Την αλόγιστη κοπή δέντρων υπό την ανοχή του Δήμου Αμαρουσίου σε οικόπεδο που βρίσκεται στο κέντρο του Αμαρουσίου καταγγέλλει με επίσημη ανακοίνωσή της η δημοτική κίνηση «Κόντρα στον Καιρό».
Πρόκειται για τον περιβάλλοντα χώρο της βίλας Κουβέλου, που βρίσκεται στη συμβολή των οδών Διονύσου και Δ. Μόσχα, στον οποίο στα τέλη Μαΐου μπήκε συνεργείο, το οποίο προχώρησε σε εργασίες στην αυλή, ανάμεσα στις οποίες και το κόψιμο αρκετών δέντρων, κάτι που προκάλεσε την άμεση παρέμβαση του συλλόγου «Κασταλία» και της δημοτικής παράταξης «Κόντρα στον Καιρό», οι οποίοι κατάφεραν να διακόψουν τις εργασίες, ενώ υπέβαλαν και μήνυση κατά των ιδιοκτητών και του συνεργείου.
Η ανακοίνωση
Στην ανακοίνωση της δημοτικής κίνησης αναφέρονται τα εξής:
«Κακοποιήθηκε το πράσινο στον περιβάλλοντα χώρο της βίλας Κουβέλου, που βρίσκεται στη διασταύρωση των οδών Διονύσου και Δημητρίου Μόσχα στο κέντρο της πόλης.
Μετά από καταγγελίες των κατοίκων της περιοχής και ενέργειες της προέδρου του συλλόγου ‘’Κασταλία’’ Δήμητρας Κρεκούκια και του επικεφαλής της δημοτικής κίνησης ‘’Κόντρα στον Καιρό’’ Λευτέρη Μαγιάκη, η Πολεοδομία Αμαρουσίου σταμάτησε, με έγγραφό της, τη βάναυση κοπή των δέντρων στην αυλή της ανωτέρω βίλας.
Το μέγεθος της καταστροφής, που συντελέστηκε μέχρι να εκδοθεί η διαταγή διακοπής, φαίνεται στη συνημμένη έκθεση ειδικού επιστήμονα και στις αντίστοιχες φωτογραφίες.
Η δημοτική κίνηση ‘’Κόντρα στον Καιρό’’ καταγγέλλει την αδιαφορία που επέδειξε η δημοτική αρχή και δεν σταμάτησε άμεσα το καταστροφικό έργο του εργολάβου ως όφειλε, παρόλο που ειδοποιήθηκε έγκαιρα.
Από την κυρία Κρεκούκια κατατέθηκε μήνυση στις 27.05.09 για την παράνομη κοπή δέντρων κατά του υπεύθυνου του συνεργείου και των ιδιοκτητών που είναι το ίδρυμα ‘’Στέγη Αχιλλέως και Ευδοκίας Κουβέλου’’, πρώτος πρόεδρος του οποίου ήταν ο αρχιεπίσκοπος Αθηνών Σεραφείμ. Η ιδιοκτησία του ακινήτου, δηλαδή, έχει άμεση σχέση με την Αρχιεπισκοπή Αθηνών.
Οι επεμβάσεις που έγιναν περιμετρικά σε όλο το χώρο της έπαυλης ‘’Αχιλλέως και Ευδοκίας Κουβέλου’’, που περικλείεται από τους δρόμους Μόσχα – Διονύσου και Σόλωνος, αφορούν:
- Στην αναμόχλευση του εδάφους και τη δημιουργία στρώματος σκόνης πάχους 10-15 εκ. και σε αρκετά σημεία πολύ μεγαλύτερου.
- Στην κοπή 27 μεγάλων δένδρων (λεμονιές, συκιές, μηλιές, λιγκούστρα, μουριές, κλπ) διαμέτρου 15-40 εκ. και σε ύψη 80 – 130 εκ.
- Στην κοπή περισσότερων από 15 μεγάλων και μικρών αείλανθων και άλλων καλλωπιστικών θάμνων (πικροδάφνες, αγγελικές, πυράκανθοι κ.λπ.) και
- Στην καταστροφή και κοπή δύο συνδενδριών καλλωπιστικών φυτών.
Οι παραπάνω επεμβάσεις φαίνεται να έγιναν από ανθρώπους που δεν έχουν γνώση και σχέση με τη βιολογία των φυτών, δεν μπορούν σε καμιά περίπτωση να χαρακτηρισθούν ως καλλιεργητικές φροντίδες και θα πρέπει να θεωρηθούν επιεικέστατα από ατυχείς ως βάρβαρες για πολλούς λόγους:
- Καταρχήν έγιναν σε εποχή που δεν επιτρέπεται το κλάδεμα, αν επιχειρήσουν να χαρακτηρίσουν κλαδέματα τις παραπάνω επεμβάσεις.
- Κόπηκαν σε ύψη που δεν μπορούν για κανένα λόγο και σε καμιά περίπτωση να δικαιολογηθούν.
- Οι τομές έγιναν ακανόνιστα, άτεχνα και σε πολλές περιπτώσεις προκάλεσαν αποφλοίωση στα πρέμνα που απέμειναν, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις είναι κακόσχημη η κόμη του δένδρων που διέφυγαν την «περιποίηση».
- Η απομάκρυνση της ποώδους βλάστησης θα έπρεπε να γίνει με χορτοκοπτικό με μεσινέζα και όχι με σκαπτικό μηχάνημα που αναμόχλευσε το έδαφος.
- Το παχύ στρώμα της σκόνης που δημιουργήθηκε θα κατακλύζει τη γύρω και την ευρύτερη περιοχή (σπίτια, καταστήματα και δρόμους) με σκόνη στο πρώτο φύσημα του αέρα.
Έγιναν σε εποχή (έναρξη καλοκαιριού) που στέρησαν το πράσινο από τους περίοικους και τους Μαρουσιώτες γενικότερα. Αυτό αποκτά μεγαλύτερη βαρύτητα αν ληφθεί υπόψη και η πλήρης αποψίλωση του οικοπέδου που βρίσκεται νότια της έπαυλης (γωνία Μόσχα και Διονύσου). Έτσι, η περιοχή, ενώ πριν κατακλυζόταν από πράσινο που βελτίωνε οπτικά και λειτουργικά το οικιστικό τοπίο και το μικροκλίμα, μετά τις επεμβάσεις ο χώρος μετατράπηκε σε απωθητικό στοιχείο του ευρύτερου τοπίου και θα επηρεάσει δυσμενώς και το μικροκλίμα του χώρου αυτού.
Τέλος, η έπαυλη με τον περιβάλλοντα χώρο αποτελεί ένα πολύ χαρακτηριστικό δείγμα της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, γιατί δείχνει την αντίληψη που επικρατούσε στη διαμόρφωση της οικίας και του βιούμενου μικρο-τοπίου σε ένα τμήμα της εύπορης αστικής τάξης του περασμένου αιώνα και σαν τέτοιο θα έπρεπε να διατηρηθεί και να παραδοθεί σε χρήση που να εξυπηρετεί πολιτιστικές δραστηριότητες».
