Αγαπητοί συμπολίτες,
Όλοι γνωρίζουμε ότι το θέμα των δασών της πόλης μας και της διατήρησης του φυσικού της πλούτου αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα και ίσως το κορυφαίο ζήτημα του Δήμου μας.
Ιδιαίτερα μάλιστα κατόπιν των πολύ δυσάρεστων δικαστικών εξελίξεων, που υπήρξαν προσφάτως εις βάρος του Δήμου μας και της επιδίκασης χρηματικής αποζημίωσης ύψους 1.350.000 ευρώ προς εκείνους που δυστυχώς κηρύχθηκαν ιδιοκτήτες τμημάτων του Δάσους Μορέλλα επί της θητείας της προηγούμενης Δημοτικής Αρχής.
Οι ευθύνες είναι λίγο έως πολύ γνωστές σε όλους και θεωρώ ότι αποδόθηκαν ευδιάκριτα σε εκείνους που τους ανήκουν κατά τις δημοτικές εκλογές του περασμένου έτους, σύμφωνα με τη λαϊκή ετυμηγορία των Πευκιωτών.
Όταν όμως, εκείνοι που από τις πράξεις, τις παραλείψεις και τις ολιγωρίες τους, έφεραν την υπόθεση των δασών στο έσχατο σημείο απώλειάς τους, εμφανίζονται σήμερα στο Δημοτικό Συμβούλιο ή στον τοπικό Τύπο να υπεραμύνονται και να αλληλοχειροκροτούνται για τις ενέργειές τους, πολύ δε περισσότερο να μέμφονται και να κατηγορούν τη νέα δημοτική αρχή, θεωρώ ότι αυτό ξεπερνά πλέον κάθε όριο πολιτικής ηθικής και εμπίπτει προφανώς εντός των ορίων της πολιτικής υποκρισίας και του φαρισαϊσμού.
Τα ερωτήματα είναι εύλογα και έρχονται από μόνα τους στα χείλη του κάθε καλόπιστου πολίτη.
Εφόσον η προηγούμενη δημοτική αρχή του κ. Καμάρα και των συν αυτώ διακηρύσσει ότι κατέβαλε κάθε δυνατή προσπάθεια για τη διαφύλαξη των δασών της πόλης μας, τότε γιατί δεν έκανε τίποτα για να αποχαρακτηρίσει το νότιο τμήμα του δάσους Μορέλλα από οικοδομικά τετράγωνα σε δασικό χώρο;
Γιατί δεν έκανε καμία ενέργεια ώστε να υλοποιηθεί η απόφαση του ΣτΕ που από το 1993 όριζε ότι τα τμήματα αυτά είναι δασικά και άρα έπρεπε να αποχαρακτηρισθούν από οικοδομικά τετράγωνα;
Για ποιο λόγο δεν ήγειρε διεκδικητικές αγωγές έναντι των τότε φερόμενων ως ιδιοκτητών, για τις οποίες λίγο αργότερα έκανε έγγραφη δημόσια δήλωση στο δικαστήριο ότι τις αποσύρει διότι τάχα δεν είχαν καμία πιθανότητα επιτυχίας, δίνοντας έτσι στα χέρια των αντιδίκων ένα πανίσχυρο όπλο σε ό,τι αφορούσε τις διεκδικήσεις τους;
Γιατί δέσμευσε προς απαλλοτρίωση ως χώρους πρασίνου τα συγκεκριμένα τμήματα, αναγνωρίζοντας έτσι το ότι ανήκουν σε άλλους, με αποτέλεσμα σήμερα να είναι απαιτητή υπέρ των αντιδίκων η χρηματική αποζημίωση;
Επειδή στα παραπάνω, άλλα και σε άλλα ερωτήματα, όπως όλοι καταλαβαίνουμε, οι απαντήσεις δεν είναι εύκολο να δοθούν από εκείνους που επί 12 χρόνια διαχειρίστηκαν το θέμα, θεωρώ ότι είναι προτιμότερο γι' αυτούς να επιλέξουν τη σιωπή, αντί να μετακυλύουν τις τεράστιες ευθύνες τους στη νέα δημοτική αρχή, στην οποία οι ίδιοι παρέδωσαν την υπόθεση των δασών σε σημείο που πολύ δύσκολα μπορεί να αντιστραφεί.
Ας κοιτάξουν πώς κατάντησαν τον Δήμο και από πλευράς διοικητικής λειτουργικότητας, με δεδομένο το γεγονός της «εξαφάνισης» του εγγράφου κλήσεως για τη δίκη του περασμένου Μαρτίου, κατά την οποία ο Δήμος μας υποχρεώθηκε ερήμην να καταβάλει τη χρηματική αποζημίωση.
Και βεβαίως, όταν ο κ. Καμάρας διατείνεται ότι παρέδωσε έγγραφο στο οποίο έθετε ως πρώτη προτεραιότητα την υπόθεση των δασών, θα έπρεπε, ως όφειλε και είχε υποχρέωση, να ενημερώσει τον νέο δήμαρχο σχετικά με τις εκκρεμούσες και προς δίκη υποθέσεις, πράγμα το οποίο δεν έπραξε.
Τέλος, σε ό,τι αφορά τις οψίμως δακρυρροούσες πρώην δημοτικές συμβούλους της παράταξης του κ. Καμάρα, οι οποίες κατά καιρούς -και δυστυχώς για την πόλη μας- ασχολήθηκαν με τα δάση μας, πριν εξαπολύσουν διά του Τύπου τις μομφές τους για τη νέα δημοτική αρχή, θα έπρεπε να απαντούσαν στα κρίσιμα ερωτήματα που παρέθεσα παραπάνω και, τέλος, να μας πουν για το ποιες ενέργειες συμβούλευσαν τον ηγέτη της παράταξής τους για να πράξει προς διασφάλιση του φυσικού πλούτου της πόλης μας.
Διότι ως υπεύθυνες Δασών που κατά καιρούς ήταν και εάν από τις δικές τους συμβουλές προς τον κ. Καμάρα προέκυψε το σημερινό αποτέλεσμα, τότε από την πλευρά μου περιττεύει ο οποιοσδήποτε περαιτέρω σχολιασμός.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο είναι προφανές ότι εντάσσεται και η θλιβερή ορολογία της κ. Περέιρα ότι το συγκεκριμένο δικόγραφο, που δεν υπήρχε στον Δήμο μας, όπως και πλήθος άλλων, το είχε η ίδια στο αρχείο της για προσωπική της ενημέρωση καίτοι είχε ορισθεί από τον κ. Καμάρα ως υπεύθυνη Δασών.
Είναι φανερό ότι αυτή τη μεγάλη ευθύνη, έτσι εκείνη την αντιλαμβανόταν, και έτσι ενεργούσε ως υπεύθυνη Δασών του Δήμου Πεύκης. Με αυτή την παντελή ελαφρότητα και αδιαφορία, για την οποία ανερυθρίαστα προσπαθεί, ατυχώς, να κατηγορήσει τη νέα δημοτική αρχή.
Αγαπητοί συμπολίτες,
Η παροιμία είναι του θυμόσοφου λαού μας, μέρος του οποίου είναι και ο κόσμος της Πεύκης και στον οποίο ανήκουν και τα οποιαδήποτε συμπεράσματα: «Φωνάζει ο κλέφτης για να φοβηθεί ο νοικοκύρης».
Παναγιώτης Μπόλλας
αντιδήμαρχος Πεύκης
