Γράφει ο Μιχάλης Κ. Δερμιτζάκης
Δικηγόρος ε.τ.
Στην πρόσφατη ομιλία του στο Ελληνικό Κοινοβούλιο ο Ουκρανός πρόεδρος διέπραξε μνημειώδη απρέπεια σε βάρος της Ελλάδας. Προσέβαλε και απογοήτευσε τους Έλληνες, προκάλεσε τους εκπροσώπους μας στη Βουλή και φέρθηκε ανάρμοστα σε μια χώρα που, από την αρχή τής δοκιμασίας τού λαού του, βρέθηκε δίπλα τους φίλη και αρωγός.
Πρόβαλε απροειδοποίητα μέσα στη Βουλή μας δυο μαχητές τού νεοναζιστικού τάγματος Αζόφ και προκάλεσε έντονες διαμαρτυρίες αρκετών Βουλευτών και πολιτών. Δεν αναφέρθηκε στα κατορθώματα του κ. Ερντογάν, που τον αποκαλεί “καλό του φίλο”, για τις απειλές του εναντίον τής Ελλάδας, την αμφισβήτηση της κυριαρχίας και των δικαιωμάτων μας, τις παραβιάσεις του εναέριου και θαλάσσιου χώρου μας, το casus belli και τη διεκδίκηση των νησιών και τού πλούτου μας στις θάλασσές μας, στο Αιγαίο και την Κρήτη. Ούτε είπε κουβέντα για την παράνομη εισβολή και κατοχή τού 40% τού κυπριακού εδάφους, τον εποικισμό τής Νήσου και τις άλλες αθλιότητες της Τουρκίας εναντίον της, που διαπράττει αρκετές δεκαετίες τώρα. Το όνομα του κ. Ερντογάν και τής Τουρκίας φαίνεται πως είναι ταμπού για τον Ουκρανό ηγέτη και δεν τα πρόφερε ούτε και στην ομιλία του, την ίδια μέρα, στο Κοινοβούλιο της Κύπρου, προκαλώντας και πάλι σωρεία αντιδράσεων του Κυπριακού Ελληνισμού και τής ηγεσίας του.
Ο κ. Ζελένσκι στην εμφάνισή του εδώ εστίασε στο θυμικό των Ελλήνων. Μας θύμισε πως το “Ελευθερία ή Θάνατος” των αγωνιστών τού ‘21 αποτελεί και σήμερα τη δική τους επική ιαχή · πως η Φιλική Εταιρία ιδρύθηκε στην Οδησσό και μας ζήτησε να ιδρύσουμε τώρα στην Ελλάδα μια καινούργια, για να σώσουμε την Ουκρανία. Μας μίλησε, τέλος, για τον Ελληνισμό τής Ουκρανίας και το χρέος μας να τον βοηθήσουμε. Θα διέφυγαν, προφανώς, της προσοχής τού υψηλού προσκεκλημένου μας ορισμένες λεπτομέρειες, ότι δηλαδή:
Η Οδησσός, στην οποίαν όντως ιδρύθηκε η Φιλική Εταιρία στις 14 Σεπτεμβρίου 1814, ήταν πόλη τής Ν. Ρωσίας, δηλαδή πόλη ρωσική. Η οικογένεια Υψηλάντη (Κωνσταντίνος και Ελισάβετ οι γονείς) , ο Αλέξανδρος ηγέτης τής Φ.Ε., ο Δημήτριος, αδελφός του (αξιωματικοί τού ρωσικού στρατού και οι δύο), τα λοιπά αδέλφια τους και άλλοι Φιλικοί ήταν επίσης Ελληνορρώσοι και όχι Ουκρανοί. Και, βεβαίως, ότι η μητέρα-Ελλάδα παρέχει, ανελλιπώς, γενναιόδωρα στοργή και φιλοξενία στους χιλιάδες ξεριζωμένους -Έλληνες και μη- της Ουκρανίας. Γνωρίζει, τέλος, την αμέριστη βοήθεια της χώρας μας σε ανθρωπιστικό, επισιτιστικό και στρατιωτικό υλικό και όπλα και τη διαρκή στήριξή της σε Ευρωπαϊκό και Διεθνές επίπεδο και στους Διεθνείς Οργανισμούς.
ΌΜΩΣ οι Έλληνες και η πολιτική μας ηγεσία έχουμε ιερό χρέος να διασφαλίσουμε και τα δικά μας, τα ΕΛΛΗΝΙΚΑ συμφέροντα. Να ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΟΥΜΕ τη χώρα μας. Γιατί είναι αδιανόητο ο Τούρκος ηγέτης να το παίζει διαρκώς “επιτήδειος ουδέτερος”, να τα έχει καλά με όλους και να εναγκαλίζεται και με τους δύο εμπόλεμους κι εμείς εδώ να είμαστε συνέχεια απόντες. Φαίνεται να έχουμε ξεχάσει, ηγεσία και λαός, πως η ΕΛΛΆΔΑ πρέπει να είναι ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΡΙΑ στις διεθνείς εξελίξεις. Πως ΔΕΝ προσήκει στους Έλληνες ο ρόλος τού ουραγού!
