Γράφει η Αναστασία – Αικατερίνη Αλεξοπούλου * Βουλευτής Β1΄ Βορείου Τομέα Αθηνών, με την Ελληνική Λύση
Πριν απ’ τα μάτια μου ήσουν φως
Πριν απ’ τον Έρωτα έρωτας
Κι όταν σε πήρε το φιλί
Γυναίκα
Οδυσσέας Ελύτης, «Προσανατολισμοί»
Μ’ αυτά τα λόγια περιγράφει τη γυναίκα ο μεγάλος μας νομπελίστας ποιητής, ο Οδυσσέας Ελύτης, στην ποιητική του συλλογή “Προσανατολισμοί”, και ασφαλώς δεν θα μπορούσε κανείς να βρει καλύτερο τρόπο για να ξεκινήσει ένα άρθρο για την Ημέρα της Γυναίκας…
Είναι μια παγκόσμια γιορτή, που εορτάζεται κάθε χρόνο στις 8 Μαρτίου. Σήμερα τιμάται η γυναίκα, που τόσες και τόσες φορές αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για όλους τους μεγάλους ποιητές και λογοτέχνες. Ως σύμβολο αγάπης, αλλά και ως σύμβολο ζωής πάνω απ’ όλα, υμνήθηκε και συνεχίζει να υμνείται από τους ανθρώπους των γραμμάτων και του πνεύματος, κι αυτό επειδή κουβαλά μαζί της τη ζωή και την ελπίδα…
Η γυναίκα ήταν ανέκαθεν πρωταγωνιστής της καθημερινής ζωής. Το φανερώνει αυτό η ίδια η Ιστορία. Ως μητέρα και ως σύζυγος βρέθηκε και εξακολουθεί να βρίσκεται στο επίκεντρο των γεγονότων. Πολλές φορές μάλιστα προκάλεσε αυτή η ίδια τα γεγονότα! Κρίσιμα και κομβικά γεγονότα, που έκριναν την πορεία της Ιστορίας στο παρελθόν, που διαμόρφωσαν τον κόσμο όπως τον γνωρίζουμε σήμερα…
Στη σημερινή ιδίως χρονική συγκυρία, η γυναίκα αποκτά ακόμα μεγαλύτερες δυνατότητες για μια ισότιμη και ισχυρή παρουσία της στις πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές εξελίξεις των καιρών μας. Η συμμετοχή των γυναικών στα κέντρα λήψης αποφάσεων και στη διακυβέρνηση, σε παγκόσμιο μάλιστα επίπεδο, είναι σήμερα πραγματικά πιο σημαντική από ποτέ, αλλά και πιο επίκαιρη. Κι αυτό είναι ελπιδοφόρο για τον πλανήτη μας, για το μέλλον. “Το μέλλον είναι θηλυκό”, είχε πει τώρα τελευταία μία γυναίκα ηγέτης, κι αυτό θα πρέπει να μας κάνει να αισιοδοξούμε!
Γιορτάζουμε σήμερα την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, αλλά οφείλουμε ως Έλληνες να την βλέπουμε και μέσα από το δικό μας εθνοθρησκευτικό πρίσμα. Γι’ αυτό τον λόγο δεν θα πρέπει ποτέ μας να ξεχνούμε την Ελληνίδα γυναίκα, την Ελληνίδα μάνα, σύζυγο, κόρη και αδελφή… Τυχαίνει, άλλωστε, αυτό τον μήνα να γιορτάζουμε τα 200 χρόνια από την εθνεγερσία του 1821, από τη νικηφόρα προσπάθεια των προγόνων μας να αποτινάξουν έναν ξένο καταπιεστικό ζυγό. Σ’ αυτό το πλαίσιο, με δεδομένη την προσφορά των Ελληνίδων στην Επανάσταση εκείνη, δεν θα πρέπει να λησμονούμε τις γυναίκες του Αγώνα, εκείνες που έδωσαν τα πάντα, αλλά και που θυσιάστηκαν για να είμαστε σήμερα εμείς ελεύθεροι. Τη Μπουμπουλίνα και τη Μαντώ Μαυρογένους, αλλά και τις γυναίκες που έδωσαν τη ζωή τους στο Ζάλογγο, στη Χίο και σε πολλά άλλα μέρη της Πατρίδας μας…
Από την αρχαιότητα ως και πολύ πρόσφατα, η γυναίκα έπαιξε πράγματι σημαντικό ρόλο στην ελληνική Ιστορία, κι αυτό είναι κάτι που δεν πρέπει να παραβλέπουμε. Τα παραδείγματα, πολλά και ποικίλα, κατά καιρούς. Και γι’ αυτό, εξάλλου, οι μεγαλύτεροι ιστορικοί μελετητές τα κατέγραψαν και μας τα κληροδότησαν ως πολύτιμη διαχρονική παρακαταθήκη, ως μνημείο που αγγίζει τις πιο λεπτές χροιές της ψυχής μας. Ιδιαίτερα σήμερα, με τις σειρήνες του ανίερου οικουμενισμού και της ισοπέδωσης των ιδανικών μας να ηχούν τριγύρω μας, η Ελληνίδα γυναίκα είναι ο κατεξοχήν θεματοφύλακας της οικογένειας, των πατροπαράδοτων αξιών μας και της μεγάλης πολιτιστικής κληρονομιάς των προγόνων μας.
Η Ημέρα της Γυναίκας ανήκει βέβαια σε όλες τις γυναίκες, μικρές και μεγάλες, νέες και ηλικιωμένες, όλων των κοινωνικών τάξεων, αλλά – επιτρέψτε μου να το πω – ανήκει πρώτα στις γυναίκεςαγωνίστριες της ζωής… Ας αφιερώσουμε λοιπόν τη σημερινή μέρα… Στη γυναίκα με τη μαστεκτομή… Στη γυναίκα με κινητικές αναπηρίες… Στη γυναίκα που μεγαλώνει παιδί με νοητική υστέρηση… Στη γυναίκα που μεγάλωσε παιδί με σπάνια ασθένεια και το έχασε… Στη γυναίκα που τα βάζει στα ίσα με τον δαίμονα που αρρωσταίνει τον άντρα της… Στη γυναίκα που έγινε σύμβολο της ζωής με τον εθνικό και κοινωνικό της αγώνα… Αλλά και στη γυναίκα υγειονομικό, που παλεύει σήμερα, για όλους εμάς, με τον κορωνοϊό… Σε όλες αυτές τις γυναίκες, λοιπόν, ας αφιερώσουμε τη σημερινή μέρα! Χρόνια πολλά στις γυναίκες, χρόνια πολλά σε κάθε γυναίκα!
