Γράφει η
Ελένη
Κονιαρέλλη – Σιακή
Tις ημέρες αυτές, όλα μέσα στην εκκλησία, όπως οι ύμνοι, οι ευαγγελικές περικοπές, οι γιορτές, οι ψαλμωδίες, όλα θαρρείς ότι μας «μιλούν» και διατρανώνουν το θείο μήνυμα της Αναστάσεως του Ιησού Χριστού.
Τη δεύτερη Κυριακή, μετά την Κυριακή του Πάσχα, γιορτάζουμε τις πρώτες Μάρτυρες της Αναστάσεως του Θεανθρώπου. Γιορτάζουμε εκείνες τις ευσεβείς γυναίκες οι οποίες δεν πρόβαλαν καμία δικαιολογία και άρνηση, αλλά με πολύ θάρρος και υπομονή ήταν δίπλα Του σε όλα τα τρομερά συμβάντα της ζωής Του· στη Σταύρωση, στην Αποκαθήλωση, στον Ενταφιασμό, αλλά και στην ένδοξη Ανάστασή Του.
Ο Ευαγγελιστής Μάρκος γράφει ότι, ο Ιωσήφ -που ήταν μέλος του Συνεδρίου, από την Αριμαθαία- όταν ο Ιησούς άφησε την τελευταία του πνοή επάνω στον Σταυρό του Μαρτυρίου, παρουσιάστηκε με μεγάλη τόλμη και θάρρος μπροστά στον Πιλάτο για να ζητήσει το νεκρό σώμα του Χριστού για να το ενταφιάσει. Και ο Πιλάτος, αφού βεβαιώθηκε από τον Εκατόνταρχο ότι είχε πεθάνει, «απέδωσε» το σώμα Του στον Ιωσήφ.
Ο Ιωσήφ αγόρασε ένα καθαρό σεντόνι, κατέβασε το σώμα του Χριστού από τον Σταυρό, το τύλιξε με το σεντόνι και οι Μυροφόρες με χαρακτηριστική αφοσίωση επιμελήθηκαν και άλειψαν με αρώματα το σώμα του Ιησού κατά την ταφή Του, και αξιώθηκαν να πληροφορηθούν (αργότερα) πρώτες από τον Άγγελο Κυρίου την Ανάστασή Του. Ο Ιωσήφ τοποθέτησε το σώμα του Χριστού μέσα σε ένα μνήμα που ήταν λαξευμένο στο βράχο και κύλησε μια μεγάλη πέτρα στην είσοδο του μνημείου. Το μνήμα αυτό το είχε ετοιμάσει και το προόριζε για τον εαυτό του.
Ποιος ήταν όμως ο Ιωσήφ και ο Νικόδημος που τον βοήθησε στο έργο του αυτό;
Και οι δύο κατείχαν υψηλά αξιώματα στην ιουδαϊκή κοινωνία. Ήταν μέλη του Μεγάλου Συνεδρίου της Βουλής.
Ο ΙΩΣΗΦ, ο από Αριμαθαίας ήταν -όπως διαβάζουμε στα Έργα των Ευαγγελιστών Λουκά, Ματθαίου, Μάρκου, και Ιωάννου- ήταν «άνθρωπος πλούσιος» και «ευσχήμων Βουλευτής» που ανέλαβε το τολμηρό έργο να ζητήσει για ταφή το σώμα του Ιησού, έκανε πρόχειρες νεκρικές τιμές και το ενταφίασε -όπως είδαμε παραπάνω- σε κενό τάφο που είχε ετοιμάσει για τον ίδιο.
Ο ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ, ήταν και αυτός ένας άρχοντας των Ιουδαίων που είχε υπερασπιστεί τον Ιησού στο Συνέδριο της Δίκης Του. Αυτός είχε φέρει μαζί του μια μεγάλη ποσότητα αρωμάτων μίγμα «σμύρνας και αλόης, ωσεί λίτρας εκατόν» (Ιωάν. 19, 39-40), για να ενταφιάσουν τον Χριστό κατά τα ιουδαϊκά έθιμα. Ο ΙΩΣΗΦ και ο ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ είναι οι μάρτυρες του θανάτου και της ταφής Του.
ΟΙ ΜΥΡΟΦΟΡΕΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ
Είναι οι πρώτες μάρτυρες της Αναστάσεως του Χριστού! Αυτές που επιθύμησαν να συμπληρώσουν τις ελλείψεις της βιαστικής Ταφής Του. Αλλά αντί να αλείψουν με μύρα το νεκρό σώμα του Θεανθρώπου, και αντί να τον θρηνήσουν, έγιναν οι πρώτοι θεατές του κενού Τάφου και πρώτες αυτές άκουσαν από το στόμα του λευκοντυμένου Αγγέλου το παράδοξο και τόσο χαρούμενο μήνυμα της ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ του Σωτήρα Χριστού.
Οι ΜΥΡΟΦΟΡΕΣ είναι εκείνες οι γυναίκες που ακολουθούσαν τον Κύριο μαζί με τη ΜΗΤΕΡΑ Του, έμειναν μαζί της κατά την ώρα του φρικτού μαρτυρίου Του και φρόντισαν να αλείψουν με μύρα το σώμα Του.
