Ο δημοσιογράφος και πρ. εκπρόσωπος Τύπου της ΔΗΜΑΡ θα είναι υποψήφιος βουλευτής στον Βόρειο Τομέα, απ’ όπου και προέρχεται και εξηγεί τους λόγους που συστρατεύεται με το ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝΑΛ και τον Νίκο Ανδρουλάκη.
Προερχόμενος από τον χώρο της λεγόμενης ανανεωτικής αριστεράς και κουβαλώντας στις πολιτικές του αποσκευές την εμπειρία του ως πρώην εκπρόσωπος τύπου της ΔΗΜΑΡ και μάλιστα στις εποχές της συγκυβέρνησης στις δύσκολες μνημονιακές εποχές, ο δημοσιογράφος Ανδρέας Παπαδόπουλος θα είναι υποψήφιος βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝΑΛ στις φετινές βουλευτικές εκλογές, στον Βόρειο Τομέα, περιοχή στην οποία γεννήθηκε και μεγάλωσε.
Μιλώντας στην ΑΜΑΡΥΣΙΑ εξηγεί τους λόγους για τους οποίους αποφάσισε να «εκτεθεί» στη «μάχη» της κάλπης με το συγκεκριμένο κόμμα, μιλάει με τα καλύτερα λόγια για τον επικεφαλής του Νίκο Ανδρουλάκη και τον άνεμο ανανέωσης που θεωρεί ότι έφερε στη δομή και οργάνωσή του, αλλά και για τη σχέση ζωής που έχει με την εκλογική περιφέρεια στην οποία «κατεβαίνει».
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: Γιάννης Μπεθάνης
Ποια είναι η σχέση σας με τον Βόρειο Τομέα, όπου και θα είστε υποψήφιος;
Γεννήθηκα στο Χαλάνδρι, πήγα σε δημόσιο σχολείο όλα τα χρόνια στο Χαλάνδρι. Στο Χαλάνδρι βρίσκεται το σπίτι μου. Οι παιδικές μου αναμνήσεις, οι μυρωδιές μου, είναι ταυτισμένες με τις γειτονιές του Κάτω Χαλανδρίου. Οι φίλοι μου από τη γειτονιά, οι συμμαθητές μου, τα πρώτα μου φλερτ. Μπορεί να μην υπάρχει, που λέει ο λόγος, σημείο στο Κάτω Χαλάνδρι που να μην έχω παίξει μπάλα. Άλλωστε στο δρόμο που είναι το σπίτι μου, τη δεκαετία του ‘80 δεν πέρναγαν συχνά αυτοκίνητα. Πρόλαβα, δηλαδή, να παίξω μπάλα στο δρόμο. Το όνειρο κάθε παιδιού. Από εκεί και πέρα, με όλες τις γύρω περιοχές έχω επαφές και φίλούς, ιδιαίτερα όμως με τη Νέα Ιωνία έχω συναισθηματική σχέση, καθώς εκεί ήταν το πατρικό του πατέρα μου. Προέρχομαι από προσφυγική οικογένεια. Οι γονείς του πατέρα μου όταν ήρθαν από τη Μικρά Ασία πήγαν πρώτα για λίγο στον Πειραιά και μετά μόνιμα στη Νέα Ιωνία και συγκεκριμένα στον Περισσό. Ο θείος μου με τις δυο κόρες του εκεί κατοικούν και σήμερα.
Οπότε καταλαβαίνω πως έτσι κάνετε την επιλογή της Περιφέρειας που θα είστε υποψήφιος. Γιατί με το ΠΑΣΟΚ;
Για έναν άνθρωπο που προέρχεται από την ανανεωτική αριστερά, όπως εγώ, θεωρώ ότι το ΠΑΣΟΚ είναι πιο όμορος χώρος. Η μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ σε ένα λαϊκίστικο κόμμα – σούπερ μάρκετ και το οδυνηρό πολιτικό τέλος της Δημοκρατικής Αριστεράς, άφησαν όλο αυτό το γήπεδο στο ΠΑΣΟΚ. Παράλληλα, τιμώ την ιστορική του διαδρομή, τη συμβολή του στους αγώνες για κοινωνική δικαιοσύνη και κοινωνική σύγκλιση, την προώθηση των μεταρρυθμίσεων που υλοποίησε, τα μεγάλα έργα, την οραματική εξωτερική πολιτική κ.ά. Αλλά και την υπεύθυνη στάση του την προηγούμενη δεκαετία, όπου συνέβαλε καταλυτικά στο να παραμείνει η χώρα στην ευρωζώνη.
Το πρόσωπο του αρχηγού έπαιξε ρόλο στην απόφασή σας;
Προφανώς. Γνωρίζομαι πολλά χρόνια με τον Νίκο Ανδρουλάκη. Τιμώ το ήθος του, τη συνέπεια των επιλογών του, την απόφασή του να μην παίξει το χαρτί του λαϊκισμού και της υποσχεσιολογίας. Εκτιμώ τη μεγάλη προσπάθεια που κάνει να ανανεώσει τόσο προγραμματικά, όσο και σε επίπεδο στελεχικού δυναμικού, το ΠΑΣΟΚ. Η ανανέωση, ηλικιακή και πληθυσμιακή, που έχει γίνει στην οργανωμένη βάση είναι μοναδική. Για παράδειγμα, το ΠΑΣΟΚ έχει την τύχη να έχει γραμματέα στον Βόρειο Τομέα έναν εξαιρετικό νέο επιστήμονα, μηχανικό στο επάγγελμα, τον Χάρη Μπελτεγρή. Το ίδιο ισχύει με πάρα πολλούς γραμματείς και στελέχη των τοπικών οργανώσεων. Η παρουσία του συνεπώς στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ έπαιξε βασικό ρόλο στην απόφασή μου να είμαι υποψήφιος.
