Γράφει ο Φοίβος Κλόκκαρης
Αντιστράτηγος ε.α.
H τουρκική επεκτατική στρατηγική σε βάρος της Κύπρου, πηγάζει από τον ιερό όρκο της τουρκικής εθνοσυνέλευσης το 1920, περί ανασύστασης της Οθωµανικής αυτοκρατορίας και ανάκτησης απωλεσθέντων εδαφών µεταξύ των οποίων και η Κύπρος. Συντάχθηκε τη δεκαετία του 1950 από την τουρκική κυβέρνηση Μεντερές, µε τη συνδροµή της Βρετανίας για αποτροπή της ένωσης της Κύπρου µε την Ελλάδα. Περιλαµβάνεται στις εκθέσεις Νιχάτ Ερίµ 1956 και στο σχέδιο επανάκτησης της Κύπρου 1957.
Η Τουρκία υλοποιεί σταδιακά, αδίστακτα και µεθοδικά τη στρατηγική της για έλεγχο όλης της Κύπρου.Μέχρι σήµερα εκµεταλλευόµενη και στρατηγικά λάθη του Ελληνισµού (τριµερής διάσκεψη Λονδίνου 1955, συνθήκες Ζυρίχης-Λονδίνου 1960, αποµάκρυνση ελληνικής µεραρχίας1967, πραξικόπηµα 1974), η Τουρκία πέτυχε τη διχοτόµηση και δηµογραφική αλλοίωση της Κύπρου µε κύριους σταθµούς: (1) 1960 λειτουργική διχοτόµηση µε τις συνθήκες Ζυρίχης/Λονδίνου. Η Τουρκία αποκτά εγγυητικά δικαιώµατα και εγκαθιστά στρατεύµατα στην Κύπρο. (2) 1963/64 δηµογραφική διχοτόµηση µε την τουρκανταρσία και τη συγκέντρωση των Τουρκοκυπρίων (ΤΚ) σε θύλακες. (3) 1974 γεωγραφική διχοτόµηση µε τη στρατιωτική εισβολή, την κατάληψη του βορείου τµήµατος της Κύπρου, την εκρίζωση του ελληνικού πληθυσµού και τον εποικισµό µε Τούρκους εποίκους. (4) 1983 πολιτική διχοτόµηση µε την εγκατάσταση παράνοµης υποτελούς διοίκησης, της «Τ∆ΒΚ».
Σήµερα διανύουµε το τελευταίο στάδιο ολοκλήρωσης της τουρκικής επεκτατικής στρατηγικής, που είναι η επιδίωξη της Τουρκίας να καταλύσει το κράτος της Κ∆ και να θέσει υπό τον στρατηγικό έλεγχό της όλη την Κύπρο. Χρησιµοποιεί ως κύρια µέσα τις τουρκικές δυνάµεις κατοχής (Τ∆Κ), που έχουν δυνατότητα αιφνιδιαστικής επιθετικής ενέργειας και προωθούνται σταδιακά στη νεκρή ζώνη, τη δηµογραφική αλλοίωση, που ολοκληρώθηκε στις κατεχόµενες περιοχές και τη µεθόδευση επιβολής λύσης στο Κυπριακό, η οποία να νοµιµοποιεί τα τετελεσµένα της τουρκικής εισβολής/κατοχής. Ήδη στο Κυπριακό, πέτυχε να βρίσκονται στην τράπεζα των διαπραγµατεύσεων δύο λύσεις τουρκικών όρων. Η υποστηριζόµενη από την Κυπριακή ∆ηµοκρατία (Κ∆) λύση ∆∆Ο (συγκαλυµµένη µορφή συνοµοσπονδίας δύο κρατών) και η υποστηριζόµενη από την Τουρκία λύση δύο κρατών (συνοµοσπονδία δύο κρατών).
Η Τουρκία δεν επιδιώκει λύση δύο ανεξάρτητων κρατών στην Κύπρο, αλλά συνοµοσπονδία δύο κρατών, τα οποία να τελούν υπό τον έλεγχο και την κηδεµονία της. Οι κυβερνήσεις της Κ∆, µετά την τουρκική εισβολή το 1974, ακολουθούν στρατηγική κατευνασµού και υποχωρητικότητας, που όχι µόνο δεν ανακόπτει αλλά αυξάνει την τουρκική επιθετικότητα. Παρά το γεγονός ότι ο Κυπριακός Ελληνισµός, την 24η Απριλίου 2004 µε το δηµοψήφισµα για το σχέδιο Ανάν, απέρριψε µε συντριπτική πλειοψηφία τη λύση ∆∆Ο, οι κυβερνήσεις της Κ∆, καθώς και οι ηγεσίες των περισσότερων πολιτικών κοµµάτων της Κύπρου, δεν σεβάστηκαν τη λαϊκή ετυµηγορία και εξακολουθούν να υποστηρίζουν µέχρι σήµερα τη ∆∆Ο. Η λύση αυτή, εξυπηρετεί τα συµφέροντα της Τουρκίας και της Βρετανίας, η οποία πέτυχε να περιληφθεί και σε ψήφισµα του ΣΑ/ΟΗΕ.
