Ημερίδα αφιερωμένη στην οικογένεια και τη γυναίκα ως στηρίγματα του Ερασιτεχνικού Αθλητισμού, διοργάνωσε ο ΑΣΑ Διονύσου, στο Μέγαρο της ΕΣΗΕΑ, υπό την αιγίδα του Υπουργείου Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας και της Ένωσης Σωματείων Χειροσφαίρισης Αττικής.
Σημαντικοί αθλητές και παράγοντες του χώρου καθώς και επιστήμονες, πραγματοποίησαν βιωματικές παρεμβάσεις και ομιλίες που αποδείχθηκαν εξαιρετικά ενδιαφέρουσες και εποικοδομητικές.
Στον χαιρετισμό του, ο πρόεδρος του ΑΣΑΔ Μάριος Λουκάτος ανέδειξε το ερασιτεχνικό αθλητικό, ως τον βασικότερο πυλώνα στον κόσμο του αθλητισμού, αντιστοιχώντας στην οικογένεια που αποτελεί τον πυρήνα της κοινωνίας.
Στο μήνυμά της, η υπουργός Κοινωνικής Συνοχής & Οικογένειας Σοφία Ζαχαράκη, συνεχάρη τον ΑΣΑ Διονύσου για την πρωτοβουλία της διοργάνωσης και επεσήμανε ότι η οικογένεια είναι αυτοδίκαια στο κέντρο του ερασιτεχνικού αθλητισμού, μέσω του σωματειακού αθλητισμού. «Πίσω από κάθε αθλητή είναι μία οικογένεια και οι γονείς είναι οι πρώτοι χορηγοί ενός αθλητή» ανέφερε χαρακτηριστικά, θέτοντας ως προβληματισμό για την συζήτηση, τους πολλαπλούς ρόλους της οικογένειας, με απώτερο σκοπό να εξασφαλίζουν την ψυχική ισορροπία του παιδιού.
Ο γενικός γραμματέας Αθλητισμού Γιώργος Μαυρωτάς παρουσίασε τον αθλητισμό ως κοινωνικό εργαλείο, αφού αποτελεί ένα πεδίο που προωθεί την ίση μεταχείριση, ενάντια σε οποιαδήποτε διάκριση είτε χρώματος, είτε φύλου. Εκεί που χρειάζεται να γίνει πολύ δουλειά, σημείωσε, είναι στην προώθηση γυναικών σε θέσεις ευθύνης, στις διοικήσεις των αθλητικών οργανισμών.
Αναγνώρισε δε τους γονείς ως «αφανείς ήρωες του ελληνικού αθλητισμού, που καταβάλλουν κόστος και θυσίες, τα οποία όμως αποτελούν μία επένδυση για το μέλλον των παιδιών, μία προίκα που αποκτούν μέσω του αθλητισμού για όλη τους τη ζωή».
«Όποια παιδιά ασχολούνται με τον αθλητισμό, δεν συμμετέχουν σε περιστατικά bullying και δεν εκδηλώνουν παραβατική συμπεριφορά» ανέφερε ο πρόεδρος της ΕΣΧΑ Δημήτρης Σταυρακάκης, ο οποίος επεσήμανε την ανάγκη κατασκευής ενός κλειστού γηπέδου χάντμπολ στον Διόνυσο για τις ανάγκες του συλλόγου.
Τα σημαντικότερα σημεία από τις βιωματικές παρεμβάσεις και τοποθετήσεις των ομιλητριών της ημερίδας:
Κρινάνθη Γδοντέλη (Καθηγήτρια του Τμήματος Οργάνωσης & Διαχείρισης Αθλητισμού του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου)
– Το 1981, μόνο δύο γυναίκες ήταν μέλη της ΔΟΕ. Σήμερα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Παρισιού, στις θέσεις ευθύνης της Οργανωτικής Επιτροπής, το ποσοστό των γυναικών αγγίζει το 28%.
