Με την ευκαιρία της επίσκεψης του Πάπα, τους στη Λέσβο ευρισκόμενους «πρόσφυγες», επίσκεψη η οποία ανάγκασε να παρευρεθούν επίσης οι προκαθήμενοι της Ορθοδόξου εκκλησίας, τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίο και τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερώνυμο, μου γεννούνται ερωτήματα και προβληματισμοί, του οποίους αυθόρμητα αισθάνομαι την ανάγκη να εκφράσω εδώ. Στην προσπάθειά μου να καλύψω όλες τις θέσεις και απόψεις γύρω από τη θρησκεία, επιτρέψτε μου να υποσημειώσω ότι, ανεξαρτήτως του εάν και πόσο πιστεύουν στην αγάπη και αλληλεγγύη όλοι αυτοί οι προκαθήμενοι της Χριστιανοσύνης, είχαν υποχρέωση να εκφράσουν και να επιδείξουν την διδαχή και το παράδειγμα του Ιησού Χριστού, όπως καταγράφηκε στην Αγία Γραφή, χωρίς να χάνεται η αξία αυτής της πρωτοβουλίας και έκφρασης αγάπης και συμπαράστασης.
Η Εκκλησία του Χριστού, πρέπει να αποδεικνύει κάθε στιγμή, τον αναγκαίο και αναντικατάστατο ρόλο που, Θεία Προνοία, επιτελεί στην κοινωνία, ρόλο και προορισμό που έχουν ιερή υποχρέωση να εκφράζουν ειλικρινά και ανυπόκριτα κάθε στιγμή και ιδιαίτερα προς τους ανήμπορους, τόσο υλικά όσο και πνευματικά, πολίτες. Η υποχρέωση αυτή των λειτουργών της Χριστιανοσύνης, είναι χρήσιμη και αναγκαία, όχι μόνο από θρησκευτική επιταγή, αλλά κυρίως για να συμπληρωθεί κάθε κενό που το κράτος πρόνοια αφήνει, μια και είναι αδύνατο αντικειμενικά, η Πολιτεία να δύναται ή να γνωρίζει την ανάγκη του κάθε ταλαίπωρου πολίτη.
Οι χριστιανοί και κάθε πολίτης, από τη άλλη μεριά, θα πρέπει να αντιλαμβάνεται και να γνωρίζει, ότι οι λειτουργοί της εκκλησίας του Χριστού, όσο και αν έχουν λάβει την θεία φώτιση, είναι και αυτοί άνθρωποι, με τις αδυναμίες τους και τα προβλήματά τους. Έτσι ας είμαστε όλοι επιεικείς στην κρίση μας, και ας προσπαθήσει ο, καθένας μας να συμβάλλει στην συμπλήρωση αυτού του ιερού προορισμού της Εκκλησίας του Θεού, δια των εκπροσώπων τους ιερωμένων, έστω και όταν εμφανώς σφάλουν ή ακόμη και αμαρτάνουν.
Να μην μας διαφεύγει το γεγονός ότι, ο λόγος και το παράδειγμα του Χριστού, είναι ό,τι πιο αληθινό και δίκαιο, ό,τι πιο σωστό και ωραίο, έχει ανάγκη και πρέπει να εκφράζει ο κάθε πολίτης, για να εξασφαλιστεί μια ήρεμη και ευημερούσα κοινωνία, έστω και αν είναι άθεοι, όπως επιδερμικά οι περισσότεροι, πιστεύουν. Το ερώτημα που γεννάται στην προκειμένη περίπτωση, είναι αν ο άνθρωπος, ένα τόσο μηδαμινό και ασήμαντο όν, που γνωρίζει μόνο ό,τι βλέπει και ακούει, μέσα στην απεραντοσύνη και απόλυτη άγνοια του σύμπαντος, έχει την δύναμη και το δικαίωμα να κρίνει και συμπεραίνει την ύπαρξη ή μη ενός υπέρτατου όντος, που εδώ στη Γη ονομάζουμε Θεό. Η απάντηση είναι τόσο απλή όσο και χρήσιμη. Δεν χρειάζεται να προβληματίζεται κανείς για την ύπαρξη ή μη του Θεού. Είναι αρκετό να ακολουθεί και επιτελεί όσα ο Χριστός δίδαξε και διακήρυξε και θα εξασφαλίσουμε έτσι την ήρεμη και ευημερούσα κοινωνία, στην οποία όλοι, θέλω να πιστεύω, θέλουμε να διαβιούμε και να υπηρετούμε.
