνδυασμού ΧΑΛΑΝΔΡΙ ΦΙΛΙΚΗ ΠΟΛΗ Κική Γκότση υπογράμμισε: «Οκτώ χρόνια κάνω αυτή την ερώτηση και δεν έχω πάρει απόφαση από κανέναν αρμόδιο αντιδήμαρχο», ενώ τον λόγο πήρε και εκπρόσωπος των κατοίκων, ο οποίος παρευρισκόταν στη συνεδρίαση.
Ο τελευταίος υπογράμμισε την ανατροπή του περιβαλλοντικού ισοζυγίου στην περιοχή, σε περίπτωση που χαθεί και αυτός ο χώρος, ενώ ζήτησε συνάντηση των κατοίκων με τον δήμαρχο Γιώργο Κουράση.
Απαντώντας, ο Γ. Κουράσης δεσμεύτηκε ότι θα υπάρξει συνάντηση μεταξύ των κατοίκων και της Τεχνικής Υπηρεσίας «για να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε».
«Οικονομικό το πρόβλημα»
Ωστόσο, μέχρι τις αρχές Απριλίου δεν είχε προγραμματιστεί η προαναφερόμενη συνάντηση, ενώ εκπρόσωπος των κατοίκων, μιλώντας στην εφημερίδα μας, δήλωσε έντονα την ανησυχία του για τους χειρισμούς του Δήμου στο θέμα.
Από την πλευρά της, η αντιδήμαρχος Τεχνικών Υπηρεσιών Άννα – Μαρία Τσικίνη, σε δηλώσεις της στην ΑΜΑΡΥΣΙΑ υπογράμμισε με έμφαση ότι «δεν πρόκειται για ζήτημα πολιτικής βούλησης της διοίκησης, η οποία φυσικά και θέλει τη διατήρηση των ελεύθερων χώρων, αλλά για οικονομικό θέμα». Η ίδια υποστήριξε ότι το κόστος της απαλλοτρίωσης αγγίζει τα δύο εκατ. ευρώ, ποσό που θα πρέπει να δοθεί άμεσα από τον Δήμο προκειμένου να διατηρηθεί ο χώρος.
«Ωστόσο, το ποσό αυτό δεν μπορεί να καλυφθεί από κάποιο εθνικό ή ευρωπαϊκό πρόγραμμα, ενώ αδύνατη είναι και η σύναψη δανείου, για οικονομικούς λόγους», εξήγησε.
Τέλος, η αντιδήμαρχος μας ενημέρωσε ότι η ένσταση των κατοίκων θα τεθεί ως θέμα στην επόμενη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου, ώστε το Σώμα να λάβει μια γνωμοδοτικού χαρακτήρα απόφαση που στη συνέχεια θα διαβιβαστεί στην Περιφέρεια, χωρίς όμως να αποκαλύψει ποια θα είναι η στάση της δημοτικής αρχής.
