Η 2α Απριλίου έχει καθιερωθεί από την Διεθνή Οργάνωση Βιβλίων για τη Νεότητα ως Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου με σκοπό να εμπνεύσει στα παιδιά την αγάπη για το διάβασμα.
Η ημερομηνία δεν είναι τυχαία, καθώς επελέγη προς τιμήν του σπουδαίου Δανού παραμυθά Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, ο οποίος γεννήθηκε στις 2 Απριλίου 1805. Οι ιστορίες του μεγάλωσαν γενιές και γενιές αναγνωστών και σε πολλές περιπτώσεις ξεπέρασαν κατά πολύ το όριο της απλής αφήγησης μιας όμορφης ιστορίας.
«Τα καινούρια ρούχα του Αυτοκράτορα», «Το κοριτσάκι με τα σπίρτα», «Το ασχημόπαπο», «Το μολυβένιο στρατιωτάκι» και πολλές άλλες αποτελούν αναγνώσματα, που τουλάχιστον η γενιά μου και ορισμένες από τις επόμενες, καταβρόχθισαν στα χρόνια της τρυφερότητας.
Σε μια εποχή που οι οθόνες και τα μπλιμπλίκια έχουν κατακλύσει την καθημερινότητά μας και έχουν αντικαταστήσει κάθε έννοια ανθρώπινης επαφής, η μάχη να κρατήσουμε τη μαγεία της ανάγνωσης για τα παιδιά μας, είναι πλέον πιο σημαντική από ποτέ. Το βλέπω πλέον με τον εννιάχρονο γιο μου που μπορεί να τον μεγαλώνω ανάμεσα σε μερικές χιλιάδες βιβλία στο σπίτι, τόσα που πλέον δεν χωράμε, όταν το δίλημμα έρχεται ανάμεσα στην οθόνη ή το βιβλίο, μπορεί σε σπάνιες περιπτώσεις να πετυχαίνω μικρές νίκες, αλλά στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων η μάχη είναι χαμένη πριν καν δοθεί.
Οι παιδικές βιβλιοθήκες και Λέσχες ανάγνωσης είναι ίσως ένα από τα τελευταία «κάστρα» που μπορούν να κρατήσουν ζωντανή την επαφή με το βιβλίο και να δείξουν στα παιδιά μας έναν άλλο δρόμο. Μια τέτοια είναι και η SEARCH παιδική βιβλιοθήκη Κηφισιάς, που αποτελεί ένα σημαντικό κεφάλαιο για την πόλη και που πλέον αντιμετωπίζει μείζον θέμα στέγασης.
Η επιστολή του δημάρχου Κηφισιάς, Βασίλη Ξυπολυτά, είναι ξεκάθαρη. «Στις Δημοκρατίες οι βιβλιοθήκες δεν κλείνουν ποτέ». Δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο. Η Βιβλιοθήκη δεν είναι μόνο ένας πυρήνας γνώσης και αναψυχής. Είναι χώρος ελεύθερης διακίνησης ιδεών, που αποτελεί θεμέλιο της Δημοκρατίας. Σε μια εποχή που για ορισμένους ιδεολογικούς χώρους αυτό θα αποτελούσε κίνδυνο, η σημασία του να το αναγνωρίζει μια δημοτική Αρχή, είναι από μόνη της εξέχουσας σημασίας.
Δεν γνωρίζω πόσο εύκολο μπορεί να είναι να δοθεί στεγαστική λύση, όμως, θεωρώ βέβαιο ότι θα βρεθεί. Γιατί, όπως πολύ σωστά, σημειώνει στην επιστολή του ο δήμαρχος, οι παιδικές βιβλιοθήκες «αποτελούν πολύτιμο θεσμό για την εκπαίδευση, την καλλιέργεια και τη συγκρότηση των νέων γενεών». Και ως γνωστόν, δεν υπάρχουν τοίχοι και δωμάτια να τα χωρέσουν, πόσο μάλλον να α περιορίσουν.
Σε κάθε περίπτωση, εξεύρεση μόνιμης λύσης στο θέμα της στέγασης της Βιβλιοθήκης αποτελεί ένα ωραίο στοίχημα για τη δημοτική Αρχή. Το αν θα το κερδίσει εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, αλλά σε κάθε περίπτωση είναι κατά κύριο λόγο στο χέρι της.
Τα παιδιά χρειάζονται χώρους να ονειρεύονται. Δεν μπορώ να φανταστώ καλύτερους από μια Βιβλιοθήκη. Το να βρεθεί η λύση είναι σχεδόν μονόδρομος. Άλλωστε, το να κλείσει μια Βιβλιοθήκη θα αποτελέσει ένα ακόμα πλήγμα στην ήδη ματωμένη Δημοκρατία μας. Ο ίδιος ο δήμαρχος έχει θέσει το σύνορο. Αναμένουμε, λοιπόν, με δημιουργική ανυπομονησία την εξέλιξη στην υπόθεση.