– Ενώ πολλές γυναίκες εκπαιδεύονται στο να αναλάβουν θέσεις στην αθλητική διοίκηση, εντούτοις πολύ λίγες καταφέρνουν να βρεθούν σε αυτές τις θέσεις.
– Είναι αναγκαία: Περαιτέρω εμβάθυνση στην κατανόηση της ηγεσίας στον αθλητισμό σε σχέση με το φύλο, κυβερνητικές αποφάσεις που ενδυναμώνουν τη γυναίκα σε διοικητικές θέσεις σε σχέση με την οικογένεια και τη μητρότητα, δράσεις ενδυνάμωσης των γυναικών μέσω της εκπαίδευσης, ανοιχτές συζητήσεις για την καταπολέμηση του σεξισμού, διοργάνωση ημερίδων, συνεδρίων και εργαστηρίων με θέμα τη γυναίκα στην αθλητική διοίκηση.
Ντόρα Πάλλη Πετραλιά (Πρόεδρος Ομοσπονδίας Μοντέρνου Πεντάθλου & γγ της Εθνικής Ολυμπιακής Ακαδημίας)
– Είναι μία από τις μόλις τέσσερις γυναίκες προέδρους των 31 Ολυμπιακών αθλητικών Ομοσπονδιών και σε σύνολο 63 Ομοσπονδιών οι γυναίκες είναι μόλις έξι.
– Όταν μεγαλώνουμε με τις αρχές και τις αξίες του Ολυμπισμού, με την φιλία, την ευγενή άμυλα, την αλληλεγγύη και την αποδοχή στο διαφορετικό, μαθαίνουμε να είμαστε καλύτεροι άνθρωποι και τα παιδιά μας, να συνυπάρχουν στην κοινωνία.
– Προτρέπω τις γυναίκες να αναλάβουν περισσότερες θέσεις στα ΔΣ των συλλόγων και των Ομοσπονδιών, γιατί μπορούν να κάνουν την διαφορά. Θέσεις εθελοντικές, αλλά συγχρόνως πολύ απαιτητικές από θέμα διάθεσης χρόνου, εκεί που κυρίως οι γυναίκες είναι σε μειονεκτική θέση, γιατί έχουν την ευθύνη της οικογένειας και της ανατροφής των παιδιών.
Βασιλική Μιλλούση (Παγκόσμια πρωταθλήτρια Ενόργανης Γυμναστικής & αντιπεριφερειάρχης Αθλητισμού)
– Το πρότυπό μου είναι η μητέρα μου, η οποία ήταν εργαζόμενη μητέρα.
– Σταμάτησα το 2018 από συνειδητή επιλογή λόγω της μητρότητας. Είμαι μητέρα δύο παιδιών και αυτό το πρότυπο θέλω να μεταφέρω στα παιδιά μου. Ένας από τους λόγους που ξανακίνησα την γυμναστική το 2021, ήταν για να με δουν τα παιδιά μου να προσπαθώ, να βάζω στόχους.
– Όταν γίνεσαι μητέρα, δεν είναι απαραίτητα να τα παρατήσεις όλα, χρειάζεται να κάνεις επιλογές, να βάζεις προτεραιότητες, αλλά μπορείς να βάζεις στόχους.
Βούλα Ζυγούρη (Ολυμπιονίκης Πάλης & πρόεδρος Συλλόγου Ελλήνων Ολυμπιονικών)
– Παρόλο που είμασταν 4-5 κορίτσια μεταξύ 60 αγοριών δεν βίωσα διάκριση λόγω φύλου. Η πρώτη φορά που διαπίστωσα διάκριση ήταν όταν η πάλη έγινε ολυμπιακό άθλημα και είχα επιλεγεί για την Εθνική Ομάδα. Ο υπεύθυνος είχε κάνει αρνητική πρόταση για εμένα επειδή ήμουν πολύ καλή στο σχολείο με το σκεπτικό ότι δεν θα είχα το μυαλό μου στον πρωταθλητισμό
– Οι γυναίκες ενώ είναι καταρτισμένες, δεν αναλαμβάνουν θέσεις διοίκηση σε αθλητικούς οργανισμούς. Ο λόγος είναι ότι η διαδικασία γίνεται μέσω εκλογών. Τα προσόντα δεν αρκούν, όπως και στον αθλητισμό το ταλέντο δεν αρκεί για να σε κάνει πρωταθλητή.
