Ημέρα Μνήμης για τον άδικο χαμό του Ποντιακού Ελληνισμού το 1919.
Η ιστορία αναφέρει χαρακτηριστικά ότι τις ημέρες εκείνες των θλιβερών αιματηρών γεγονότων του ξεριζωμού, η θάλασσα βάφτηκε κόκκινη και τα κομμένα κεφάλια των συμπατριωτών μας διακοσμούσαν τις πλατείες σε σχήμα πυραμίδας από τους αιμοδιψείς Οθωμανούς Τούρκους που σφαγίασαν 350,000 και πλέον, αδελφούς μας.
Παρόμοια γεγονότα συνέβησαν και στη Μικρασιατική καταστροφή όπου ο George Horton πρόξενος των ΗΠΑ στην Τουρκία το 1922 έγραψε επηρεαζόμενος από την τουρκική θηριωδία, το βιβλίο «η κατάρα της Μικράς Ασίας».
Το να θυμηθούμε την τραγωδία της γενοκτονίας των Ποντίων, που στους νεότερους φθάνει σαν μακρινή ηχώ από τις αφηγήσεις των γονιών, αποτελεί ηθικό, εθνικό και θρησκευτικό χρέος έναντι των άταφων Ποντίων νεκρών. Μια ελάχιστη αναγνώριση, δικαίωση και συμβολική ταφή.
Η γενοκτονία των Ποντίων είναι από τα γεγονότα τα οποία όχι μοναχά δεν φθείρονται, δεν ελαττώνεται η πρωταρχική λάμψη τους – ως αγάπη για την Ελλάδα και την Ορθοδοξία – στο πέρασμα του χρόνου, αλλά αντίθετα ξεχωρίζει για την ηθική της ανανέωση που αποτελεί σημαντικό φάρο που οδηγεί στην πορεία του έθνους.
Η δικαίωση του αιτήματος της αναγνώρισης της γενοκτονίας θα ολοκληρωθεί μόνο όταν η Τουρκία παραδεχθεί και ζητήσει συγνώμη για ότι έχει κάνει εις βάρος του Ελληνισμού.
Αναρωτιέμαι ….τα σκέπτονται αυτά οι πρώην και ο νυν πρωθυπουργός, όταν καταθέτουν στεφάνι στο μαυσωλείο του σφαγέα του Ελληνισμού όπως έχει χαρακτηρίσει η ιστορία του Κεμάλ Μουσταφά Ατατούρκ?
Χρήστος Καλαποθαράκος – Δημοτικός σύμβουλος Πεντέλης – Πολιτευτής ΛΑ.Ο.Σ.
