Ζούμε σε μια εποχή που τα πάντα γίνονται μέσα από την οθόνη ενός υπολογιστή ή ενός κινητού τηλεφώνου. Πληρώνουμε τους λογαριασμούς μας, εκδίδουμε πιστοποιητικά, αγοράζουμε ρούχα και άλλα είδη εξοπλισμού, οικιακού ή μη, κλείνουμε εισιτήρια για θέατρα και συναυλίες, αεροπλάνα και ξενοδοχεία, κάνουμε τραπεζικές συναλλαγές, επικοινωνούμε με ανθρώπους σε κάθε γωνιά της γης, κάποιοι ακόμα, ερωτεύονται.
Η δική μου γενιά έζησε αυτή την αλλαγή της εποχής, όταν από την «πρωτόγονη» περίοδο, περάσαμε στην άνοδο των υπολογιστών, την εμφάνιση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης μέχρι την ψηφιακή επανάσταση και την κυριαρχία της τεχνητής νοημοσύνης του σήμερα.
Και, παρόλο που έχουμε αρκετή εξοικείωση στην καθημερινή χρήση, η ταχύτητα με την οποία εξελίσσονται τα πράγματα, συχνά μας κάνει να νιώθουμε πως τα πάντα μας ξεπερνούν και μας καταπίνουν.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, οι ηλικιωμένοι συμπολίτες μας, που έζησαν τα παραγωγικά τους χρόνια σε άλλες εποχές και που όλα αυτά τους ακούγονται… διαστημικά, είναι πολύ λογικό πολλές φορές να νιώθουν χαμένοι και γεμάτοι ανασφάλεια. Αν, μάλιστα, προσθέσουμε στο περιβάλλον αυτό και τους δεκάδες απατεώνες που ξεπηδούν καθημερινά και καραδοκούν να εκμεταλλευτούν την άγνοια και την αφέλεια όλων μας, είναι λογικό να αντιληφθεί κανείς πόσο εκτεθειμένοι είναι.
Το βλέπω καθημερινά μιλώντας με τους γονείς μου. Άνθρωποι που δεν έχουν κάποια σοβαρή εξοικείωση με την τεχνολογία, κάθε φορά που πρέπει να κάνουν ακόμα και μια απλή διαδικασία και δεν είμαι άμεσα διαθέσιμος είτε εγώ είτε ο αδερφός μου, τους πιάνει τρόμος. Όπως, δεν μπορώ να λησμονήσω την πρώτη φορά που τους δείξαμε πώς να χρησιμοποιούν την εφαρμογή για τις βιντεοκλήσεις και τη χαρά και συγκίνησή τους, όταν είχαμε την δυνατότητα να επικοινωνούμε τα χρόνια που αναγκάστηκα να μετοικίσω στο εξωτερικό. Ή την ικανοποίησή τους όταν καμαρώνουν ότι κατάφεραν να τακτοποιήσουν κάποιες πληρωμές, χωρίς να χρειαστεί να μας «διακόψουν» από τις δουλειές μας για να μας δώσουν τους κωδικούς και να τους εξυπηρετήσουμε. Πέρα από καθετί, η αίσθηση ασφάλειας και αυτονομίας είναι κάτι πολύ σημαντικό και οι ηλικιωμένοι συμπολίτες μας θα πρέπει να υποστηριχθούν για να την αποκτήσω.
Ο Δήμος Νέας Φιλαδέλφειας – Νέας Χαλκηδόνας εντόπισε αυτή την ανάγκη και υλοποιεί πρόγραμμα ψηφιακής εκπαίδευσης ηλικιωμένων, προκειμένου να τους δώσει τη δυνατότητα να αποκτήσουν ψηφιακές δεξιότητες, ώστε να αποκτήσουν την αυτονομία και την αυτοπεποίθηση που αξίζουν.
Η εποχή είναι αμείλικτη σε όσους μένουν πίσω και, δυστυχώς, οι ηλικιωμένοι συμπολίτες μας είναι οι πλέον εκτεθειμένοι στην ταχύτητα, με την οποία κινούνται τα πάντα.
Μια πόλη που φροντίζει και αυτές τις ανάγκες τους, μόνο να κερδίσει έχει. Δεν έχουν όλοι την πολυτέλεια να έχουν κάποιον να στηριχθούν, ακόμα και για λειτουργίες της καθημερινότητας που φαίνονται πολύ απλές. Το να γνωρίζουν ότι υπάρχει κάποιος που μπορεί να τους δείξει πώς να αυτοεξυπηρετηθούν, είναι σίγουρα μια μεγάλη ψυχολογική βοήθεια.
Πέρα, ωστόσο, από αυτό, δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ποτέ πως η ανθρώπινη επαφή δεν μπορεί να υποκατασταθεί από κανένα ψηφιακό εργαλείο. Περισσότερο από την τεχνολογική εκπαίδευση, οι ηλικιωμένοι συνάνθρωποί μας, έχουν ανάγκη τη φυσική μας παρουσία στη ζωή τους. Καλό είναι να το έχουμε πάντα ως πρώτη σκέψη.
