Λίγο πριν βρεθούµε στο λυκαυγές του νέου έτους, εκεί όπου το τέλος µετατρέπεται σε αρχή, είναι η ώρα του απολογισµού, της µνήµης, αλλά και της επιλογής: τι κρατάµε και τι αφήνουµε πίσω τον χρόνο που σε λίγες ηµέρες φεύγει…
Η επικαιρότητα του 2025 ήταν, όπως συχνά συµβαίνει, γεµάτη εντάσεις, δυσκολίες και γεγονότα που δοκίµασαν την κοινωνία. Το ίδιο ισχύει και σε τοπικό επίπεδο. Οι ∆ήµοι Πεντέλης και Βριλησσίων, το ρεπορτάζ των οποίων καλύπτει το παρόν φύλλο, δεν θα µπορούσαν να αποτελούν εξαίρεση.
Όµως, µέσα στον θόρυβο των αρνητικών ειδήσεων, υπήρξαν και ιστορίες που άξιζαν περισσότερο φως: πράξεις αλληλεγγύης, µικρές νίκες της καθηµερινότητας, άνθρωποι και κοινότητες που απέδειξαν ότι η πρόοδος δεν κάνει πάντα θόρυβο.
Κάποιες τέτοιες ιστορίες που διαδραµατίστηκαν στις γειτονιές µας θέλει να υπενθυµίσει η στήλη στο τελευταίο σηµείωµα της χρονιάς.
• Στην Πεντέλη, ένα σηµαντικό πολιτιστικό και ιστορικό βήµα έγινε τον περασµένο Απρίλιο, όταν ο εµβληµατικός χώρος του Μεγάρου ∆ουκίσσης Πλακεντίας παραχωρήθηκε στον ∆ήµο προκειµένου να χρησιµοποιηθεί ως Κέντρο Πολιτιστικών και Πνευµατικών ∆ράσεων για τα επόµενα 20 χρόνια, ανοίγοντας τον δρόµο για την αξιοποίησή του προς όφελος της τοπικής κοινωνίας. Παράλληλα, οι επιτυχηµένες διοργανώσεις των Φεστιβάλ Πεντελικού και Νεολαίας επιβεβαίωσαν ότι ο πολιτισµός και η συµµετοχή παραµένουν ζωντανά στοιχεία του τόπου.
• Στα Βριλήσσια, το 2025 χαρακτηρίστηκε από ουσιαστικές επενδύσεις στην καθηµερινότητα. Η δηµιουργία νέου βρεφικού τµήµατος ενίσχυσε την υποστήριξη προς τις νέες οικογένειες, ενώ ο ∆ήµος βρέθηκε στην κορυφή των αξιολογήσεων των ∆ήµων του Βόρειου Τοµέα, επιβεβαιώνοντας τη σταθερή και µεθοδική δουλειά που γίνεται. Σηµαντική ήταν και η ενίσχυση του Αστυνοµικού Τµήµατος Βριλησσίων µε 8 νέους αστυνοµικούς, συµβάλλοντας στο αίσθηµα ασφάλειας των κατοίκων.
Όχι, οι καλές ειδήσεις δεν αναιρούν τα προβλήµατα. Όµως µας θυµίζουν ότι, όταν τις φωτίζουµε, δείχνουν τον δρόµο για τη συνέχεια.
Όπως πολύ σοφά έγραψε ένας street artist σε ένα σοκάκι στην Παλιά Πόλη του Ρεθύµνου (στην αγαπηµένη µου πόλη, εκεί όπου το µυαλό ταξιδεύει όταν η πραγµατικότητα αρχίζει και ζορίζει) «δεν είναι ότι δεν υπάρχει φως, είναι ότι συχνά κοιτάµε αλλού»…
Και επειδή κατά την άποψη του γράφοντος η πιο απογοητευτική αυτοδιοικητική στιγµή της χρονιάς που φεύγει έλαβε χώρα τον περασµένο Φεβρουάριο όταν το ∆ηµοτικό Συµβούλιο Πεντέλης δεν κατάφερε να συνθέσει ένα ενιαίο ψήφισµα µε αφορµή την συµλήρωση δυο ετών από την τραγωδία των Τεµπών που στοίχισε τη ζωή σε 57 συνανθρώπους µας, ας ευχηθούµε το 2026 να είναι µια χρονιά µε λιγότερη ένταση, περισσότερη σύνθεση, ενσυναίσθηση και αίσθηµα συλλογικής προσπάθειας.
Και αυτή τη φορά, ας ελπίσουµε οι ευχές να µη µείνουν ευχές, αλλά να γίνουν πράξη…
Καλό και ανέφελο 2026, γεµάτο υγεία, χαµόγελα και δράσεις που φωτίζουν την καθηµερινότητα!