– Πρέπει με την νομική οδό να θεσμοθετηθεί μία ποσόστωση. Κάθε στερεότυπο έχει δύο τρόπους για να αρθεί. Είτε με εκδηλώσεις σαν τη σημερινή είτε με μια θεσμική πολιτειακή κατοχύρωση.
– Ο αθλητισμός στις μέρες μας έχει πάψει να είναι κοινωνικό αγαθό και δικαίωμα όλων, γιατί η οικογένεια δεν είναι εκεί μόνοι υποστηρικτικά, αλλά και ως ο βασικός χρηματοδότης.
Έλενα Κούβδου (Παγκόσμια πρωταθλήτρια Υδατοσφαίρισης και διατροφολόγος)
– Ξεκίνησα τον αθλητισμό με την κολύμβηση, αλλά όταν είδα κάποια αγόρια να παίζουν πόλο, είπα στην μητέρα μου ότι αυτό το άθλημα θέλω να κάνω. Εάν δεν είχα την υποστήριξή της, με 3 παιδιά, να με πηγαίνει κάθε μέρα στη Βουλιαγμένη, δεν θα τα είχα καταφέρει.
– Πολλές φορές οι γονείς είναι πολύ προστατευτικοί και κάνουν λάθος επιλογές αναφορικά με όσα θέλει πραγματικά το παιδί τους. Να είναι υποστηρικτικοί αλλά όχι παρεμβατικοί και να στέκονται διακριτικά δίπλα τους.
Βόνη Βιθυνού (Καθηγήτρια Φυσικής Αγωγής & αντιδήμαρχος Παιδείας, Αθλητισμού και Νέας Γενιάς Δήμου Διονύσου)
– Ως γυμνάστρια και μητέρα τεσσάρων αγοριών, πρωταθλητών, ξέρω ότι η πράξη είναι αυτή που μετράει.
– Δεν είναι κριτήριο μόνο το τι άθλημα αρέσει στο παιδί. Όταν αφήνει ο γονιός το παιδί του στα χέρια ενός προπονητή, πρέπει να είναι σίγουρος, ότι και ο ίδιος πρεσβεύει τις ίδιες αξίες.
– Έχουμε βιώσει όλοι καταστάσεις στα γήπεδα, όπου γονείς τσακώνονται μεταξύ τους, για μία απόφαση του διαιτητή.
Φρόσω Πατσού (Παγκόσμια πρωταθλήτρια Στίβου και διδάκτωρ Αθλητικής Ψυχολογίας)
– Το πρώτο ερέθισμα που πήρα ως αθλήτρια και πείσμωσα για διάκριση, ήταν για να αποδείξω στον πατέρα μου, ότι δεν έχει σημασία το φύλλο για να επιτύχεις, αλλά έχουν σημασία το όραμα και οι στόχοι.
– Από την συνεργασία μου με την ποδοσφαιρική ομάδα της ΑΕΚ, ως αθλητική ψυχολόγος πλέον, σε ένα ανδροκρατούμενο αθλητικό περιβάλλον, έχω εισπράξει σεβασμό.
– Ως ψυχολόγος, βλέπω παιδιά στεναχωρημένα, γιατί «γυαλίζει» το μάτι των γονιών τους περισσότερο από ότι τα ίδια, για μια πολυπόθητη διάκριση στον αθλητισμό.
