Γράφει ο Αλέξανδρος Καζαντζίδης – Από την έντυπη έκδοση της Καθημερινής Αμαρυσίας, φύλλο Χαλανδρίου – Αγίας Παρασκευής – Παπάγου – Χολαργού – 16/09/2026
Το πρώτο editorial του φετινού φθινοπώρου, την περασμένη εβδομάδα, μπήκε με απαισιόδοξη ματιά σε όψεις της πραγματικότητας του Χαλανδρίου. Ωστόσο, οι προηγούμενες μέρες έκρυβαν και μία υπαρκτή αχτίδα αισιοδοξίας, με αφορμή «βαριά» ζητήματα, στην Αγία Παρασκευή.
Ο Δήμος φιλοξενούσε για ένα σημαντικό χρονικό διάστημα διάφορες οικογένειες στα διαμερίσματα της οδού Αιγαίου Πελάγους, στο αναξιοποίητο κληροδότημα Πρίγγουρη, έπειτα από πίεση φορέων και συλλογικοτήτων της πόλης. Με δεσμεύσεις δημάρχων και άλλων αιρετών, οι δημοτικές Αρχές αναλάμβαναν να πληρώνουν κάποια έξοδα που προέκυπταν από τις ωφελούμενες οικογένειες για νερού και ρεύματος. Έδωσαν, μάλιστα, εγγυήσεις ενόψει της επιστροφής των διαμερισμάτων στους κληρονόμους ότι οποιοδήποτε χρέος θα εξοφληθεί από τον Δήμο.
Κουμπαράδες προσφοράς
Σχεδόν μια δεκαετία αργότερα, η Εισαγγελία άσκησε ποινική δίωξη για ρευματοκλοπή σε μητέρα μονογονεϊκής οικογένειας δυο ανηλίκων που φοιτούν σε σχολεία της πόλης. Το θέμα σήκωσε «κύμα» συμπαράστασης από αιρετούς, παρατάξεις και φορείς. Η γυναίκα έλαβε δωρεάν νομική βοήθεια, ενώ οργανώθηκε και εκδήλωση οικονομικής ενίσχυσης για την κάλυψη άλλων δικαστικών εξόδων.
Λίγες εβδομάδες πριν, μια οικογένεια μαθητή του 4ου Γυμνασίου Αγίας Παρασκευής βρέθηκε σε εξαιρετικά δυσχερή οικονομική θέση, αντιμετωπίζοντας τον κίνδυνο να χάσει το σπίτι της. Ο Σύλλογος Κηδεμόνων κινητοποιήθηκε για τη συλλογή χρημάτων, στήνοντας, μάλιστα, κουμπαράδες προσφοράς (χωρίς μεσολάβηση… τραπεζών, όπως θα ζήσουμε προσεχώς) σε κεντρικά σημεία της πόλης.
Η ανταπόκριση ήταν κάτι περισσότερο από συγκινητική και πολύμορφη, με αποτέλεσμα να βρεθεί μία προσωρινή λύση. Κινητοποιήθηκαν ο Δήμος, παρατάξεις, η Ένωση Κηδεμόνων, Σύλλογοι Γονέων, φορείς, επαγγελματίες και δεκάδες πολίτες από την Αγία Παρασκευή κι όχι μόνο. «Η δύναμη της κοινότητας βρίσκεται στη στήριξη των ανθρώπων της», ανέφεραν οι «πρωτεργάτες» της προσπάθειας.
Αυτές οι αποδείξεις ζωντανών «κυττάρων» γειτονιάς έρχεται κόντρα σε μια… άρρωστη εποχή για τη χώρα. Φέτος στα ελληνικά σχολεία πήγαν κατά 40.000 λιγότεροι μαθητές Α’ τάξης Δημοτικού σε σχέση με το κοντινό 2010.
Βέβαια, ακόμη και σήμερα συνηθίζεται να λέγεται πως το μέλλον είναι η νέα γενιά. Όμως, αποδεικνύεται ότι αυτό θέλει… δουλειά πολλή, έξω από το καβούκι και τον μικρόκοσμό μας. Η παρηγοριά στον ανήμπορο, άλλωστε, δεν είναι απλά σωτηρία ψυχής, αλλά δύναμη ζωής. Έτσι ίσως ο κόσμος μας μπορεί ν’ αντέξει τουλάχιστον, περιμένοντας μέχρι ένας άλλος στίχος (που έγινε σύγχρονο ρητό) να γίνει πράξη, πως «αν γλιτώσει το παιδί, υπάρχει ελπίδα…».
