Την ώρα που ο πλανήτης βρίσκεται σε αναβρασμό και δεν ξέρουμε τι μας ξημερώνει, στο εσωτερικό της χώρας, είναι πλέον ξεκάθαρο πως έχουμε μπει σε μια εκτεταμένη προεκλογική περίοδο, τόσο σε κεντρικό, όσο και σε τοπικό επίπεδο.
Με τον τρίτο χρόνο πλέον στις θητείες της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, κάθε περίοδος χάριτος έχει τελειώσει και τα νύχια και τα μαχαίρια αρχίζουν να ακονίζονται με εντονότερους ρυθμούς. Οι διοικήσεις πλέον έχουν μπροστά τους την απόλυτη ευθύνη των πεπραγμένων τους, πάνω στο οποίο θα χτίσουν το αφήγημα της επόμενης εκλογικής αναμέτρησης – που φαντάζει μακρινή, αλλά ήδη κοντεύουμε στα μισά από την προηγούμενη – ενώ ταυτόχρονα, οι αντιπολιτεύσεις ανασυγκροτούνται και ετοιμάζονται για μαζικά «πυρά» επιδιώκοντας τη φθορά και την αποδόμησή τους. Αλλά, αυτή είναι μια συζήτηση που θα έχουμε τον χρόνο να την κάνουμε σταδιακά.
Το ζήτημα του νέου έτους είναι ότι πλέον μπαίνουμε σε προεκλογική περίοδο σε κυβερνητικό πλέον επίπεδο και αυτό φαίνεται από την καθημερινή επικοινωνιακή λειτουργία, κυρίως του κυβερνητικού στρατοπέδου. Αν και ο Πρωθυπουργός απαντά επανειλημμένα πως οι εκλογές δεν θα γίνουν πριν από το καλοκαίρι του 2027, είμαι βέβαιος πως ουδείς θα πόνταρε το σπίτι του – αν έχει, φυσικά και δεν του το έχει πάρει κανένα fund – ότι αυτές δεν θα γίνουν νωρίτερα.
Υπό την ασφυκτική πίεση των αγροτικών κινητοποιήσεων, των σκανδάλων που σκάνε το ένα μετά το άλλο, της γενικότερης κοινωνικής δυσαρέσκειας, των επερχόμενων κομματικών σχηματισμών Τσίπρα και Καρυστιανού, αλλά και την δεδομένη φθορά και εσωκομματική κινητικότητα, έπειτα από πετά χρόνια στην εξουσία, το κυβερνών κόμμα σίγουρα εξετάζει όλα τα ενδεχόμενα, προφανώς και αυτό του αιφνιδιασμού.
Και τι κάνουν τα παιδάκια των «φρονίμων» πριν πεινάσουν; Ακριβώς, αυτό. Μαγειρεύουν. Τουτ’ έστιν, τα κυβερνητικά στελέχη που προσδοκούν σε επανεκλογή και σε μια νέα θητεία, έχουν βγει παγανιά το τελευταίο διάστημα και επιδιώκουν να συσπειρώσουν το κομματικό ακροατήριο – κυρίως και, κατά περιπτώσεις, αποκλειστικά αυτό – σε μια προσπάθεια να μετρηθούν οι δυνάμεις πριν από την κάλπη.
Εξ ου και οι μαζικές παρουσίες του «Υπουργικού Συμβουλίου του Βορείου Τομέα» σε εκδηλώσεις ανά την περιφέρεια, όπου πλέον τα μηνύματα στέλνονται ξεκάθαρα προς κάθε κατεύθυνση. Η μετατροπή της εκδήλωσης της κοπής πίτας του Δήμου Νέας Φιλαδέλφειας – Νέας Χαλκηδόνας σε μια κεκαλυμμένη κομματική εκδήλωση είναι ένα από τα πρόσφατα παραδείγματα. Αυτό το «δήμαρχε, έχεις κάνει τη Νέα Δημοκρατία υπερήφανη στη Νέα Φιλαδέλφεια» του Υπουργού Υγείας, εκτός από «φάουλ», θεωρώ ότι αδικεί τον ίδιο το δήμαρχο, ο οποίος αν και δεν έκρυψε ποτέ την κομματική του αφετηρία, τουλάχιστον, προσπαθεί και εν πολλοίς το πετυχαίνει να είναι δίκαιος και χρήσιμος για όλους τους δημότες.
Αντίθετα, ο Υπουργός δεν έχει μάθει ποτέ να απευθύνεται σε κανέναν άλλο πέρα από «τα δικά μας παιδιά». Θυμίζω την προεκλογική εμφάνισή του σε Δήμο των Βορείων Προαστίων, όπου παραινούσε τους δημότες να ψηφίσουν τον «δικό μας υποψήφιο γιατί αυτός μας ξέρει και θα μας παίρνει κονδύλια για το Δήμο», τις περιοδείες του σε εταιρείες, όπου εργοδότες εκβίαζαν εργαζόμενους για την ψήφο τους με την απειλή απόλυσης, την προτροπή προς τους Νεοδημοκράτες «να απαντάτε με οργή όταν λένε για συγκάλυψη» και πολλά ων ουκ έστι τέλος.
Είμαι βέβαιος πως οι πιο παλιοί έχουν ακούσει τον ιδιωματισμό «εδώ καράβια χάνονται, βαρκούλες αρμενίζουν». Κοινώς, εδώ οι πόλεις έχουν ένα σωρό προβλήματα που το κεντρικό Κράτος στραγγαλίζει και δεν επιτρέπει να λύσουν, εδώ ο πλανήτης είναι στα πρόθυρα του τρίτου παγκοσμίου πολέμου κι εμείς θα πρέπει να αγχωνόμαστε μην χάσει την έδρα ή το υπουργείο του ο Άδωνις Γεωργιάδης.
Δεν είναι σοβαρά πράγματα αυτά. Και είναι άδικο για όσους πραγματικά προσπαθούν, να μπαίνουν σε αυτό το παιχνίδι. Εκτός αν θέλουν να είναι μέρος αυτού, οπότε η οπτική μας θα πρέπει να αλλάξει.
Η χώρα καταρρέει. Σε όλα τα επίπεδα. Και αυτό δεν μπορεί να το αμφισβητήσει κανείς. Όταν, λοιπόν, αντί οι κυβερνητικοί εκπρόσωποι να αναζητούν λύσεις για να ανακουφίσουν το λαό, στρέφουν όλη τους την ενέργεια στο πώς θα παραμείνουν οι δικές τους «βαρκούλες» στον αφρό, το καράβι θα έχει πάει στον πάτο. Για να είμαστε ειλικρινείς, εδώ και χρόνια τον ξύνει. Αλλά, αυτό ποτέ δεν ήταν πρόβλημα για τους σημερινούς περιφερόμενους Υπουργούς…