Ποια στάση πρέπει να έχει το ΠΑΣΟΚ το βράδυ των εκλογών;
Το ΠΑΣΟΚ, όπως προείπα, απέδειξε με τις επιλογές του πως είναι μια υπεύθυνη δύναμη, που βάζει μπροστά το συμφέρον του τόπου. Με τον ίδιο γνώμονα θα πορευτεί και τώρα. Όταν πάρουμε την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης θα συζητήσουμε, όχι μαξιμαλιστικά, αλλά με ένα πλαίσιο θέσεων που κινούνται στον άξονα της σοσιαλδημοκρατίας για τη συγκρότηση κυβέρνησης. Για τη δημόσια παιδεία και υγεία, για το κοινωνικό κράτος, για το ασφαλιστικό, για την ανάπτυξη με κοινωνικό πρόσωπο, για ένα φορολογικό σύστημα δίκαιο κ.ά. Η άποψή μας είναι πως πρέπει να σχηματιστεί κυβέρνηση από την πρώτη Κυριακή. Η πρότασή μας δεν έχει προνομιακούς συνομιλητές. Φυσικά δεν συζητάμε με την ακροδεξιά. Με όλες τις άλλες δυνάμεις υπάρχει η δυνατότητα. Αρκεί να θέλουν όλοι. Από εκεί και πέρα, ένα ισχυρό ΠΑΣΟΚ θα μπορεί να επηρεάσει σε μεγαλύτερο βαθμό τις εξελίξεις. Γι’ αυτό και ζητάμε ισχυρή εντολή.
Σας ανησυχεί η τοξικότητα και η πόλωση που δείχνει να εντείνεται όσο προχωρούμε προς την κάλπη;
Κοιτάξτε, αν σκεφτεί κανείς τι ζήσαμε τα προηγούμενα χρόνια, με τις επιθέσεις και τους προπηλακισμούς σε πολιτικούς, τις προγραφές προσώπων, τις αντισυγκεντρώσεις, τις μούντζες στο κοινοβούλιο, τους «αγανακτισμένους», όλα όσα ζούμε τώρα μου φαίνονται ως κάτι συνηθισμένο. Η πόλωση που καλλιεργούν συνειδητά η ΝΔ και ο ΣΥΡΙΖΑ είναι βέβαιο πως δεν περνούν προς τα κάτω. Η κοινωνία νομίζω πως έχει διδαχτεί από όσα έγιναν τα τελευταία 13 χρόνια. Άρα απαιτεί από εμάς σοβαρότητα, υπευθυνότητα και λύσεις στα προβλήματά της. Το ΠΑΣΟΚ και προσωπικά ο Νίκος Ανδρουλάκης δεν έχουν καμία διάθεση να εμπλακούν σε αυτή τη σκιαμαχία. Είναι στην απέναντι όχθη!
Ο Bόρειος Tομέας έχει 14 δήμους. Πώς μπορεί ένας υποψήφιος και κατ’ επέκταση ένας βουλευτής να βοηθήσει την περιφέρειά του;
Ένας τρόπος υπάρχει, να είναι παρών. Σε ότι με αφορά, είμαι διατεθειμένος να βρεθώ σε κάθε σημείο των 14 δήμων, να αφουγκραστώ τους πολίτες, να συνομιλήσω μαζί τους για τις ρεαλιστικές λύσεις που έχει ανάγκη η κάθε περιοχή. Μαγικό ραβδί δεν υπάρχει, υπάρχει όμως το πραγματικό ενδιαφέρον, η ουσιαστική επικοινωνία -και εδώ ο ρόλος της ΑΜΑΡΥΣΙΑΣ είναι κομβικός- η διάθεση για συνεργασία με την Τοπική Αυτοδιοίκηση, που κατά τη γνώμη μου πρέπει να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο. Και κυρίως, όχι αφ’ υψηλού αντιμετώπιση των ανθρώπων μέσα από τα γυαλιά της εξουσίας. Ο υποψήφιος βουλευτής ή ο βουλευτής πρέπει να «λερώνεται», να μη φοβάται το πολιτικό κόστος, να ακούει, να προτείνει και όταν χρειάζεται να συγκρούεται.
Αλήθεια, επειδή βρισκόμαστε ουσιαστικά στην καρδιά της προεκλογικής περιόδου, αναρωτιέμαι τι χρόνο έχει ένας υποψήφιος; Πώς μοιράζει το χρόνο του σε σχέση με την οικογένειά του, τους δικούς του ανθρώπους;
Ένας υποψήφιος δεν έχει χρόνο για πολλά πράγματα πέραν αυτών που σχετίζονται με την υποψηφιότητα. Ιδίως αυτό το διάστημα τα πάντα σχετίζονται με αυτήν. Με όποιον και όποια συζητάω δεν λέμε και πολλά διαφορετικά πράγματα. Ωστόσο, πάντα προσπαθώ να βρίσκω στιγμές με τον γιό μου. Η επαφή με τον Στάθη είναι το μοναδικό πράγμα που με αποφορτίζει, που με κάνει για λίγο να ξεχνάω όσα πρέπει να κάνω σε καθημερινή βάση.