Όμως ΠΟΙΕΣ ΚΑΙ ΠΟΣΕΣ ήταν οι Μυροφόρες Γυναίκες του Ευαγγελίου;
(Πηγή: Πατριαρχείο της Αλεξανδρείας).
• Πρώτη Μυροφόρα είναι η ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ
Ονομαζόταν Μαγδαληνή γιατί καταγόταν από τα Μάγδαλα. Αγαπούσε με την καρδιά της και τον υπηρετούσε και τον ακολουθούσε παντού τον Σωτήρα Χριστό για την ευεργεσία Του προς αυτήν (την είχε θεραπεύσει από δαιμόνια). Πέθανε στην Έφεσο, όπου την έθαψε ο Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος. Αργότερα ο Βασιλιάς του Βυζαντίου Λέων ο Σοφός μετέφερε το Άγιο Λείψανό της στην Κωνσταντινούπολη.
• ΔΕΥΤΕΡΗ Μυροφόρα είναι η ΣΑΛΩΜΗ
Λέγεται ότι ήταν η κόρη του Αγίου Ιωσήφ του Μνήστορα, η οποία αργότερα παντρεύτηκε τον μικρό Ζεβεδαίο.
• ΤΡΙΤΗ Μυροφόρα είναι η ΙΩΑΝΝΑ
Διαβάζουμε ότι ήταν η γυναίκα του Χουζά. Αυτός εργαζόταν ως επίτροπος και οικονόμος μέσα στο παλάτι του Βασιλιά Ηρώδη.
• ΤΕΤΑΡΤΗ Μυροφόρα είναι η ΜΑΡΙΑ
Η αδελφή του Λαζάρου, η οποία άλειψε με μύρο τον Χριστό στο σπίτι της, όταν Εκείνος ανέστησε τον αδελφό της τον Λάζαρο.
• ΠΕΜΠΤΗ Μυροφόρα είναι η ΜΑΡΘΑ
Αδελφή της Μαρίας και του Λαζάρου, η οποία από την αρχή έδειξε προς τον Χριστό την αγάπη της διακονώντας Τον με κάθε τρόπο και ξεκουράζοντάς Τον με τη φιλοξενία της.
• ΕΚΤΗ Μυροφόρα είναι η ΜΑΡΙΑ»
Είναι η γυναίκα του Κλωπά. Κλωπά ονομάζουν κάποιοι τον Κλεώπα. Αυτή τη Μαρία ο Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος, την ονομάζει «αδελφή της Θεοτόκου», στον παρακάτω λόγο του κατά τη Σταύρωση του Χριστού: «Στεκόντουσαν κοντά στον Σταυρό του Ιησού η μητέρα Του και η αδελφή της μητέρας Του». Ο Ιωακείμ, ο πατέρας της Παναγίας είχε έναν αδελφό, και όταν εκείνος πέθανε χωρίς να έχει παιδί, πήρε τη γυναίκα του ως σύζυγό του, σύμφωνα με τον Μωσαϊκό Νόμο. Με αυτήν, απέκτησε ένα παιδί τη Μαρία.
• ΕΒΔΟΜΗ Μυροφόρα είναι η ΣΩΣΣΑΝΑ
Για την οποία κανείς από τους Ευαγγελιστές δε μας δίνει άλλα στοιχεία.
Όμως, ο Ευαγγελιστής Λουκάς μας λέει ότι: «Βέβαια ήταν και άλλες πολλές Μαθήτριες και Μυροφόρες οι οποίες διακονούσαν τον Χριστό…». Οι Ευαγγελιστές δεν έγραψαν τα ονόματα όλων αυτών των γυναικών γιατί απλά τότε δεν υπήρχε, κατά τη γνώμη τους, λόγος. Ακόμα φαίνεται ότι οι Ευαγγελιστές διαφωνούν μεταξύ τους τόσο για την ώρα, όσο και για τον αριθμό των γυναικών. Οι Μυροφόρες ήταν πολλές και ήρθαν στο Τάφο όχι μόνο μια φορά, αλλά και δύο και τρεις φορές, σταδιακά και όχι ακριβώς τον ίδιο χρόνο.
Ο Ευαγγελιστής Ματθαίος, έγραψε: «Πρώτη απ’ όλες ήρθε στον Τάφο του Υιού του Θεού, η Θεοτόκος, έχοντας μαζί τη Μαρία τη Μαγδαληνή, για να δουν τον Τάφο… Και έγινε μεγάλος σεισμός και Άγγελος Κυρίου ήλθε, σήκωσε τη μεγάλη πέτρα από το Μνημείο και κάθισε επάνω της. Ήταν η μορφή του σαν αστραπή, και το ένδυμά του λευκό σαν το χιόνι, και από τον φόβο τους ταράχτηκαν οι φύλακες και έγιναν σαν νεκροί. Ο Άγγελος έδειξε το κενό Μνημείο και είπε στις Μυροφόρες ν’ αναγγείλουν τη χαρμόσυνη είδηση και στους ΜΑΘΗΤΕΣ του Χριστού!»
