Κάποτε η οδός Μεγάλου Αλεξάνδρου αποτελούσε παράδειγμα βιοκλιματικής ανάπλασης και αναβάθμισης μίας ολόκληρης περιοχής.
Η μετατροπή του δρόμου σε οδό ήπιας κυκλοφορίας με τη φύτευση εκατοντάδων δέντρων, τη δημιουργία παρτεριών, χώρων ξεκούρασης, κρινών και παιδικών χαρών αναβάθμισε όλο το Μαρούσι, ανέβασε την ποιότητα ζωής των κατοίκων, αύξησε την αξία των ακινήτων και συνετέλεσε ώστε να θέλουμε όλοι να ζούμε στην περιοχή.
Λίγα χρόνια μετά και ενώ ο δήμος επιμένει στις βιοκλιματικές αρχές (βλ. ανάπλαση κέντρου), στην ήπια κυκλοφορία (βλ. κοινόχρηστα ποδήλατα) κλπ, φαίνεται να έχει εγκαταλείψει τα παλαιά έργα.
Η Μεγάλου Αλεξάνδρου πλέον θυμίζει εγκαταλελειμένη περιοχή. Τα συστήματα αυτόματου ποτίσματος εδώ και χρόνια έχουν καταστραφεί με τους σωλήνες να χάσκουν αποσυνδεδεμένοι. Τα βυτιοφόρα που τα προηγούμενα χρόνια είχαν αντικαταστήσει το αυτόματο πότισμα έχουν σταματήσει να περνούν, όπως και οι οδοκαθαριστές που μάζευαν τα φύλλα και τα πεσμένα νεράτζια.
Όσο για συντήρηση ούτε λόγος. Οι φωτογραφίες είναι αψευδείς μάρτυρες της εγκατάλειψης. Τα πεζούλια είναι άβαφα εδώ και χρόνια, το γκαζόν και οι λοιπές φυτεύσεις έχουν εγκαταλειφθεί,
τα παρτέρια είναι γεμάτα σκουπίδια και ακαθαρσίες σκύλων, η άλλοτε παιδική χαρά έχει καταργηθεί γιατί προφανώς ενοχλούσε τους γείτονες. Αποτέλεσμα, στη μοναδική παιδική χαρά της περιοχής, στους Αγίους Αναργύρους, να στριμώχονται δεκάδες παιδιά.
Τι μέλλει γενέσθαι; Ο δήμος όπως φαίνεται μας έχει εγκαταλείψει. Μήπως είναι ώρα να ενεργοποιηθούμε ως πολίτες; Αν ο δήμος έδινε τα υλικά και τον εξοπλισμό, θα μπορούσαμε 40-50 κάτοικοι της περιοχής να μαζευτούμε και να κάνουμε τον δρόμο πρότυπο.
Τι λέτε;
Κ. Παπαγρηγ.
Κάτοικος περιοχής