Οι πιο πάνω σκέψεις και προβληματισμοί, μας οδηγούν στου λεγόμενους πρόσφυγες και μετανάστες, οι οποίοι είναι κατά κανόνα μουσουλμάνοι στο θρήσκευα. Με το γεγονός ότι είναι όλοι φανατικοί, όπως το ίδιο το Κοράνι τους το επιβάλλει, έστω και ως ρητορικό ερώτημα, θα τους λέγαμε ότι, ο δικός σας θεός ο Αλλάχ, δεν μπόρεσε να σας σώσει, ούτε καν να σας προστατέψει και έστω και υποσυνείδητα, έρχεστε εδώ να σας προστατέψει ο δικός μας Θεός, γνωρίζοντας ίσως, ότι ο Θεός μας είναι ο Θεός της αγάπης και αλληλεγγύης, Με δεδομένο επίσης ότι το δικό σας Ευαγγέλιο, το Κοράνι, σας διδάσκει ότι ο μη μουσουλμάνος είναι άπιστος και πρέπει να εξαφανιστεί, αν κάποιοι από εμάς του Χριστιανούς, ερχόταν να σας ζητήσει την βοήθεια και συμπαράστασή σας, υπήρχε κίνδυνος, όχι μόνο να μη μας τη δώσετε, αλλά θα κινδυνεύαμε, εν ονόματι των εντολών της θρησκείας σας, να μας θανατώσετε ως άπιστους.
Όταν οι Κεφαλές της Χριστιανοσύνης, ο Πάπας, ο Πατριάρχης και ο Αρχιεπίσκοπος Ελλάδος, οι ίδιοι αυτοπροσώπως ήρθαν σε σας και σας χαιρετούσαν έναν έναν με αγάπη και εγκαρδιότητα, και μάλιστα δείχνατε ότι το αναγνωρίζατε και το εκτιμούσατε, και τους ζητούσατε να κάνουν κάτι για σας, μήπως ήταν η πιο κατάλληλη στιγμή με τα ισχυρότερα επιχειρήματα και τις πλέον απτές αποδείξεις, να διερωτηθείτε μήπως η δική μας η θρησκεία είναι πιο ανθρώπινη και αληθινή; Πιστεύω ότι, αν έτσι τους παρουσίαζαν τα γεγονότα και τις έννοιες, οι μουσουλμάνοι θα ήταν τουλάχιστον προβληματισμένοι, μη δυνάμενοι να αρνηθούν αυτή την ξεκάθαρη αλήθεια.
Με το σημαντικότερο δεδομένο, ότι όλοι οι μουσουλμάνοι είναι εν δυνάμει τρομοκράτες, ως επιρρεπείς λόγω επιταγών του Κορανίου ή τουλάχιστον ότι όλοι οι τρομοκράτες είναι μουσουλμάνοι, η επιφύλαξη και ο φόβος μας να δεχθούμε πληθώρα μουσουλμάνων στη κοινωνία μας, είναι βάσιμος και σεβαστός. Με βάση όσα πιο πάνω αναφέρθηκαν στη σύγκριση των δύο θρησκειών, αν αποδειχθεί ατελέσφορη η όπια προσπάθεια τροποποίησης του Κορανίου, μήπως αποδειχθεί ως αποτελεσματική ιδέα, να διανείμουμε στα κέντρα «φιλοξενίας» και όπου αλλού ευρίσκονται μουσουλμάνοι, είτε είναι είτε δεν είναι πρόσφυγες, ένα φυλλάδιο με σύντομη ανάπτυξη των πιο πάνω περιγραφών και επιχειρημάτων, να τους ενημερώνουμε ότι όποιος ασπασθεί τον χριστιανισμό την θρησκεία της αγάπης και αλληλεγγύης, όχι για λόγους ρατσιστικούς ή άλλους, αλλά απλά και μόνο για λόγους ασφαλείας, θα γίνει αμέσως δεκτός στην κοινωνία μας. Ίσως αξίζει μια τέτοια, ορθή, δεοντολογική και τίμια προσπάθεια, να δοκιμαστεί. Αν αρνηθούν θα είναι δική τους και της θρησκείας τους ευθύνη του επαναπατρισμού τους.
ΝΙΚΟΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΤΟΣ
e-mail: nanagnostatos@gmail.com, Thiakos.blogspot.com