– Να υπερασπιζόμαστε τα δικαιώματά μας ως γυναίκες σε ηγετικές θέσεις στον αθλητισμό και να θεωρούμε αδιανόητη τη σύγκριση μας, λόγω φύλου.
Ερασμία Λάσκαρη (Εφορος Εθνικής Γυναικών Χάντμπολ & μέλος Επιτροπής Εθνικών Ομάδων της ΟΧΕ)
– Στην αρχή καθόμουν στην κερκίδα και έβλεπα από μακριά, στην πορεία θεώρησα σωστό να ασχοληθώ ενεργά με τα διοικητικά ώστε να προσπαθήσω να βελτιωθούν κάποια πράγματα.
– Υπάρχουν λίγες γυναίκες στην διοίκηση της Ομοσπονδίας, αλλά πρέπει να δούμε και εμείς το ρόλο μας. Ότι δεν διεκδικούμε δεν το κατακτούμε
Τα συμπεράσματα
Ακολούθησε συζήτηση με τους παρευρισκόμενους, από την οποία αναδείχθηκαν τα παρακάτω:
– Η θεσμοθέτηση της ποσόστωσης συμμετοχής των γυναικών σε θέσεις ευθύνης των αθλητικών οργανισμών δεν αρκεί, εάν δεν υφίσταται και ο αντίστοιχος αριθμός ενδιαφερομένων γυναικών.
– Χρειάζεται ενδυνάμωση και κίνητρα για να το αποφασίσουν οι γυναίκες, οι οποίες έχουν πολλαπλούς ρόλους ως μητέρες και εργαζόμενες.
– Το ενδιαφέρον των γυναικών για την ενασχόληση με την διοίκηση του αθλητισμού δεν εκδηλώνεται, γιατί στερεοτυπικά θεωρείται ως ένας ανδροκρατούμενος χώρος.
– Ο φόβος της εκδήλωσης σεξιστικών συμπεριφορών είναι αποτρεπτικός για την ενασχόληση των γυναικών. Χρειάζεται η ανάπτυξη εργαλείων αντιμετώπισης και προστασίας.
– Η εκπαίδευση των γονέων-φιλάθλων που έρχονται για πρώτη φορά σε επαφή με την δομή του ερασιτεχνικού αθλητικού κοινωνικού φορέα, είναι απαραίτητη, όπως και η παροχή συμβουλευτικών ψυχολογικών υπηρεσιών σε αθλητές, γονείς και διοικητικά στελέχη ενός ερασιτεχνικού αθλητικού συλλόγου.
– Η θεσμοθετημένη διατύπωση κανόνων λειτουργίας με εφαρμογή σε όλους τους αθλητικούς οργανισμούς, με τον καθορισμό των διακριτών ρόλων κάθε εμπλεκομένης πλευράς, θα συμβάλει στην διαμόρφωση κοινής αντίληψης και κοινωνικής συνοχής
Συμπερασματικά στην ημερίδα, όπως ανέφερε στο κλείσιμο η Έφορος της γυναικείας ομάδας του ΑΣΑ Διονύσου Βίκυ Κάουλα, καταγράφηκε η ανάγκη συνεργασίας των τριών πυλώνων του ερασιτεχνικού αθλητισμού, που τους αποτελούν τα σωματεία, οι οικογένεια και η πολιτεία, με σκοπό τον σχεδιασμό κοινωνικής αθλητικής πολιτικής, την ύπαρξη υποδομών και την διάθεση πόρων στον αθλητισμό.
Για την πραγματοποίηση της ημερίδας συνέβαλε πλήθος εθελοντών, κυρίως μέλη του ΑΣΑ Διονύσου.
* Η Ημερίδα φιλοξενείται στο κανάλι του ΑΣΑΔ στο Youtube.
Ειδήσεις από τον Διόνυσο στο amarysia.gr
Κάνε like στη σελίδα μας στο Facebook
