Το Σάββατο το πρωί ο δρόμος με έφερε και πάλι στην Λεωφόρο Εθνικής Αντιστάσεως στον δρόμο της επιστροφής για το σπίτι μετά από ψώνια. Μόλις έστριψα από την Λεωφόρο Ηρακλείου, είχα την αντίδραση της γυναίκας μου γιατί θα περνούσαμε -αναγκαστικά – από την σήραγγα όπου πρόσφατα είχαμε το περιστατικό πτώσης τμήματος της οροφής,
Μάλιστα τρεις εβδομάδες μετά παραμένει κλειστό το κομμάτι που οδηγεί στην αριστερή στροφή προς τη Νέα Ιωνία, Καλογρέζα και Ηράκλειο στο τμήμα της σήραγγας.
Η αλήθεια είναι ότι αν μπορείς να αποφύγεις τη διαδρομή καλό θα είναι να το κάνεις, αλλά είναι δύσκολο γιατί μιλάμε για σημαντικό δρόμο, ενώ τις καθημερινές και λόγω του φαναριού που υπάρχει στην έξοδο, υπάρχει συνωστισμός στη σήραγγα με ότι αυτό σημαίνει όσο αφορά την κατάσταση της οροφής όπου τα σημάδια της διάβρωσης είναι εμφανή.
Να ξεκαθαρίσουμε ότι αρμοδιότητα -μιας και η σήραγγα βρίσκεται σε περιφερειακό οδικό δίκτυο – της επισκευής ανήκει στην Περιφέρεια Αττικής, η οποία μας διαβεβαιώνει ότι δεν υπάρχει πρόβλημα με την στατικότητα της. Κοινός δεν θα μας πέσει στο κεφάλι.
Ολόκληρη όχι, ένα κομμάτι της όμως; Πόσο πιθανό είναι; Αν μάλιστα αναλογιστούμε τις έντονες βροχοπτώσεις που έχουμε το τελευταίο διάστημα και άπαντες έχουν παραδεχτεί ότι το πρόβλημα προέκυψε λόγω της ελλιπούς μόνωσης. Μάλιστα οι πιο συχνά διερχόμενοι από τον συγκεκριμένο δρόμο παρατηρούν ότι η οροφή στάζει όταν βρέχει…
Η επισκευή όπως ενημερωθήκαμε έχει ενταχθεί στο Περιφερειακό Τεχνικό Πρόγραμμα και το έργο ανακατασκευής, αναμένεται να δημοπρατηθεί άμεσα.
Όμως μέχρι σήμερα, στην πράξη, δεν έχει γίνει κάποια αποτελεσματική κίνηση που να εξασφαλίζει άμεσα την ασφάλεια στο σημείο και να δίνει ένα σαφές χρονοδιάγραμμα λύσης.
Δικαίως λοιπόν οι κάτοικοι της περιοχής ανησυχούν και μαζί τους και όλοι εμείς που κάνουμε χρήσης της συγκεκριμένης διαδρομής.
Μάλιστα όπως μαθαίνω το e-mail της Περιφέρειας έχει κατακλυστεί από μηνύματα κατοίκων που ζητούν επίσημη ενημέρωση για τον τελευταίο έλεγχο – αυτοψία και τα συμπεράσματα, καθώς και να ληφθούν άμεσα μέτρα ασφάλειας στο σημείο (καθαίρεση χαλαρών τμημάτων, προστατευτικά όπου χρειάζεται, σήμανση – προειδοποιήσεις, και ό,τι άλλο κρίνουν οι μηχανικοί).
Δεν τους αδικώ και πιστεύω ότι και ο Δήμος πρέπει να πιέσει με τη σειρά του προς αυτή την κατεύθυνση ώστε να υπάρξει ένα πιο σαφές χρονοδιάγραμμα πως θα προχωρήσει η αποκατάσταση και πότε θα λυθεί οριστικά το πρόβλημα.
Πάντως όπως και να έχει, γνωρίζοντας τις γραφειοκρατικές διαδικασίες στα δημόσια έργα αυτό που επείγει είναι να υπάρξουν κάποιες παρεμβάσεις ώστε έστω και προσωρινά να διασφαλιστεί ότι δεν θα πέσει «ο ουρανός στο κεφάλι…»