Ναι, δεν υπάρχει αμφιβολία πως ο κ. Πούτιν ασκεί, όντως, πολεμική βία στην Ουκρανία· πως είναι δικτάτορας · πως είναι εισβολέας και προσπαθεί, με την πειθώ τού πολέμου, ν’ αλλάξει τα σύνορά της · και πως κάνει τώρα στην Ουκρανία ό,τι κάνει και στην Κύπρο η Τουρκία πενήντα χρόνια συνεχώς ! Όμως όλ’ αυτά τα κάνει ο Πούτιν, ΌΧΙ η Ρωσία, ΌΧΙ ο Ρωσικός λαός που δεν έχει τίποτα να χωρίσει με τ’ αδέλφια του, τους ομόθρησκους και ομόγλωσσούς του Ουκρανούς. Όταν, μάλιστα, χιλιάδες εξ αυτών έχουν δημιουργήσει οικογένειες με παιδιά, που ζούσαν ευτυχισμένοι. Εξάλλου δεν πρέπει να ξεχνάμε πως πολλά απ’ όσα αποφασίζουν οι ηγέτες δεν είναι κατ’ ανάγκη και επιθυμίες των λαών τους.
Γιατί, λοιπόν, σπεύσαμε και καταδικάσαμε τη Ρωσία; Γιατί διαγράψαμε, με μια μονοκοντυλιά, την ισχυρή ελληνορρωσική φιλία; Μια φιλία, που έχει τις ρίζες της στα βάθη των αιώνων, από την εποχή τού Μεγάλου Δούκα τής Μόσχας, Ιβάν Γ’, το 1472 ! Γιατί απελάσαμε τους 12 Ρώσους διπλωμάτες κι επιβάλαμε τόσες κυρώσεις εναντίον τής Ρωσίας; Επειδή τής επέβαλαν κυρώσεις η Ε.Ε., οι “φίλοι” και εταίροι μας στη Δύση και το ΝΑΤΟ, έπρεπε κι εμείς να πράξουμε το ίδιο, για να μην τους κακοκαρδίσουμε; Μήπως η απέλαση αυτή ήταν πράξη εσπευσμένη, άκαιρη και βλαπτική των δικών μας συμφερόντων; Ευχή κι ελπίδα των Ελλήνων είναι να μη συμβεί κάτι τέτοιο.
Θα ήταν, πάντως, μεγάλο το κέρδος για τη χώρα μας και τους Έλληνες, ΕΆΝ οι ίδιοι αυτοί “φίλοι” και εταίροι ΔΕΝ μας θεωρούσαν a priori δεδομένους · εάν είχαμε το σθένος να απαιτούμε · εάν δεν ήμασταν οι προβλέψιμοι και οι καλόβολοι “yes men” !! Αυτό έκαναν πάντα οι Τούρκοι στις συναλλαγές τους με τους ισχυρούς αυτούς και με όσους άλλους είχαν νταραβέρια : χτυπούσαν τα χέρια στο τραπέζι, απαιτούσαν και, στο τέλος, “με τον τσαμπουκά τους”, κέρδιζαν πάντα αυτά που ήθελαν ! Έτσι κέρδισαν και τώρα τον ρόλο τού “ειρηνοποιού” και “διαμεσολαβητή” των εμπολέμων ! Κέρδισαν τον Πούτιν, τον Ζελένσκι, την Ε.Ε., τις Η.Π.Α. και το ΝΑΤΟ. Εις υγείαν μας, λοιπόν. Και, για να θυμηθούμε και τον θυμόσοφο λαό, “στερνή μου γνώση, να σ’ είχα πρώτα” !!
Οφείλουμε, όμως, όλοι μας, ηγέτες και λαοί, να θυμόμαστε πως τα συμφέροντα της Ελλάδας, της Ευρώπης ΚΑΙ τής Δύσης (των Η.Π.Α. και τού ΝΑΤΟ) , όλων μας, γενικώς, επιβάλλουν όπως η Ρωσία παραμείνει στην Ευρώπη και κοντά στους Ευρωπαίους και ΌΧΙ με τη στάση και τις αποφάσεις μας να τη στείλουμε πεσκέσι στην αγκαλιά τής Κίνας. Κάτι τέτοιο δεν θα είναι προς το συμφέρον κανενός : ούτε τής Ευρώπης ούτε τής Δύσης αλλά ΟΎΤΕ και τής ίδιας τής Ρωσίας. Σκεφτείτε το καλά αυτό!!