Η ∆∆Ο καταλύει την Κ∆, νοµιµοποιεί την τουρκική εισβολή/κατοχή, παραβιάζει τη δηµοκρατική αρχή της πλειοψηφίας στη λήψη αποφάσεων, την ενότητα του κράτους και τα ανθρώπινα δικαιώµατα (ατοµικής ιδιοκτησίας, εκλέγειν-εκλέγεσθαι, ελευθερίας εγκατάστασης), µε την επιβολή εδαφικών ζωνών µε εγγυηµένες πλειοψηφίες κατοίκων και περιουσιών. Είναι λύση που εξυπηρετεί τον τουρκικό στόχο για στρατηγικό έλεγχο όλης της Κύπρου.
Αυτό συνάγεται από τις συµφωνηµένες συγκλίσεις των συνοµιλιών, µεταξύ των οποίων είναι ο αφοπλισµός του κυπριακού κράτους µετά τη λύση (εξυπηρετεί τον στρατιωτικό έλεγχο της Κύπρου από την Τουρκία) και το δικαίωµα βέτο της µειοψηφίας των ΤΚ, στη λήψη αποφάσεων του κυπριακού κράτους (εξυπηρετεί την Τουρκία να επιβάλει µέσω των ΤΚ τις αποφάσεις στο κυπριακό κράτος και να αποκτήσει τον πολιτικό έλεγχό του).
Οι ΤΚ είναι πλήρως εξαρτηµένοι από την Τουρκία, λόγω πλειοψηφίας των εποίκων και λόγω των παράνοµων διµερών συµφωνιών εξάρτησης των κατεχοµένων από την Τουρκία, η οποία εµµένει να ενσωµατωθούν στη λύση του Κυπριακού, όπως έπραξε και στο σχέδιο Ανάν. Μας ανησυχεί το γεγονός ότι η ηγεσία µας, τρέφει αυταπάτες, τις οποίες καλλιεργεί και στον λαό, ότι η ∆∆Ο συνιστά συµβιβαστική λύση, η οποία συγκροτεί ένα κανονικό δηµοκρατικό κράτος, ενώ αυτή οδηγεί σε πολύπλοκο δυσλειτουργικό κράτος, το οποίο θα ελέγχεται στρατιωτικά και πολιτικά από την Τουρκία. Ακόµα περισσότερο, µας ανησυχεί η αδράνεια µεγάλου µέρους του λαού, που δεν αντιδρά και δεν κινητοποιείται προς ανακοπή της λανθασµένης πορείας, που ακολουθείται στο Κυπριακό.
Προφανώς αυτό οφείλεται στην άρνηση όλων των κυβερνήσεων της Κ∆, να κοινοποιήσουν επίσηµα στον λαό τις συγκλίσεις των συνοµιλιών, µε την αδικαιολόγητη επίκληση του απορρήτου αυτών. Οι συγκλίσεις των συνοµιλιών είναι γνωστές στην Τουρκία και τη Βρετανία και δεν τίθεται θέµα εθνικής ασφάλειας να τις γνωρίζει ο λαός. Η κοινοποίησή τους, την οποία οφείλει να πράξει η κυβέρνησή µας το ταχύτερο, ίσως συµβάλει στη διάλυση των ψευδαισθήσεων, που καλλιεργούνται στον λαό, ότι η ∆∆Ο επανενώνει και απελευθερώνει την Κύπρο, ενώ αυτή η λύση νοµιµοποιεί τα τετελεσµένα της τουρκικής εισβολής/κατοχής και επεκτείνει τον έλεγχο της Τουρκίας σε όλο το νησί.
Ίσως η συνειδητοποίηση αυτού του θανάσιµου κινδύνου, κινητοποιήσει τον λαό, να απαιτήσει από την ηγεσία µας, να σεβαστεί τη λαϊκή ετυµηγορία του 2004, να απορρίψει τη ∆∆Ο και να επαναφέρει το Κυπριακό στην ορθή βάση του, ως θέµατος εισβολής, κατοχής, εποικισµού, εθνοκάθαρσης.
Αν εφαρµοσθεί η ∆∆Ο ως λύση του Κυπριακού, ο Ελληνισµός θα διαπράξει άλλο ένα στρατηγικό λάθος, το οποίο θα συµβάλει στην ολοκλήρωση της τουρκικής επεκτατικής στρατηγικής ελέγχου ΟΛΗΣ της Κύπρου.
